திருமுறை 4: தேவாரம்

அப்பரின் மூன்று தொகுதிகளில் திருமுறை 4 முதலாவது. தாம் பின்னர் தேர்ந்தெடுத்த நெறியிலிருந்து விலகி வாழ்வது எப்படி இருக்கும் என்பதை அறிந்தவர் அவர். மீண்டு வருதல், இறைவனுக்கு உரியவராதல், தொண்டு, அருள் ஆகியவற்றை இந்த 113 பதிகங்களில் பாடுகிறார்.

✦இந்தத் தொகுதியின் இடம்

பதிகத்தின் அடிப்படை வடிவம், பண்ணின் இடம், தேவாரத்தின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பு ஆகியவை திருமுறை 1 இல் அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றன. அதே அருளிசைப் பாடல் தொகுப்பில் திருமுறை 4 இன்னொரு குரலைத் தொடங்குகிறது. சம்பந்தரின் மூன்று நூல்கள் முடிகின்றன; அப்பரின் மூன்று நூல்கள் தொடங்குகின்றன.

நான்கு சமயக் குரவர்களில் அப்பரும் ஒருவர். இன்று கிடைக்கும் அவரது தேவாரம் திருமுறை 4, 5, 6 ஆகியவற்றில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்தப் பிரிவு பாடல்களின் எண்ணிக்கையை மட்டும் சார்ந்ததல்ல. இந்த மூன்று தொகுதிகளுடன் நான்கு செய்யுள் வடிவங்கள் சிறப்பாகத் தொடர்புடையவை.

திருமுறை 4, பெயருடைய பத்து பண்களின் கீழ் தொகுக்கப்பட்ட 21 பதிகங்களுடன் தொடங்குகிறது. அவற்றுக்குப் பின்னர் 58 திருநேரிசைப் பதிகங்களும் 34 திருவிருத்தப் பதிகங்களும் வருகின்றன. மரபாக வந்த இசைப் பண்களின் பெயர்களுடன் தொடங்கும் இந்த நூல், பின்னர் செய்யுள் வடிவத்துக்கு மேலும் மேலும் முதன்மை அளிக்கிறது.

பெரிய புராணம் அப்பரை முதலில் திருவாமூரின் மருள்நீக்கியாராகவும், பின்னர் சமணத் துறவியான தருமசேனராகவும் நினைவுகூர்கிறது. அதன் பிறகு சிவனிடம் மீண்டு வந்த தொண்டராகக் காட்டுகிறது. மன்னனின் தண்டனைகளைத் தாங்கி உயிர் பிழைத்தவர், கோயில் முற்றங்களில் உழைத்தவர், தொடர்ந்து நடந்தவர் அவர். இறுதியில் கயிலையே அவருக்குத் திருவையாற்றில் காட்டப்பட்டது.

✦மருள்நீக்கியாரும் திலகவதியாரும்

பெரிய புராணம் நினைவுகூரும் முறையில் அவரது வாழ்க்கை இங்கே சொல்லப்படுகிறது. அவர் திருவாமூரில் பிறக்கிறார். அவரது பெற்றோர் புகழனார் மற்றும் மாதினியார். அவரது தமக்கையான திலகவதியார், வாழ்க்கையின் முற்பகுதியில் அவருக்கு மாறாத துணையாக இருக்கிறார். சிறுவனுக்கு மருள்நீக்கியார் என்று பெயர்.

இந்தக் குடும்பத்தின் கதையில் அடுத்தடுத்து இழப்புகள் நேர்கின்றன. வீரரான கலிப்பகையாருக்குத் திலகவதியாரை மணம் பேசி முடிக்கிறார்கள். ஆனால் அவரது பெற்றோர் இறந்துவிடுகிறார்கள். பிறகு, அவர் மணக்கவிருந்தவர் போரில் இறந்த செய்தியும் வருகிறது. திலகவதியார் மணம் செய்துகொள்ளவில்லை. தம் வாழ்வைச் சிவனை நோக்கித் திருப்புகிறார். பின்னர் திருவதிகையில் வாழ்ந்து, அங்குள்ள இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்கிறார்.

மருள்நீக்கியார் கல்வியிலும் அறச்செயல்களிலும் சிறந்து வளர்கிறார். உலக வாழ்வின் நிலையாமையைச் சிந்தித்தபின் சமணத் துறவிகளின் சமூகத்தில் சேர்கிறார். அதன் போதனைகளை ஆழமாகக் கற்று, தருமசேனர் என்று அறியப்படுகிறார். ஏதோ சிறிது காலம் அங்கு சென்றுவந்தவராக அவர் காட்டப்படவில்லை. சமண ஆசிரியர்களுடனும் உடனிருந்தவர்களுடனும் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்ததாகக் கதை கூறுகிறது. அவர்களிடையே மதிப்புக்குரிய இடத்தைப் பெறும் அளவுக்குக் கல்வியில் தேர்ந்தவராகவும் காட்டுகிறது.

பிற்காலச் சைவ அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு, அவர் இறுதியில் சமணத்திலிருந்து விலகியதைத் தனது பக்திப் பார்வையிலிருந்து கூறுகிறது. சில இடங்களில் கடுமையான சமய வாத மொழியையும் பயன்படுத்துகிறது. அந்தச் சமயக் கருத்து வேறுபாட்டுக்காக அவரது முன்னாள் ஆசிரியர்களையும் உடனிருந்தவர்களையும் கேலிக்குரியவர்களாகச் சித்தரிக்க வேண்டியதில்லை. பின்னர் அப்பர் என அழைக்கப்பட்டவர் சிவனை வந்தடைந்த வாழ்வில் அவர்களுக்கும் இடம் இருந்தது.

