திருமுறை 5: தேவாரம்

திருமுறை 5, அப்பரின் சுருக்கமான திருக்குறுந்தொகைப் பாடல்களின் நூல். அதன் நூறு பதிகங்களில் சிறிய அடிகள் கோயில் பத்தி, அகத்தில் இறைவனை நினைத்தல், அன்றாட வீட்டுப் பொருள்கள், சிவனுக்கு உரியவர் என்ற உறுதி ஆகியவற்றைச் சுமக்கின்றன.

✦அப்பரின் நடுத் தொகுதி

திருமுறை 4 அப்பரின் முழு வாழ்க்கையைச் சொல்லி, நமக்குக் கிடைத்துள்ள அவரது தேவாரத்துடன் தொடர்புடைய நான்கு பாவகைகளை அறிமுகப்படுத்துகிறது. திருமுறை 1, பதிகம், பண், தேவாரம் ஆகியவற்றைப் பொதுவாக விளக்குகிறது. எனவே திருமுறை 5 அதன் தனிச்சிறப்பிலிருந்தே தொடங்கலாம்: இந்த நூலின் ஒவ்வொரு பதிகமும் திருக்குறுந்தொகை வடிவில் அமைந்துள்ளது.

பாவகை மாறும்போது ஓட்டமும் மாறுகிறது. திருமுறை 4இன் திருநேரிசை, திருவிருத்த அடிகள் விரிவாகச் செல்ல முடியும். திருமுறை 5இல் ஒரு கருத்து சுருக்கமான நான்கு அடிகளுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் நிறைவு பெறுகிறது. பழக்கமான இரண்டு பொருள்களை அப்பர் அருகருகே வைக்கிறார். அவற்றின் வழியே சிந்தனையைச் சிவனை நோக்கித் திருப்புகிறார். அந்தக் காட்சி நம் கையில் அகப்படாத அருவமான கருத்தாக மாறுவதற்குள் பாடலை முடித்துவிடுகிறார்.

✦நூலின் அளவு

இந்தத் தொகுதியில் 100 பதிகங்களும் 1,015 பாடல்களும் உள்ளன. இவை 76 தலங்களில் பாடப்பட்டவை.

அப்பரின் முழு வாழ்க்கை திருமுறை 4இல் கூறப்படுகிறது. இந்தத் தொகுதியில் சுண்ணாம்புக் காளவாயுடன் தொடர்புபடுத்தி நினைவுகூரப்படும் பதிகமும், யானைச் சோதனையின் நினைவாற்றலுடன் பேசும் மற்றொரு பதிகமும் உள்ளன.

அப்பரை மரபு திருவாமூரின் மருள்நீக்கியார் என்றும் திலகவதியாரின் தம்பி என்றும் நினைவுகூர்கிறது. அவர் தருமசேனர் என்ற பெயரில் பல ஆண்டுகள் சமணத் துறவியாக வாழ்ந்தார். கடுமையான நோயின்போது திருவதிகையில் சிவனை மீண்டும் அடைந்தார். அரசன் அளித்த சோதனைகளைத் தாங்கினார். சம்பந்தரிடம் அப்பர் என்ற பெயரைப் பெற்றார். தம் கைகளால் கோயில்களில் தொண்டு செய்தார். பல தலங்களுக்குச் சென்றார். திருவையாற்றில் கயிலைக் காட்சியைப் பெற்றார். இறுதியில் திருப்புகலூரில் சிவனை அடைந்தார். அவரது சமண ஆசிரியர்களும் தோழர்களும், அவர் ஆழ்ந்த ஈடுபாட்டுடன் வாழ்ந்த பல ஆண்டுகளின் பகுதியாக இருந்தவர்கள். பிற்காலத்தில் அவர்களின் நெறியுடன் அவர் மாறுபட்டது அந்த வரலாற்றை அழித்துவிடாது. முழுப் புனித வாழ்க்கை வரலாறும் வரலாற்று அடிப்படையிலான காலக்கணிப்பும் திருமுறை 4இல் சொல்லப்படுகின்றன.

✦சுண்ணாம்புக் காளவாயும் 5.90உம்

இந்தத் தொகுதியின் ஒரு பதிகத்துடன் ஒரு சோதனையை நேரடியாக இணைத்துக் கூற வேண்டும். பல்லவ மன்னன் அப்பரை எரியும் சுண்ணாம்புக் காளவாயில் அடைத்ததாகப் பெரிய புராணம் கூறுகிறது. அங்கே அவர் பாடியதாகப் புனித வாழ்க்கை வரலாறு நினைவுகூரும் பதிகம், இப்போது பொதுப் பதிகமான 5.90 என எண்ணிடப்பட்டுள்ளது. அது பொதுப் பாடலான தனித் திருக்குறுந்தொகை. அதன் தொடக்கம் வெப்பத்தைச் சொல்லவில்லை. நிழலைச் சொல்கிறது.

இந்தக் காட்சிகள் அனைத்தும் குளிர்ச்சியோ ஆறுதலோ தருபவை: இசை, நிலவொளி, தென்றல், வாட்டாத வெம்மையுடன் மலரும் பருவம், வண்டுகள் மொய்த்து உயிர்ப்புடன் இருக்கும் பொய்கை. வரலாறு இந்தச் சொற்களைக் காளவாய்க்குள் வைத்துக் காட்டுகிறது. அந்த வரலாற்றின் வழியாகப் படித்தாலும், தனிப் பாடலாகப் படித்தாலும், மையக் கருத்து ஒன்றே: சிவனின் திருவடிகள் புகலிடம்.

✦5.91இல் நினைவுகூரப்படும் யானை

அடுத்த பொதுப் பதிகமான 5.91இல், கொல்ல வரும் யானையையும் சிவனுக்கு உரியவர்களையும் பற்றிய ஒரு பாடல் உள்ளது. பொதுப் பதிகத்தின் 5.91.5க்குப் பின்னால் அப்பர் தாம் எதிர்கொண்ட யானைச் சோதனையின் நினைவு ஒலிப்பதாக மரபுரை கருதுகிறது. திருமுறை 4 அந்தச் சோதனையைச் சொல்கிறது. திருமுறை 5 அந்த நினைவை அனைவருக்கும் சொல்லப்படும் ஓர் உறுதிமொழியாக மாற்றுகிறது.

திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) · எல்லா அருளாளர்களும் ›

நூறு பதிகங்களும் சுருக்கமான திருக்குறுந்தொகை வடிவில் அமைந்தவை: ஒவ்வோர் அடியிலும் நான்கு சீர்கள் கொண்ட நான்கு சிறிய அடிகள். முதலில் தலப்பதிகங்களும், பின்னர் பன்னிரண்டு பொதுப் பதிகங்களும் வருகின்றன.

✦இந்த நூலில் திருக்குறுந்தொகை என்பதன் பொருள்

திருக்குறுந்தொகை என்ற பெயர் ஒரு சிறிய பாவகையைக் குறிக்கிறது. **ஒவ்வோர் அடியிலும் நான்கு சீர்கள் கொண்ட நான்கு அடிகள் என மரபுக் குறிப்புகள் இதை விளக்குகின்றன. பிற்கால இலக்கண நூல்கள் இதே அமைப்பை கலிவிருத்தம்** என வகைப்படுத்துகின்றன. ஐந்தாம் திருமுறையின் அனைத்துப் பதிகங்களும் இந்தப் பாவகையில் இருப்பதால்தான் அவை ஒரு நூலாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்தச் சுருக்கம் கண்ணுக்குத் தெரிவதோடு முடிவதில்லை. திருக்குறுந்தொகைப் பாடல் பொதுவாக அளவான நான்கு நகர்வுகளில் செல்கிறது. முதல் அடியில் ஒரு கருத்தை வைக்கலாம். அடுத்த இரண்டு அடிகளில் அதை விரிவாக்கலாம் அல்லது அதற்கு இணையான கருத்தை வைக்கலாம். நான்காம் அடியில் அதை வேண்டுதலாகவோ உணர்தலாகவோ கேள்வியாகவோ மாற்றலாம். அடிகள் நெருக்கமாக இருப்பதால் மீண்டும் வரும் ஒலிகளும் இணையான சொற்றொடர்களும் தெளிவாகக் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.

தில்லையில் பாடப்பட்ட இத்தொகுதியின் முதல் பாடல் (5.1.1) இந்த ஓட்டத்தைக் காட்டுகிறது. தில்லைச் சிற்றம்பலம் உணவு தருகிறது என முதல் அடி சொல்கிறது: அன்னம் பாலிக்கும். பொன் தருகிறது என இரண்டாம் அடி சொல்கிறது. மூன்றாம் அடி, தலம் புறத்தில் வழங்குபவற்றிலிருந்து பாடுபவருக்குள் வளரும் ஏக்கத்துக்குத் திரும்புகிறது. நான்காம் அடி முழுப் பாடலையும் ஒரு கேள்வியாக்குகிறது: இந்தப் பிறவி மீண்டும் கிடைக்குமா? சிறிய நான்கு அடிகள் உணவிலிருந்து செல்வத்துக்கும், அங்கிருந்து சிவனை நாடும் விருப்பத்துக்கும், மனித வாழ்வின் மதிப்புக்கும் சென்றுள்ளன. “அவனுடைய அடியவன் என அறியப்படுதல்” என்ற பக்கத்தில் வரும் கடம்பூர்ப் பாடலும் இதே நான்கு நகர்வுகளில் செல்கிறது.