✦திருவதிகையில் நோயுற்றதும் மீண்டதும்

தருமசேனரைக் கடுமையான வயிற்று நோய் தாக்குகிறது. அவரைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் அளித்த மருத்துவத்துக்கு அது தணியாதபோது, தம் தமக்கையை நினைக்கிறார். திருவதிகையில் இருக்கும் திலகவதியாரிடம் வருகிறார். அவர் தம்பியை வரவேற்றுத் திருநீறு அளிக்கிறார். மீண்டும் சிவனை நோக்கித் திரும்பக் கற்றுக்கொடுத்து, கோயிலுக்குள் அழைத்துச் செல்கிறார்.

அங்கே “கூற்றாயின வாறு விலக்ககிலீர்” என்று தொடங்கும் பதிகத்தைப் பாடுகிறார். அது திருவதிகை வீரட்டானத்தில் கொல்லிப் பண்ணில் பாடிய 4.1. நோய் அவரை விட்டு நீங்குவதாக அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு கூறுகிறது. சிவன் அவருக்குத் திருநாவுக்கரசர், அதாவது “நாவுக்கு அரசர்” அல்லது “சொல்லின் தலைவர்” என்ற பெயரை அளிக்கிறார்.

மீண்டு வருவதற்கான தகுதியைத் தாம் ஈட்டிவிட்டதாகப் பாடுபவர் பேசவில்லை. முதல் செய்யுள் வலியிலிருந்து தொடங்குகிறது. செய்தவற்றின் முழுச் சுமையையும் அறியவில்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறது. இனித் தொண்டு செய்யப்போகும் கால்களை அர்ப்பணிக்கிறது.

✦பல்லவ மன்னனின் தண்டனைகள்

அவரது மீள்வைத் தொடர்ந்து பல்லவ அரசவையில் ஏற்பட்ட மோதலை அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு கூறுகிறது. தருமசேனர் விலகியதால் சினமுற்ற சமணத் தலைவர்கள் சிலர் மன்னனிடம் முறையிடுகிறார்கள். மன்னன் அடுத்தடுத்த தண்டனைகளுக்கு ஆணையிடுகிறான். அப்பரை ஒரு சுண்ணாம்புக் காளவாயில் அடைக்கிறார்கள். நஞ்சு கலந்த உணவை அளிக்கிறார்கள். அரச யானையின் முன் நிறுத்துகிறார்கள். இறுதியில் கல்லுடன் கட்டிக் கடலில் வீசுகிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு துன்பத்தையும் கடந்து அவர் உயிருடன் மீள்கிறார். கடலில் வீசப்பட்ட நிகழ்வுடன் காந்தார பஞ்சமப் பண்ணில் அமைந்த பொதுப் பதிகமான 4.11, நமச்சிவாயப் பதிகம் நினைவுகூரப்படுகிறது. ஒருவரைக் கல்லுடன் கட்டிக் கடலில் வீசினாலும், நமச்சிவாயமே நல்ல துணையாக இருக்கும் என்று அதன் முதல் செய்யுள் கூறுகிறது.

பல்லவ மன்னன் பின்னர் சைவத்துக்கு மாறுவதாகவும் அதே அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு கூறுகிறது. இந்தக் கதை சைவ அருளாளர் வரலாற்றின் ஒரு பகுதி. தனியாக எழுதப்பட்ட அரசவை நிகழ்வுக் குறிப்பு அல்ல. சமய மோதலை அது சித்தரிக்கும் விதம், அது எழுதப்பட்ட பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது.

✦உழவாரத்துடன் ஒரு தொண்டர்

அப்பர் மீண்டுவந்த பிறகு, அவரது வாழ்க்கை பற்றிய நினைவுகளின் மையமாக இருப்பது அரசவையின் ஆதரவு அல்ல. தொண்டுதான் அதன் மையம். அவர் கோயிலுக்குள் செல்வதையும் வணங்குவதையும் பாடுவதையும் பெரிய புராணம் மீண்டும் மீண்டும் காட்டுகிறது. மண்வெட்டியைப் போன்ற கருவியான உழவாரத்தால் கோயில் நிலத்தில் உள்ள களைகளையும் கற்களையும் புதர்களையும் அகற்றுவதையும் காட்டுகிறது. திருத்தலங்களைத் தூய்மைப்படுத்திப் பேணும் இந்தத் தொண்டு உழவாரப்பணி என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

தொண்டனின் நெறியான தாச மார்க்கம், சரியை என்பதன் உடல் சார்ந்த வெளிப்பாடு இது. “நான் சிவனுக்கு உரியவன்” என்று தொண்டர் சொல்வதோடு நிற்பதில்லை. குனிகிறார், அகற்றுகிறார், சுமக்கிறார். வழிபாட்டுக்கு ஏற்றதாக முற்றத்தை விட்டுச் செல்கிறார்.

✦அப்பர் என்று அழைக்கும் சம்பந்தர்

வயது முதிர்ந்த திருநாவுக்கரசர் சீர்காழியில் இளைய திருஞானசம்பந்தரைச் சந்திப்பதாகப் பெரிய புராணம் கூறுகிறது. சம்பந்தர் அவரை அப்பர், அதாவது “தந்தை” என்று வரவேற்கிறார். அந்தப் பெயரே நிலைத்துவிடுகிறது. அவர்களின் சந்திப்பும் அவர்கள் இணைந்து இருந்த காலத்தின் கதைகளும், சம்பந்தரின் வாழ்க்கையுடன் திருமுறை 1 இல் விரிவாகக் கூறப்படுகின்றன.

✦திங்களூரில் அப்பூதி அடிகள்

திங்களூரில், அப்பர் அப்பூதி அடிகளைச் சந்திக்கிறார். அப்பரை ஒருபோதும் பார்த்திராத இந்த அடியவர், அவர்மீது கொண்ட மதிப்பால் தாம் நடத்தும் அறப்பணிகளுக்கு அவரது பெயரைச் சூட்டியிருந்தார். அப்பூதி அப்பரை உணவருந்த அழைக்கிறார். உணவு தயாராகிக்கொண்டிருக்கும்போது, அப்பூதியின் மூத்த மகன் வாழையிலை அறுக்கச் செல்கிறான். அவனைப் பாம்பு கடிக்கிறது. விருந்தினருக்குச் செய்யும் தொண்டை இடைநிறுத்த விரும்பாத குடும்பத்தினர், அப்பர் நடந்ததை அறியும் வரை தங்கள் துயரத்தை மறைக்கிறார்கள்.

அப்பர் சிறுவனைச் சிவனின் முன் கொண்டுவரச் செய்து, “ஒன்று கொலாம்” என்று தொடங்கும் எண்ணுப் பதிகத்தைப் பாடுவதாக அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு கூறுகிறது. அது இந்தளப் பண்ணில் அமைந்த பொதுப் பதிகமான 4.18. சிறுவன் உயிர் பெற்று எழுகிறான். இந்த நிகழ்வில் இரண்டு வகையான தொண்டுகள் இணைகின்றன. ஓர் இல்லம் அடியவருக்குத் தொண்டு செய்கிறது. ஓர் அடியவர் அந்த இல்லத்தின் துயரத்தை வேண்டுதலாக இறைவனிடம் கொண்டுசெல்கிறார்.

✦கயிலையை நோக்கிச் சென்று, திருவையாற்றுக்குத் திரும்புதல்

பின்னர் அப்பர் கயிலையைக் காண ஏங்குகிறார். வடக்கு நோக்கிப் பயணிக்கிறார். பயணம் உடலைத் தேய்த்தபோதும் தொடர்ந்து செல்கிறார். சிவன் ஒரு முனிவரின் வடிவில் தோன்றி, இவ்வாறு உடல் முயற்சியால் கயிலையை அடைய முடியாது என்று கூறுகிறார். ஒரு குளத்தில் இறங்குமாறு அப்பருக்கு அறிவுறுத்தப்படுகிறது.

அவர் வெளிவருவது இமயமலையில் அல்ல; காவிரி நாட்டிலுள்ள திருவையாற்றில். அங்கே அவர் தேடிய காட்சியைச் சிவன் அருளுவதாகக் கதை கூறுகிறது. அப்பர் தம்மைச் சுற்றியுள்ள உயிரினங்களை இணை இணையாகக் காண்கிறார். அவற்றின் வழியே இறை இணையான சிவனையும் உமையையும் காண்கிறார். “மாதர்ப் பிறைக்கண்ணியானை” என்று தொடங்கும் பதிகம் அந்தக் காட்சியின் பாடலாகக் கொள்ளப்படுகிறது. அது திருவையாற்றில் காந்தாரப் பண்ணில் அமைந்த 4.3.

கயிலையும் அப்பர் பாடிய பிற சோதித் திருத்தலங்களும் (திருப்பருப்பதம் 4.58, இராமேசுவரம் 4.61): சோதிலிங்கங்களும் இமயமலைத் திருத்தலங்களும்.

✦திருப்புகலூர்

அப்பரின் வாழ்க்கை திருப்புகலூரில் நிறைவடைகிறது. பல பத்தாண்டுகள் தலப் பயணமும் பாடலும் கோயில் தொண்டும் செய்தபின், அங்கே சிவனின் திருவடிகளை அடைந்ததாக அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார். ஆகவே அவரது வாழ்க்கை ஓர் அரசப் பதவியுடனோ, நிலைபெற்ற ஒரு போதனைப் பள்ளியுடனோ முடிவதில்லை. அவரது பதிகங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கூறும் அதே உறவில் முடிகிறது: இறைவனின் திருவடிகளில் அடியேன், “நான் உங்கள் தொண்டன்”.

✦வரலாறு கூறக்கூடியவை

அப்பர் வழக்கமாக கி.பி. 7ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைச் சேர்ந்தவராகக் கருதப்படுகிறார். பொதுவாகக் கூறப்படும் வரலாற்றுத் தொடர்பு அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாற்றிலிருந்து தொடங்குகிறது. அது ஒரு பல்லவ மன்னனைப் பற்றிக் கூறுகிறது. பின்னர் அவன் சைவத்துக்கு மாறியதைத் திருவதிகையில் குணதரவீச்சரம் என்ற கோயிலுடன் தொடர்புபடுத்துகிறது. குணதரன் என்ற பெயரைப் பல்லவ மன்னன் முதலாம் மகேந்திரவர்மனுக்கு இருந்ததாகச் சான்றுகள் காட்டும் குணபரன் என்ற சிறப்புப் பெயருடன் வரலாற்றாசிரியர்கள் அடிக்கடி இணைத்துள்ளனர்.

குணபரன் என்ற சிறப்புப் பெயரைப் பயன்படுத்தும் மகேந்திரவர்மனின் திருச்சிராப்பள்ளிக் குடைவரைக் கல்வெட்டு, மன்னனை இலிங்க வழிபாட்டாளனாகக் காட்டுகிறது. அவனது சமய ஒழுகலாற்றில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைத் திரும்பிப் பார்ப்பதாக வாசிக்கப்பட்ட சொற்களும் அதில் உள்ளன. இந்தக் கல்வெட்டு அப்பரின் கதையுடன் அடிக்கடி ஒப்பிடப்பட்டுள்ளது.