✦நூறு பதிகங்களின் வரிசை

கீழே உள்ள எண்ணிக்கைகள் தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகக் குறிப்பைப் பின்பற்றுகின்றன. முதல் 88 பதிகங்கள் பெயரிடப்பட்ட சிவத்தலங்களுக்கு உரியவை. இறுதி 12 பொதுப் பாடல்கள். அவை மூன்று தனித் திருக்குறுந்தொகைப் பதிகங்களுடன் தொடங்கி, பெயரிடப்பட்ட ஒன்பது பிரிவுகளாகத் தொடர்கின்றன.

இந்த வரிசை பொருளுடையது. ஏனெனில் நூலின் இறுதியில் அதன் பரப்பு மாறுகிறது. எண்பத்தெட்டு பதிகங்களில் அப்பர் பெயரிடப்பட்ட தலங்களின் இறைவனைப் பாடுகிறார். அதன் பின் இடப்பெயர்கள் பின்னுக்கு நகர்கின்றன. இறுதிப் பன்னிரண்டு பதிகங்களும் எங்கும் எடுத்துச் செல்லக்கூடிய கருத்துகளைத் தொகுக்கின்றன.

கடினமான போதனையை அப்பர் கையில் தொட்டு உணரக்கூடியதாக ஆக்குகிறார். விறகில் நெருப்பும் பாலில் நெய்யும் மறைந்திருப்பதுபோல் சிவன் மறைந்திருக்கலாம். உறவு, உணர்வு, இடைவிடாத அகமுயற்சி ஆகியவற்றின் வழியே அடியவர் அவனை அணுகுகிறார்.

✦அன்றாடப் பொருள்கள் உணர்த்துபவை

மக்களுக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்த பொருள்களை நம்பிப் பேசுவது அப்பரின் தனித்திறன்களில் ஒன்று. விறகை அடுக்கி, பிளந்து, தீ மூட்டியிருக்கிறார்கள். பாலைக் காய்ச்சி, ஆறவைத்துக் கடைந்திருக்கிறார்கள். கயிற்றை இறுக்கமாக இழுத்திருக்கிறார்கள். மத்தைக் கைகளுக்கு இடையில் பிடித்திருக்கிறார்கள். இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனை தொடங்குவதற்கு முன் விட்டுவிட வேண்டிய எளிய பொருள்களாக அவர் இவற்றைக் கருதுவதில்லை. இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனையை இவற்றின் வழியாகவே எடுத்துச் செல்கிறார்.

இந்தத் தொகுதியில் அதற்குத் தெளிவான எடுத்துக்காட்டு 5.90இன் பத்தாம் பாடல்.

பாடலின் முதல் பாதி, மறைந்திருப்பது இல்லாமல் இருப்பதல்ல என்று சொல்கிறது. பற்றவைக்காத விறகைப் பார்க்கும்போது நெருப்பு தெரிவதில்லை. ஆனாலும் அந்த விறகிலிருந்து சுடர் எழலாம். பாலில் நெய் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை. ஆனாலும் ஒரு செய்முறையின் வழியே அதை வெளிக்கொணரலாம். இதற்கு இணையாக அடியவர் செய்ய வேண்டிய முயற்சி என்ன என்பதைச் சொல்வதற்கு முன் அப்பர் இந்த இரண்டு காட்சிகளையும் பயன்படுத்துகிறார்.

மத்து என்பது உறவு, அதாவது நெருக்கம் அல்லது தொடர்பு. கயிறு என்பது உணர்வு, அதாவது விழிப்புடன் அறிதல். கடைவதால் இறைவன் உண்டாக்கப்படுவதில்லை; பத்தி சிவனை உருவாக்குவதாகப் பொருள் அல்ல. உறவுக்குள் நுழைந்து கவனத்துடன் முயல்பவருக்கு, மறைந்திருந்தவன் வெளிப்படுகிறான் என்பதே இந்தக் காட்சி உணர்த்துவது. சைவ சித்தாந்தத்தின் சொற்களில் சொல்வதானால், அருளை உயிர் உருவாக்குவதில்லை. முன்பு தெளிவாகக் காண முடியாததைப் பெறுவதற்கான தகுதியை உயிர் அடைகிறது.

✦இந்தத் தொகுதியில் ஐம்புலன்கள்

திருக்கோழம்பத்தில், 5.64.1இல், அப்பர் மற்றொரு சுருக்கமான காட்சியைத் தருகிறார். ஐம்புலன்கள் கேலி செய்பவர்களாகச் சித்திரிக்கப்படுகின்றன. அவற்றின் விருப்பங்களைப் பின்பற்றிச் செல்லும் மக்கள் ஆழமான குழியில் விழுகிறார்கள். கோழம்பத்தில் ஆடும் இறைவனின் திருவடிகளை வணங்குபவர்கள் அறிவுடையவர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஏனெனில் ஐம்புலன்களும் இழுக்கும் இடமெல்லாம் அவர்கள் போய்விடுவதில்லை.

இந்தக் காட்சி புலன்களை வெறுப்பதல்ல. அப்பரின் பாடல்களே திருநீற்றையும் நிலவொளியையும் காண்பது, இசையைக் கேட்பது, பூக்களின் மணத்தை நுகர்வது, உடல் பணிவதை உணர்வது ஆகியவற்றைச் சார்ந்துள்ளன. புலன்களை யார் ஆள்கிறார் என்பதே இங்கு கேள்வி. அவை வழிபாட்டுக்குப் பயன்படுகின்றனவா, அல்லது மனிதரைத் திசையின்றி இழுத்துச் செல்கின்றனவா?

✦விளக்கங்களாக மட்டும் நின்றுவிடாத காட்சிகள்

அப்பரின் ஒப்புமைகள் பொதுவாக அவற்றைப் படிப்பவரை நோக்கியே திரும்புகின்றன. பத்திக்குத் தீ மூட்டப்பட்டதா என்று விறகு கேட்கிறது. ஏதாவது கடையப்பட்டதா என்று பால் கேட்கிறது. யார் யாரை நடத்திச் செல்கிறார்கள் என்று ஐம்புலன்கள் கேட்கின்றன. பொதுப் பதிகத்தின் 5.91.7இல், ஒரு கனிகூடக் கேள்வியாகிறது: சாதாரணக் கனியைப் பெற்று உண்பது எப்படி என்று தெரிந்தவர்கள், இறைவன் என்னும் கனி தமக்கு வழங்கப்படும்போது அதை அறிந்துகொள்ள முடியுமா?

பொருள்கள் பழக்கமானவை. ஆனால் அவை நம்மிடம் கேட்பதை எளிதாகக் கடந்து சென்றுவிட முடியாது.

புறத்திலுள்ள கோயிலையோ அகத்தில் நிகழும் வழிபாட்டையோ அப்பர் ஒன்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. தில்லையில், தன்னை நினைக்கும் மனத்தைத் தன் கோயிலாக்கிக்கொள்ளும் இறைவனாக அம்பலக் கூத்தனைப் பாடுகிறார்.

✦புறத்திலும் அகத்திலும் கோயில்

இந்தத் தொகுதியின் இரண்டாம் பதிகமும் கோயில் எனப்படும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் பாடப்பட்டது. அதன் முதல் பாடல் யானைத்தோல் போர்த்த சிவனின் கடுஞ்சின வடிவத்துடன் தொடங்கி, உடனே அகத்தை நோக்கித் திரும்புகிறது.

உண்மையான புனிதத் தலமான தில்லையைப் பற்றிய பாடலுக்குள் நின்றபடியே, சிவன் தன்னை நினைப்பவர்களின் மனத்தைக் கோயிலாகக் கொள்கிறான் என்று அப்பர் சொல்கிறார். புறத்திலுள்ள கோயில் ஒதுக்கப்படுவதில்லை. அகத்திலுள்ள கோயில் சிற்றம்பலத்துக்கு மாற்றாக அமைவதில்லை. ஒன்றில் ஏற்படக்கூடிய ஒருபக்கச் சாய்வை மற்றொன்று திருத்துகிறது.

இறைவனை நினைக்காமல் செய்யும் கோயில் வழிபாடு கவனமற்ற உடல் இயக்கமாக மாறலாம். சிவனின் வடிவங்கள், அடியவர்கள், தலங்கள் ஆகியவற்றுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத அக உணர்வு ஒருவரின் தனிப்பட்ட மனப்போக்காக மாறலாம். அப்பர் இரண்டையும் ஒன்றாகப் பிடித்துக்கொள்கிறார்: கூத்தன் அம்பலத்தின் இறைவன்; அவனை நினைக்கும் மனத்திலும் அவன் உறைகிறான்.

நூலின் இறுதிக்கு அருகில் இதே அகநோக்கு மீண்டும் வருகிறது. பொதுத் திருக்குறுந்தொகையான 5.91.1, பாடுபவரின் அக விருப்பத்துக்குள் கோயிலாக அமைந்தவனாகச் சிவனைக் குறிப்பிடுகிறது. எண்பத்தெட்டு பதிகங்களில் நூல் தலம்தோறும் சென்றாலும், நெஞ்சம் எப்படிப்பட்ட இடமாக மாறியுள்ளது என்ற கேள்வியைத் தொடர்ந்து கேட்கிறது.