குணதரன்–குணபரன் என்ற பெயர்களை இணைத்து அடையாளப்படுத்துவதையும், சமணத்திலிருந்து மாறியதைக் கல்வெட்டு பதிவு செய்கிறது என்ற கருத்தையும் சில அறிஞர்கள் கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறார்கள். ஏழாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி என்ற காலக் கணிப்பு பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால் அப்பரின் அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாற்றில் மன்னனுக்கு அளிக்கப்படும் பங்கு, அதன் ஒவ்வொரு விவரத்திலும் தனித்துச் சான்றளிக்கப்பட்டதாகக் கொள்ள முடியாது.

திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) · எல்லா அருளாளர்களும் ›

திருமுறை 4 இல் 113 பதிகங்களும் இன்று கிடைக்கும் 1,070 செய்யுள்களும் உள்ளன. பெயருடைய பத்து பண்களின் கீழ் 21 பதிகங்கள்; அவற்றைத் தொடர்ந்து 58 திருநேரிசைப் பதிகங்களும் 34 திருவிருத்தப் பதிகங்களும் அமைந்துள்ளன.

இந்தப் பதிகங்கள் 50 திருத்தலங்களில் பாடப்பட்டவை. கீழே தரப்பட்டுள்ள பதிக எண் வரம்புகள், புதுச்சேரி பிரெஞ்சு நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள தி. வே. கோபாலையரின் பதிப்பைப் பின்பற்றுகின்றன.

அப்பரின் முதல் பதிகம் தம்மைப் பற்றிய உறுதியுடன் தொடங்கவில்லை. வலி, ஒப்புதல், சிவனின் திருவடிகளில் தங்கியிருக்க வேண்டும் என்ற முடிவு ஆகியவற்றுடன் தொடங்குகிறது.

✦“என்னால் தாங்க முடியவில்லை”

இந்தச் செய்யுள் நேர்த்தியாகத் தொகுக்கப்பட்ட ஓர் ஆன்மிகத் தன் வரலாற்றை நமக்குத் தரவில்லை. அப்பர் “நான் அறியேன்” என்றும் “ஆற்றேன்” என்றும் கூறுகிறார். மீண்டு வருதல், தம் இயலாமையை உணரும் இடத்தில் தொடங்குகிறது. தம் துன்பத்தின் ஒவ்வொரு காரணத்தையும் அவரால் கண்டறிய முடியவில்லை. வலியிலிருந்து தம்மை விடுவித்துக்கொள்ளவும் முடியவில்லை. அவரால் செய்ய முடிவது இறைவனை நோக்கித் திரும்புவதுதான்.

திருப்பத்தை ஏற்படுத்தும் சொல் அடியேன், திருவடிகளில் இருக்கும் தொண்டன். ஆகவே இந்தப் பதிகத்தில் மனம் வருந்துதல் என்பது கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தமாக மட்டும் இல்லை. வழிபாட்டின் வழியாக வெளிப்படும் புதிய உறவாக மாறுகிறது: இரவும் பகலும், “உங்கள் திருவடிகளை விட்டு நீங்க மாட்டேன்”.

பிற்காலச் சைவ சித்தாந்தம் அருள், பாசம், பயிற்சி நெறிகள் ஆகியவற்றை முறையாக விளக்கும். வகுப்பறையில் வரிசையாக விளக்கப்படும் பொருளாக அது ஆவதற்கு முன்பே, அந்த மாற்றத்தின் மனித அனுபவத்தை அப்பர் பாடுகிறார். வேறொரு வழியில் சென்ற ஒருவர் மீண்டு வரலாம்; அந்த மீள்வே அருளின் செயலாகிறது.

✦சம்பந்தரும் அப்பரும்: இரண்டு தொடக்கங்கள்

சம்பந்தரின் வாழ்க்கை பற்றிய நினைவு, ஞானப்பால் பெற்ற குழந்தை முதலில் கிடைத்த அருளிலிருந்து பாடுவதுடன் தொடங்குகிறது. அப்பரின் வாழ்க்கை பற்றிய நினைவு வேறுவிதமாகத் தொடங்குகிறது. இன்று கிடைக்கும் அவரது முதல் தேவாரப் பதிகத்துக்கு முன்னரே, வளர்ந்த மனிதராக அவர் குடும்ப இழப்பு, அறச்செயல்கள், பல ஆண்டுச் சமணக் கல்வி, நோய், சமய மாற்றம் ஆகியவற்றைக் கடந்து வந்திருக்கிறார். ஒரு குரல் குழந்தைப் பருவத்தில் பெற்ற அருளுடன் தொடங்குகிறது. மற்றொன்று பல ஆண்டுகள் விலகி வாழ்ந்தபின் கண்ட அருளிலிருந்து பேசுகிறது. ஒரு கதையை உயர்த்த மற்றதைக் குறைக்க வேண்டியதில்லை. திருமுறை 1 சம்பந்தரின் தொடக்கத்தை முழுமையாகக் கூறுகிறது.

✦மீள்வது கடந்ததை அழிப்பதல்ல

சமணராக வாழ்ந்த ஆண்டுகளை ஒதுக்கிவிடலாம் என்பதால் அப்பரின் ஆன்மிக வாழ்வு நம் கவனத்தை ஈர்க்கவில்லை. அங்கே அவர் சேர்ந்திருந்தார், கற்றிருந்தார், வாழ்ந்திருந்தார் என்பதால்தான் அந்த ஆண்டுகள் பொருள் பெறுகின்றன. திசை மாறுவதன் சுமையை அறிந்த ஒருவரிடமிருந்தே அவரது பிற்கால ஒப்படைப்புப் பாடல்கள் வருகின்றன.

இதனால் “மீண்டு வருதல்” என்பது பழைய நினைவுகளை நாடுவதைவிட விரிவான பொருள் பெறுகிறது. அவர் குழந்தைப் பருவ வழக்கத்துக்குச் சாதாரணமாகத் திரும்பவில்லை. வளர்ந்த மனிதராக மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கிறார். பிறகு அந்தத் தேர்வு வேண்டி நிற்கும் செயல்களுக்கு எஞ்சிய வாழ்நாள் முழுவதையும் அளிக்கிறார்.