✦மிகச் சிறிய நேரத்திலும் நினைத்தல்

இறுதி அடி தினை என்னும் மிகச் சிறிய தானியத்தைக் கொண்டு நேரத்தின் சிறுமையை உணர்த்துகிறது. அந்தச் சிறிய இடைவெளிக்குக்கூட இறைவனை மறப்பதைப் பாடுபவரால் தாங்க முடியவில்லை. இந்தக் காட்சி பத்தியைச் சிறப்பு நிகழ்வுகளுக்கு வெளியே கொண்டுவருகிறது. கோயிலுக்குச் செல்லும் இடைவெளிகளிலும், முறையான வேண்டுதல்களுக்கு இடையிலும், அன்றாட நிமிடங்களிலும் நினைவு தொடர வேண்டும் எனக் கேட்கிறது.

சிவன் அப்பரைத் தன் அடியவனாக அறிந்தான். அதனால் அப்பரும் சிவனை இறைவனாக அறிந்தார். கடம்பூரில் அவர் இருவரின் கடமைகளையும் பிரித்துச் சொல்கிறார்: என்னைத் தாங்குவது அவன் கடமை; தொண்டு செய்வது என் கடமை.

✦“என்னைத் தன் அடியவனாக அறிந்தான்”

5.91இன் எட்டாம் பாடல் நான்கு அடிகள் மட்டுமே கொண்டது. ஆனால் அந்த அடிகளுக்குள் உறவு இருமுறை திரும்புகிறது.

பாடல் ஒருவரை ஒருவர் அறியாத இருவருடன் தொடங்குகிறது: அப்பரை அறிந்திராத இறைவன், இறைவனை அறிந்திராத அப்பர். கடைசி இரண்டு அடிகளில்தான் முதன்மையான மாற்றம் நிகழ்கிறது. சிவனை அறிதலைத் தனியாக முயன்று எட்டிய சாதனையாக அப்பர் காட்டுவதில்லை. வாக்கியத்தில் முதலில் வருவது இறைவன் அடியவனை அறிந்துகொள்வதே. “என்னைத் தன் அடியவனாக அறிந்தான்.” அதன் பின்தான் அடியவன் அவனை இறைவனாக அறிகிறான்.

இந்த வரிசை மரபு நினைவுகூரும் அப்பரின் வாழ்க்கைக்குப் பொருந்துகிறது. திருவதிகையில் அவர் மீண்டதை, ஒருவர் தமது சமயச் சிக்கலைத் தாமே தீர்த்துவிட்டு அதன் முடிவைச் சிவனிடம் வழங்கியதாகச் சொல்வதில்லை. மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, பெயர் வழங்கப்பட்டு, தாங்கப்பட்டு, தொண்டில் ஈடுபடுத்தப்பட்டவராகவே அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார். அந்த முழு உறவையும் திருமுறை 5 நான்கு அடிகளுக்குள் சுருக்குகிறது.

“திருவடியில் இருப்பவர்” என்னும் பொருளுடைய அடியார் என்ற சொல் இந்தப் பாடலுடன் இயல்பாக இணைகிறது. கோயிலில் தொண்டு செய்யும் அடியவனின் நெறியான சரியையும் அப்படியே இணைகிறது. ஆயினும் 5.91.8 எந்த ஒரு தனி வேலைக்கும் அடியில் உள்ள உறவைத் தொடுகிறது. முற்றத்தைப் பெருக்குவதற்கு முன்பும், பூக்களை எடுத்துச் செல்வதற்கு முன்பும், பதிகம் பாடுவதற்கு முன்பும், தான் யாருடைய அடியவன் என்பதை அடியவர் அறிந்திருக்க வேண்டும்.

✦அவன் கடமையும் என் கடமையும்

தேர் வடிவில் கட்டப்பட்ட கரக்கோயில் உள்ள திருக்கடம்பூரில், அடியவனின் முழு உறவையும் அப்பர் நான்கு அடிகளில் வைக்கிறார். பல அடியவர்களுக்கு அதன் இறுதி அடி மனப்பாடமாகத் தெரியும்.

பாடல் கடன் என்னும் சொல்லால் இரண்டு கடமைகளைக் குறிப்பிட்டு, அவற்றைத் தனித்தனியாக வைக்கிறது. இந்த அடியவனையும் தாங்கி ஆதரிப்பது அவன் கடமை. தொண்டு செய்வது என் கடமை. இவற்றை வைத்து அப்பர் பேரம் பேசுவதில்லை. “அவன் என்னைத் தாங்க வேண்டும் என்பதற்காக நான் தொண்டு செய்வேன்” என்று சொல்வதில்லை. ஒவ்வொரு கடமையும் தனித்து நிற்கிறது. தாங்குவது அவன் அளிப்பது; தொண்டு செய்வது அடியவன் செய்ய வேண்டியது.

இறுதிச் சொல் கிடப்பதே. அது “நிற்பது” என்றோ “வேலை செய்வது” என்றோ சொல்லவில்லை; அங்கே கிடப்பது என்று சொல்கிறது. முற்றத்தில் ஒரு கல், மாடத்தில் ஒரு விளக்கு என, ஓர் இடத்தில் வைக்கப்பட்டு அங்கேயே இருக்கும் பொருளைக் குறிக்கும் சொல் அது. தன்னைக் கவனிக்க வேண்டும், உயர்த்த வேண்டும், நன்றி சொல்ல வேண்டும் என்று அடியவன் கேட்பதில்லை. பணி இருக்கும் இடத்தில் தொடர்ந்து இருக்க வேண்டும் என்றே கேட்கிறான்.

என்கடன் பணிசெய்து கிடப்பதே என்னும் இந்த ஓரடி, “அவனுடைய பணியில் கிடந்து தொண்டு செய்வதே என் கடமை” என்ற பொருளுடன், சைவத் தொண்டின் குறிக்கோளாகியுள்ளது: இது கோயில் சுவர்களில் எழுதப்படுகிறது; இன்று கோயில்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் உழவாரப்பணிக் குழுக்கள் இதைத் தங்கள் குறிக்கோள் மொழியாகக் கொள்கின்றன. திருமுறை 4இல் சொல்லப்படும் வாழ்க்கையையும், உழவாரத்தையும், முற்றங்களையும், நீண்ட வழிகளையும் ஒரே வாக்கியத்தில் தொகுக்கிறது.

✦உரிமைகொள்ளாமல் உரியவராதல்

சிவனின் அடியவனாக இருப்பது சிவனைத் தனக்குச் சொந்தமாக்கிக்கொள்வது அல்ல. உறவு மறுதிசையில் செல்கிறது. அப்பர் இறைவனுக்கு உரியவர். அதனால் பலனையும் புகழையும், “தொண்டு செய்தவன்” என்ற அடையாளத்தையும்கூடத் தனக்குச் சொந்தமாக்கிக்கொள்ளும் பிடிப்பு தளர்கிறது.

கோயில் வளாகங்களைச் செம்மைப்படுத்தும் அப்பரின் உழவாரப்பணியில் இதன் உடல் சார்ந்த பக்கத்தை திருமுறை 4 காட்டுகிறது. அந்த வேலைக்கு அடியில் உள்ள அக உணர்வைத் திருமுறை 5 சொல்கிறது: அவன் என்னைத் தன் அடியவனாக அறிந்தான்; நான் அவனை இறைவனாக அறிந்தேன்.

ஆபத்து உண்மையல்ல என்று பாவிப்பதில் அப்பரின் அஞ்சாமை தங்கியிருக்கவில்லை. சிவனுக்கு உரியவர்கள் யார் என்பதை அவர்களை அச்சுறுத்துபவை தீர்மானிப்பதில்லை என்ற உறுதியில் அது தங்கியுள்ளது.

✦மலையும் யானையும்

அடியவனின் உறவைச் சொல்லும் பாடலுக்குச் சில பாடல்கள் முன் வரும் 5.91.5, பொதுமக்களிடம் நேரடியாகப் பேசுகிறது.

மலைகள் ஒருபோதும் விழுவதில்லை என்றோ யானைகள் ஒருபோதும் கொல்வதில்லை என்றோ பாடல் சொல்லவில்லை. அதன் சொற்கள் வழக்கமான பாதுகாப்பைப் பற்றிய பேச்சைத் திட்டமிட்டே கடந்து செல்கின்றன. ஆபத்து வரும்போது அடியவரின் உறுதியாக நிற்கும் தன்மை என்ன ஆகிறது என்பதே கேள்வி.

இறுதி அடிக்குப் பின்னால் அப்பர் எதிர்கொண்ட யானைச் சோதனை ஒலிப்பதாக மரபுரை கருதுகிறது. அந்த வரலாற்றில், அவருக்கு எதிராக அனுப்பப்பட்ட அரசனின் யானை அவரை அழிக்கவில்லை. ஆனால் பாடல் அந்த வாழ்க்கை வரலாற்றுக்குள் மட்டும் அடங்கிவிடுவதில்லை. அப்பர் மனிதர்காள், அதாவது “மக்களே” என்று தொடங்குகிறார். நினைவில் நிற்கும் ஆபத்தை உறுதியாக நிற்பது பற்றிய போதனையாக மாற்றுகிறார்.

✦அதே உறவு, வேறொரு வடிவம்

அப்பரின் புகழ்பெற்ற அஞ்சாமைச் சொற்களும், கல்லுடன் கடலில் இடப்பட்டபோது பாடிய நமசிவாயப் பதிகமும் திருமுறை 4இல் உள்ளன. இந்தத் தொகுதி அந்தக் காட்சிகளை மீண்டும் சொல்ல வேண்டியதில்லை. சுருக்கமான திருக்குறுந்தொகை வடிவம் சிந்தனையைச் செறிவாக்குகிறது: மலை, உறுதி, இறைவன், யானை. நான்கு அடிகள் போதும்.