அப்பர் தம் உடலின் முயற்சியால் கயிலையை நோக்கிப் புறப்படுகிறார். அருள் அவருக்குத் திருவையாற்றில் கயிலையை அளிக்கிறது. அங்கே சாதாரண உயிரினங்களும் மாறிய பார்வையின் ஒரு பகுதியாகின்றன.

✦திருவையாற்றில் கயிலை

பெரிய புராணம் இந்தப் பதிகத்தைக் கயிலைக் கதையின் வழியே புரிந்துகொள்கிறது. அப்பர் வடக்கிலுள்ள மலையை நாடினார். வழியில் உடல் தளர்ந்தார். இறைவனின் ஆணைப்படி நீரில் இறங்கித் திருவையாற்றில் வெளிவந்தார். அதன் பிறகு செய்யுள் அமைதியாக ஒன்றைச் செய்கிறது. தொலைவிலுள்ள பனிமலைச் சிகரத்தை அது விவரிக்கவில்லை. மலர்களையும் நீரையும் சுமந்து வரும் வழிபாட்டாளர்களையும், தன் துணையுடன் வரும் யானையையும் விவரிக்கிறது. அன்றாடக் காட்சி இறைக் காட்சியாகத் திறக்கிறது.

மீண்டும் மீண்டும் வரும் “கண்டேன்” என்பது பொருள் மிக்கது. அருள் பயணியை வேறொரு இடத்துக்குக் கொண்டுசென்றதோடு நிற்கவில்லை. அவர் இப்போது நிற்கும் இடத்தில் காணக்கூடியதையே மாற்றியிருக்கிறது.

✦திறந்த புலன்கள்

வாழ்நாள் முழுவதும் கடைப்பிடித்த கட்டுப்பாடு தளர்ந்து திறப்பதைச் சில உரையாசிரியர்கள் இந்தப் பதிகத்தில் காண்கிறார்கள். அப்பர் பல ஆண்டுகள் கடுமையான புலனடக்கத்துடன் வாழ்ந்திருந்தார். முதலில் சமணத் துறவியாகவும், பின்னர் தலம்தோறும் நடந்து சென்ற சைவத் துறவியாகவும் இருந்தார். திருவையாற்றில், அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த கண்கள் முழுமையாகத் திறக்கின்றன. பதிகம் நெடுக உயிரினங்களை இணை இணையாகக் காண்கிறார். ஆண் யானையும் அதன் துணையும் அவற்றில் அடங்கும். ஒவ்வோர் இணையிலும் உமையுடன் சிவனைக் காண்கிறார். தாம் விலகிக் காத்துக்கொண்டிருந்த உலகமே இறைவன் காட்டப்படும் இடமாகிறது.

உயிரினங்களே சிவன் என்று பதிகம் கூறவில்லை. அவற்றில் சிவனின் திருவடிகளைக் கண்டதாகக் கூறுகிறது. சைவ சித்தாந்தத்தில் உலகம் இறைவன் அல்ல. ஆயினும் இறைவன் அதில் இல்லாமல் இல்லை. சிவன் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறார். அந்த இருப்பை அருள் காணச் செய்யலாம். முன்பு அடக்கப்பட வேண்டியிருந்த புலன்கள் இப்போது விருப்பம்போல் செல்ல விடப்படவில்லை. அவை இறைவனை நோக்கித் திருப்பப்பட்டு மீண்டும் அளிக்கப்படுகின்றன.

✦தில்லையில் தூக்கிய திருவடி

இறைக் காட்சியைப் பெறுவதற்கான அதே திறந்த மனம், திருவிருத்தப் பிரிவில் உள்ள கோயிலாகிய தில்லைச் சிற்றம்பலத்தின் 4.81 இலும் வெளிப்படுகிறது. அதன் நான்காம் செய்யுளில் அப்பர் முகம், சடை, திருநீறு, திருமேனி, தூக்கிய திருவடி ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே பார்வையில் சேர்த்துக் காண்கிறார்.

இது உடலுடன் வாழ்வதை மறுப்பதல்ல. ஆடும் இறைவனின் காட்சி மனிதப் பிறவியையே விரும்பத்தக்கதாக்குகிறது. ஏனெனில் மனிதரால் காணவும் வழிபடவும் அன்பு செலுத்தவும் முடியும். அப்பரின் பக்தி உலகம் உடலைப் பொருட்படுத்தாமல் விடச் சொல்வதில்லை. உடல் நடக்கிறது, வணங்குகிறது, கோயில் நிலத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது, பாடுகிறது, இறைக் காட்சியைப் பெறுகிறது. தூக்கிய திருவடியும் பிற முத்திரைகளும் சித்தாந்தத்தில் குறிக்கும் பொருளை நடராசரும் ஐந்தொழிலும் என்ற பக்கத்தில் படிக்கலாம்.

ஐம்பூதத் திருத்தலங்களில் ஆகாயத் தலமாகத் தில்லை: ஐம்பூதத் திருத்தலங்கள்.

அப்பரின் அஞ்சாமை, ஆபத்து மறைந்துவிடும் என்ற கூற்றல்ல. சிவனுக்கு உரியவராக இருப்பதிலிருந்தும், ஆபத்துக்குள்ளும் துணையாகக் கொண்டுசெல்லும் திருவைந்தெழுத்திலிருந்தும் அது வளர்கிறது.

✦“அந்த ஒருவரின் உறவினர் நாம்”

இரண்டாம் பதிகமான திருவதிகை வீரட்டானத்தில் காந்தாரப் பண்ணில் அமைந்த 4.2, அப்பரின் துணிவைப் பற்றிய நினைவிலிருந்து பிரிக்க முடியாத ஒரு திரும்ப வரும் தொடரைக் கொண்டுள்ளது.

திரும்ப வரும் தொடருக்கு முன்னரே திருப்பம் நிகழ்கிறது: “நாம் அவருடையவர்கள்.” அஞ்சாமை ஓர் உறவிலிருந்து வருகிறது. நெருப்பு, மன்னர்கள், யானைகள், நோய், கடல் ஆகியவை கற்பனை என்று அப்பர் சொல்லவில்லை. அவரது அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு இவற்றால் நிறைந்திருக்கிறது. சிவனுக்கு உரியவர்மீது இவற்றில் எதற்கும் இறுதி உரிமை இல்லை என்று அவர் கூறுகிறார்.

இது திருவடிகளில் இருப்பவரைக் குறிக்கும் அடியார் என்ற சொல்லின் பொருளுக்கு நெருக்கமானது. இறைவனுக்கு உரியவராக இருப்பது, ஆபத்தை அளவிடும் அளவுகோலை மாற்றுகிறது.

✦கடலில் துணை

பல்லவ மன்னன் அளித்த தண்டனைகளில் கடைசியுடன் இந்தப் பதிகத்தைப் பெரிய புராணம் இணைக்கிறது. செய்யுளே படிமத்தை நேராக அளிக்கிறது: கல், கட்டுதல், கடல். ஆனால் “நல்ல துணை” என்று கூறப்படுவது அற்புதம் நிகழ்த்தும் உத்தி அல்ல. அது பஞ்சாக்கரம் எனப்படும் நமச்சிவாயம். வேறு எதையும் பற்றிக்கொள்ள முடியாதபோதும், அடியவரைச் சிவனை நோக்கித் திரும்பியிருக்கச் செய்யும் ஐந்தெழுத்துப் பெயர் அது.

முதல் செய்யுள் நமச்சிவாயத்துடன் முடிகிறது. பதிகம் மீண்டும் மீண்டும் திருவைந்தெழுத்துக்குத் திரும்புகிறது. நடைமுறையில் இதனால் 4.11 இயல்பாகவே அடைக்கலப் பதிகமாகிறது. இதன் பக்தி நம்பிக்கை, இதை ஓதும் ஒவ்வொருவரும் அருளாளர் கதையில் உள்ள அதே முறையில் உடலுக்கு நேரும் ஆபத்திலிருந்து தப்புவார்கள் என்ற வாக்குறுதி அல்ல.

அப்பரின் தொண்டர் நெறி பாடலை உழைப்புடன் இணைக்கிறது. சிவனின் முன் வணங்கும் உடலே அவரது முற்றத்தையும் தூய்மைப்படுத்தி, அவரது அடியவர்களுக்கும் தொண்டு செய்கிறது.

✦தொண்டனின் நெறி

தொண்டனின் நெறியான தாச மார்க்கம் என்பது சரியை: சிவனுக்கு அளிக்கப்படும் புறத் தொண்டு. அப்பரின் வாழ்க்கை பற்றிய நினைவு இந்தப் போதனைக்கு ஓர் உடல் சார்ந்த உருவத்தை அளிக்கிறது. அவர் உழவாரத்தை ஏந்திக் கோயில் வளாகங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார். அந்த உருவத்திலிருந்து நினைவுகூரப்படும் தமிழர் வழக்கம் உழவாரப்பணி.

இந்த வேலை இயல்பாகவே அன்றாட வேலை. களைகள் மீண்டும் முளைக்கும். தூசி மீண்டும் படியும். இலைகள் மீண்டும் விழும். இந்த மாதம் தூய்மைப்படுத்திய முற்றத்துக்கு அடுத்த மாதமும் கைகள் தேவைப்படும். ஆகவே தொண்டு ஒரே முறை பெரும் நிகழ்வாக முடிந்துவிடுவதில்லை. வழிபாட்டிடத்துக்குப் பொறுப்பேற்கும் அன்பாக அது இருக்கிறது.

திருமுறை 4 உடலையே வழிபாட்டை நோக்கித் திருப்புகிறது. சாதாரிப் பண்ணில் அமைந்த பொதுப் பதிகமான திருவங்கமாலை, 4.9, “உறுப்புகளின் மாலை” எனப் பொருள்படும். தலையிலிருந்து கீழ்நோக்கி உடலின் ஒவ்வோர் உறுப்புடனும் பேசுகிறது. ஒவ்வொன்றுக்கும் அதன் பணியை அளிக்கிறது. அதன் செய்யுள்கள் இவ்வாறு தொடங்குகின்றன:

1. 1

   தலை · தலையே நீ வணங்காய்

   மண்டையோட்டையும் திங்களையும் அணிந்த இறைவனின் முன், "தலையே, வணங்கு".

2. 2

   கண்கள் · கண்காள் காண்மின்களோ

   "கண்களே, அவரைக் காண மாட்டீர்களா?"

3. 3

   செவிகள் · செவிகாள் கேண்மின்களோ

   "செவிகளே, அவரது புகழைக் கேட்க மாட்டீர்களா?"

4. 4

   மூக்கு · மூக்கே நீ முரலாய்

   "மூக்கே, அவரது மணத்தை மூச்சில் உணர்".

5. 5

   வாய் · வாயே வாழ்த்துகண்டாய்

   "வாயே, அவரைப் போற்று."

6. 6

   நெஞ்சம் · நெஞ்சே நீ நினையாய்

   "நெஞ்சமே, அவரை நினை."

7. 7

   கைகள் · கைகாள் கூப்பித் தொழீர்

   "கைகளே, கூப்பி வணங்குங்கள்."

8. 8

   உடல் · ஆக்கையாற் பயனென்

   அவரது கோயிலை வலம் வராவிட்டால், "இந்த உடலால் என்ன பயன்?"