இந்தப் பொருளில் அஞ்சாமை என்பது வீராப்பு அல்ல. “எனக்குப் போதுமான வலிமை இருக்கிறது” என்று அப்பர் சொல்லவில்லை. “நான் அவனுக்கு உரியவன்” என்பதே அவர் சொல்வதன் பொருள். 5.91.8இல் சொல்லப்பட்ட அதே உறவுதான் இப்போது ஆபத்தால் சோதிக்கப்படுகிறது.

✦உடலுக்கு ஆபத்து வராது என்ற உறுதிமொழி அல்ல

புனித வாழ்க்கை வரலாறு அற்புதமாகக் காப்பாற்றப்பட்டதைச் சொல்கிறது. பத்தி வழக்கம் அந்த வரலாறுகளை அருளின் அடையாளங்களாக ஏற்கிறது. வழிபடுபவர் ஒவ்வொரு உடல் ஆபத்திலிருந்தும் தப்புவார் என்ற பொதுவான உறுதிமொழியாக அவை அமைவதில்லை. இறைவனுக்கு உரியவராக உறுதியாக நிற்கும் மனப்பாங்கைப் பாடல் தருகிறது. அன்றாடக் கவனம், ஆராய்ந்து முடிவெடுத்தல், பொறுப்பு ஆகியவை வாழ்க்கையின் பகுதிகளாகத் தொடர்கின்றன.

கோயிலில் பாடுதல், தனிப்பாடல்களை நினைவில் வைத்திருத்தல், நாள்தோறும் ஓதுதல் ஆகியவற்றின் வழியே திருமுறை 5 வாழ்கிறது. அப்பரின் சுருக்கமான காட்சிகள் அகத்தில் மேற்கொள்ளும் பயிற்சியை அன்றாட வாழ்வில் எளிதாக எடுத்துச் செல்ல உதவுகின்றன.

✦இசையில் திருக்குறுந்தொகை

பெயரிடப்பட்ட பண்களின் வரிசைப்படி அல்லாமல் பாவகையின்படி திருமுறை 5 தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆயினும் அதன் பாடல்கள் இசையுடன் பாடப்படும் தேவார மரபுக்கு உரியவை. இன்றைய திருக்குறுந்தொகைப் பாடல் பதிவுகளில், பொதுவாக இந்தளம் பண் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தேவாரத்தின் பகுதியாக, இந்தத் தொகுதி ஓதுவார் ஓதுதலிலும் திருமுறைகளைக் கற்பித்தலிலும் இடம்பெறுகிறது. சுருக்கமான பாவகை ஒரு தனிப்பாடலை எளிதாக நினைவில் வைத்துக்கொள்ள உதவுகிறது. ஆனால் புகழ்பெற்ற ஓர் அடியை மட்டும் கற்பதைவிட முழுப் பதிகத்தையும் கற்கும்போது அப்பரின் சிந்தனை முழுமையாகப் புலப்படுகிறது.

✦“மாசில் வீணையும்”

பத்திப் பாடல்களில் பொதுப் பதிகமான 5.90 இன்றும் எளிதில் அறியப்படுவதாக இருக்கிறது. அதன் முதல் பாடல் சுண்ணாம்புக் காளவாய்க்குள் இருந்து ஒலிப்பதாக வரலாறு கூறுகிறது. சிவனின் திருவடி “நிழலில்” தம்மை இருத்திக்கொண்டு, அடியவர்கள் அதைப் புகலிடம் நாடும் வேண்டுதலாகப் பயன்படுத்தலாம்.

அந்த நடைமுறை நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறது. பாடலை ஓதியதால் வெப்பம், நோய், ஆபத்து ஆகியவை உடலளவில் மாறிவிடும் என்று அது உறுதியளிப்பதில்லை. அப்பரின் காட்சி முதலில் இறைவனின் திருவடிகளையும் அங்கே அமைதியுடன் தங்கியிருக்கும் தன்மையையும் நோக்கி மனத்தைச் செலுத்துகிறது.

அதே பொதுப் பதிகத்தின் 5.90.10 மற்றொரு பயிற்சியைத் தருகிறது. அடியவர் அதன் நான்கு பொருள்களையும் மெதுவாக நினைத்துப் பார்க்கலாம்: விறகு, நெருப்பு, பால், நெய். அதன் பின் மத்து, கயிறு, கடைதல் ஆகியவற்றை நினைக்கலாம். வேண்டுதலில் உறவும் உணர்வும் உண்மையில் இடம்பெறுகின்றனவா என்று கேட்கும் வழியாகப் பாடல் ஆகிறது.

✦ஒரு பதிகத்தைப் படிக்க எளிய வழி

1. 1

   கேளுங்கள்

   திருக்குறுந்தொகையைத் தமிழில் இசையுடன் கேட்டு, நான்கடிகளின் துடிப்பைக் கவனியுங்கள்.