9. 9

   கால்கள் · கால்களாற் பயனென்

   அவரது திருக்கோயிலுக்கு நடந்து செல்லாவிட்டால், "இந்தக் கால்களால் என்ன பயன்?"

வாழ்க்கையும் பதிகமும் ஒரே திசையைக் காட்டுகின்றன. உடல் விட்டு விலக வேண்டிய தடையல்ல. அதன் ஒவ்வோர் உறுப்புக்கும் ஒரு தொண்டு உண்டு. பிற்காலத் தமிழ்ப் புலவர்கள் உறுப்புகளை மாலையாகப் பாடும் கருத்தை எடுத்துக்கொண்டார்கள். இந்த வடிவம் அப்பருடையதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

✦திங்களூரில் அடியவருக்குத் தொண்டு

அப்பூதி அடிகளின் கதை, கோயில் நிலத்தில் செய்யும் தொண்டை அடியாரை வரவேற்கும் இல்லம் வரை விரிவாக்குகிறது. அப்பருக்கு உணவளிக்கக் குடும்பம் ஆயத்தம் செய்யும்போதுதான் அந்தக் கதையின் துயரம் நிகழ்கிறது. சிறுவன் இறந்ததை அப்பர் அறியும்போது, மரியாதையை ஏற்றுக்கொண்டு தொடர்ந்து உணவருந்தவில்லை. குடும்பத்தின் துயரத்தைச் சிவனிடம் கொண்டுசெல்கிறார்.

இந்தப் பதிகம் எண்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தொடர்ந்து செல்கிறது. அப்பூதியின் மகன் மீண்டும் உயிர் பெறச் செய்த வேண்டுதலாக அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு இதை நினைவுகூர்கிறது. தொண்டின் இறையியல் பொருள், அந்த அற்புதத்தை மீண்டும் நிகழ்த்துவதைச் சார்ந்ததல்ல. பக்தி இன்னொருவரின் இழப்பைச் சந்திக்கும்போது ஒரு தொண்டர் என்ன செய்கிறார் என்று கதை கேட்கிறது. விருந்தினர் மையமாக இருப்பது முடிகிறது. துயரம் புறக்கணிக்கப்படுவதில்லை. தமக்குத் தொண்டு செய்த இல்லத்துக்காக வேண்டுதல் செய்யப்படுகிறது.

✦உரிமை கோராத தொண்டு

சைவ சித்தாந்தத்தின் தொண்டர் உறவை அப்பரின் கோயில் வேலை மிகத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. அடியவர் உழைக்கிறார். ஆனால் கோயிலோ புண்ணியமோ பயனோ தமக்குச் சொந்தம் என்று உரிமை கோருவதில்லை. இடமும் வேலையும் சிவனுக்கு உரியவை என்பதால் தொண்டு அளிக்கப்படுகிறது.

இந்த அணுகுமுறை, பிற்காலச் சித்தாந்தம் தொண்டுக்கு அளிக்கும் ஆழ்ந்த பொருளுக்கு ஆயத்தப்படுத்துகிறது: “நான் தனித்து நின்று செய்பவன்” என்ற உரிமைக் கூற்று தளர்தல். அப்பரின் உழவாரம் முழுக் கோட்பாட்டையும் தானாக விளக்கிவிடுவதில்லை. ஆனால் உடல் அதை அறிந்துகொள்ள ஒரு வழியை அளிக்கிறது.

அப்பரின் பதிகங்கள் பாடப்படும் வேண்டுதல்களாக இன்றும் வாழ்கின்றன. அடியவர்கள் ஒன்றுகூடிக் கோயில் இடங்களைத் தூய்மைப்படுத்திப் பேணும்போதெல்லாம் அவரது தொண்டின் உருவமும் தொடர்கிறது.

✦வேண்டுதலாக “சொற்றுணை வேதியன்”

4.11, நமச்சிவாயப் பதிகம், அடைக்கலப் பதிகமாக ஓதப்பட்டும் கற்பிக்கப்பட்டும் வருகிறது. அதன் தொடக்கப் படிமம் மிகவும் நேரடியானது. செய்யுளின் இறுதியில் துணையாகக் கூறப்படும் நமச்சிவாயத்தை, கல்லாலும் கயிற்றாலும் கடலாலும் பறிக்க முடியாது. அருளாளர் வாழ்க்கை வரலாறு இந்தப் பதிகத்தை மிகுந்த ஆபத்து நேர்ந்த தருணத்துடன் இணைப்பதால், அச்சத்திலும் துன்பத்திலும் பயணத்திலும் அடியவர்கள் இதை நாடலாம்.

இவ்வாறு பயன்படுத்துவது நம்பிக்கையின் செயல். ஆபத்து மறைந்துவிடும், நோய் நீங்கிவிடும், அல்லது ஓதுவதால் குறிப்பிட்ட உலகப் பயன் கட்டாயம் கிடைக்கும் என்பதற்கான உறுதி அல்ல. அடியவர் எங்கு நிற்கிறார், அங்கே அவருக்கு எந்தப் பெயர் துணையாக இருக்கிறது என்பதையே பதிகத்தின் வாக்குறுதி முதலில் சார்ந்துள்ளது.

✦உழவாரப்பணி

அப்பர் முற்றத்தில் செய்த தொண்டு இன்றும் வாழும் முன்மாதிரி. உழவாரப்பணிக் குழுக்கள் கோயில்களில் இன்றும் கூடுகின்றன. களைகளையும் குப்பைகளையும் அகற்றுகின்றன. வளாகங்களைப் பெருக்கிக் கழுவுகின்றன. வழிபாட்டில் பயன்படுத்தப்படும் பொருட்களைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன. வழக்கமான கவனிப்பு கிடைக்காமல் இருக்கக்கூடிய இடங்களைப் பேண உதவுகின்றன. வேலைகள் இடத்துக்கு இடம் மாறுகின்றன. ஆனால் அவற்றின் பக்திக் கருத்து அப்பருடையது என்பதை அறியலாம்: வேலையின் உரிமையாளராகத் தம்மை ஆக்கிக்கொள்ளாமல் அளிக்கப்படும் உடல் உழைப்பு.