2. 2

   படியுங்கள்

   ஒவ்வொரு பாடலாகப் படித்து, அப்பர் பயன்படுத்தும் அன்றாடப் பொருளையோ செயலையோ கண்டறியுங்கள்.

3. 3

   அகத்தை நோக்கித் திரும்புங்கள்

   நினைவு, உறவு, தொண்டு அல்லது அச்சத்தைப் பற்றி அந்தக் காட்சி என்ன சொல்கிறது என்று கேளுங்கள்.

4. 4

   வேண்டுங்கள்

   இலக்கிய ஆய்வுக்கான பொருளாக மட்டும் வைத்திருக்காமல், சிவனிடம் பேசும் வேண்டுதலாகப் பாடல் மாற இடமளியுங்கள்.

அப்பர் உடலால் செய்த தொண்டும் இதே பத்தி உலகின் பகுதியாகத் தொடர்கிறது. உழவாரப்பணி வழக்கமும் சரியையுடனான அதன் தொடர்பும் திருமுறை 4இல் மேலும் விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன.

கச்சி ஏகம்பம் (5.47, 5.48), மணல் சிவலிங்கம் உள்ள நிலத் தலம்: பஞ்சபூதத் தலங்கள்.

பெயரிடப்பட்ட தலங்களிலிருந்து பொதுப் பதிகங்கள் வரை செல்லும், சுருக்கமான திருக்குறுந்தொகை அடிகளில் தொடர்ந்து நிகழும் ஒரு முயற்சியாகத் திருமுறை 5ஐப் படியுங்கள். பொதுப் பதிகங்களில் அப்பரின் அகத்தை நோக்கும் சொற்கள் மேலும் செறிவடைகின்றன.

✦தமிழ்ப் பாடமும் பாவகையும்

புதுச்சேரி பிரெஞ்சு ஆய்வு நிறுவனத்தின் மின்னணுத் தேவாரம், PIFI அடிப்படையிலான தேவாரப் பதிப்பில் ஐந்தாம் திருமுறையைத் தருகிறது. தனித்தனிப் பதிகங்கள், தலக் குறிப்புகள், குரலிசை எடுத்துக்காட்டுகள் ஆகியவை அதில் உள்ளன. இசை வகைகளைப் பற்றிய அதன் விளக்கம் ஐந்தாம் திருமுறையின் நூறு பதிகங்களையும் திருக்குறுந்தொகை எனக் குறிப்பிடுகிறது.

தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகத்தின் அப்பர் பற்றிய விளக்கம் இந்தத் தொகுதியின் மொத்த எண்ணிக்கைகளைத் தருகிறது. ஐந்தாம் திருமுறையின் பதிகங்கள் அனைத்தும் திருக்குறுந்தொகை என அழைக்கப்படுவதை விளக்குகிறது. அதன் ஐந்தாம் திருமுறைப் பகுதிகள் இப்பாவகையை ஒவ்வோர் அடியிலும் நான்கு சீர்கள் கொண்ட நான்கு அடிகளாக விளக்குகின்றன. 88 தலப்பதிகங்களை அடுத்து 12 பொதுப் பதிகங்கள் வரும் வரிசையையும் தருகின்றன.

சைவம் இணையதளத்தின் ஐந்தாம் திருமுறைப் பதிப்பு, பாடல்களைத் தொடர்ச்சியாகப் படிப்பதற்கும், பத்தி வழக்கில் தனித்தனிப் பதிகங்களைக் கேட்பதற்கும் உதவுகிறது.

✦அப்பரின் மற்ற இரு தொகுதிகளுடன் படியுங்கள்

அப்பரின் முழு வாழ்க்கை, சமணராக வாழ்ந்த ஆண்டுகளிலிருந்து அவர் மீண்டது, அவரது தொண்டு, அரசன் அளித்த சோதனைகள், திருநேரிசை, திருவிருத்தம் ஆகிய பாவகைகள் பற்றி அறிய திருமுறை 4இல் தொடங்குங்கள். அதன் பின் திருமுறை 6க்குச் செல்லுங்கள். அங்கே சுருக்கமான திருக்குறுந்தொகை அடிக்குப் பதிலாகத் திருத்தாண்டகத்தின் நீண்ட ஓட்டம் வருகிறது.

இந்த மூன்று நூல்களும் காலவரிசையில் அமைந்த வாழ்க்கை வரலாற்றின் மூன்று கட்டங்கள் அல்ல. மரபில் நமக்குக் கிடைத்த பாடல்களின் மூன்று தொகுதிகள். அவற்றின் வெவ்வேறு பாவகைகள் அப்பரின் ஒரே பத்திக் குரலுக்கு வெவ்வேறு அளவில் இடம் தருகின்றன.