✦கோயில் பாடலில்

தேவாரத்தின் ஒரு பகுதியாக, திருமுறை 4 ஓதுவார் ஓதும் பாடல் தொகுப்பிலும் திருமுறை கற்பித்தலிலும் இடம்பெறுகிறது. பழைய பண்களின் பெயர்களும் அப்பருக்குரிய தனிச் செய்யுள் வடிவங்களும் ஒரு செய்தியை நினைவூட்டுகின்றன. இந்தப் பாடல்கள் பக்திக் கருத்துகளாகப் படிப்பதற்காக மட்டும் இயற்றப்படவில்லை; குரலால் பாடப்படுவதற்காக இயற்றப்பட்டவை.

இந்தத் தொகுதியுடன் பழக ஒரு பயனுள்ள வழி, ஒரு முழுப் பதிகத்தை மெதுவாகக் கற்றுக்கொள்வது. 4.1 மீண்டு வருதலின் மொழியை அளிக்கிறது. 4.2 அச்சமின்றி இறைவனுக்கு உரியவராக இருப்பதை அளிக்கிறது. 4.11 நமச்சிவாயத்தைத் துணையாக அளிக்கிறது. புகழ்பெற்ற தொடக்க அடியை மட்டும் கேட்காமல், முழுப் பதிகத்தையும் கேட்கும்போது சொற்கள் மேலும் தெளிவாகின்றன.

திருமுறை 4 இன் முழுத் தமிழையும் அப்பரின் மரபுவழி வாழ்க்கை வரலாற்றுடன் சேர்த்துப் படியுங்கள். பின்னர் திருமுறை 5, 6 ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து படித்து, செய்யுள் வடிவத்துடன் அவரது குரல் எப்படி மாறுகிறது என்பதைக் கேளுங்கள்.

✦தமிழ்ச் செய்யுள்கள்

French Institute of Pondicherry Digital Tevaram என்பது புதுச்சேரி பிரெஞ்சு நிறுவனத்தின் மின்னணுத் தேவாரத் தொகுப்பு. இதில் 113 பதிகங்களும் அவற்றின் இசை அல்லது செய்யுள் வடிவ வகைப்பாடுகளும் தரப்பட்டுள்ளன. Shaivam.org என்னும் சைவ இணையத்தளம் 1,070 செய்யுள்களின் தொடர்ச்சியான தமிழையும், ஒரு நேரத்தில் ஒரு பதிகத்தைப் படிக்க உதவும் தனித்தனிப் பதிகப் பக்கங்களையும் அளிக்கிறது.

அப்பரின் செய்யுள் வடிவங்களைப் பொறுத்தவரை, மின்னணுத் தேவாரத்தின் இசை, யாப்பு பற்றிய விளக்கம், திருநேரிசையையும் திருவிருத்தத்தையும் திருமுறை 4 இலும், திருக்குறுந்தொகையைத் திருமுறை 5 இலும், திருத்தாண்டகத்தைத் திருமுறை 6 இலும் அமைத்துக் காட்டுகிறது.

✦மரபுவழி வாழ்க்கை வரலாறு

Project Madurai's Periya Puranam என்பது மதுரைத் திட்டம் வெளியிட்டுள்ள பெரிய புராணம். திருநாவுக்கரசரையும் அப்பூதி அடிகளையும் பற்றி சேக்கிழார் தமிழில் கூறிய வரலாற்றை இது அளிக்கிறது. அருளாளர்களின் வாழ்க்கை வரலாறாக இதைப் படியுங்கள். நோய், மீள்வது, தண்டனைகள், தலப் பயணம், தொண்டு, இறுதியில் சிவனுடன் ஒன்றுதல் ஆகியவற்றை மரபு நினைவுகூரும் வரிசையில் இது பாதுகாக்கிறது.

முதலாம் மகேந்திரவர்மனைச் சுற்றிய வரலாற்றுக் கேள்வியைப் பொறுத்தவரை, இன்றைய ஆய்வுகள் பெரிய புராணத்தின் பல்லவக் கதையை, மன்னனுக்கு இருந்ததாகச் சான்றுகள் காட்டும் குணபரன் என்ற சிறப்புப் பெயருடனும் அவரது திருச்சிராப்பள்ளிக் குடைவரைக் கல்வெட்டுடனும் ஒப்பிடுகின்றன. அதே வேளையில், இந்தச் சான்றுகள் சமய மாற்றக் கதையை முழுமையாக நிறுவுகின்றனவா என்றும் கேள்வி எழுப்புகின்றன.

✦அப்பரின் மூன்று தொகுதிகளைத் தொடர்ந்து படிக்க

திருமுறை 5 திருக்குறுந்தொகைத் தொகுதி. திருமுறை 6 திருத்தாண்டகத் தொகுதி. திருமுறை 4 உடன் சேர்ந்து, இன்று கிடைக்கும் அப்பரின் தேவாரத்தை இவை பாதுகாக்கின்றன. அதன் பிறகு திருமுறைத் தொகுப்பு திருமுறை 7 இல் சுந்தரரிடம் செல்கிறது.

சம்பந்தரின் முழு மரபுவழி வாழ்க்கை வரலாற்றையும், தேவாரப் பதிகம் மற்றும் பண்ணின் பொதுவான அமைப்பையும் அறிய திருமுறை 1 க்குத் திரும்புங்கள்.