சோதிலிங்கங்களும் இமயத் தலங்களும்

உயரம், ஆழம், வலிமை ஆகியவற்றைப் பற்றிய போட்டிக்கு எட்டாதவராகச் சிவனை ஒளித்தூண் வெளிப்படுத்துகிறது.

சிவபுராணத்தின் வித்தியேசுவர சங்கிதை, அதிகாரம் 7 இந்தக் கதையைச் சொல்கிறது. பிரமனும் திருமாலும் ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியிடுகின்றனர். அவர்களுக்கிடையே சிவன் நெருப்புத் தூணாகத் தோன்றுகிறார். திருமால் பன்றியாக மாறி அதன் அடியைத் தேடிக் கீழே செல்கிறார். பிரமன் அன்னமாக மாறி அதன் முடியை நாடி மேலே பறக்கிறார். இருவருக்கும் எல்லை புலப்படவில்லை. திருமால் தாம் கண்டறிய முடியாததை ஒப்புக்கொள்கிறார். பிரமனோ பொய்ச் சாட்சியுடன் தாம் கண்டுவிட்டதாகக் கூறுகிறார். அப்போது சிவன் வெளிப்பட்டு அந்தப் பொய்யை அம்பலப்படுத்துகிறார்.

போட்டியாகத் தொடங்கிய தேடல், தேடிய இருவராலும் வரம்புக்குள் அடக்க முடியாத இறைவனின் முன்னிலையில் முடிகிறது. இந்தக் கதையில் இறைவன் தன்னை வெளிப்படுத்தும் வடிவம் ஒளி. சோதிலிங்கக் கோயில் அந்த இறை இருப்பைத் தனது சிவலிங்கத்தின் வழியே வழிபடுகிறது. ஒவ்வொரு கருவறையிலும் தொடர்ந்து கண்ணுக்குத் தெரியும் சுடர் எரிவதாக அந்தப் பெயர் பொருள்படாது.

இதே கதையைக் கல்லில் வடித்த இலிங்கோத்பவர் திருவுருவமாகச் சிவன் கருவறையின் மேற்குச் சுவரில் காணலாம். கோயிலும் அதன் அமைப்பும் அந்தத் திருவுருவத்தை விளக்குகிறது. திருவண்ணாமலையில் மலையும் தீபச் சுடரும் நெருப்புத் தூண் பற்றிய கதையை நிலப்பரப்பிலும் திருவிழாவிலும் வெளிப்படுத்துகின்றன. பஞ்சபூதத் தலங்கள் பக்கத்தைப் பாருங்கள்.

✦பன்னிரண்டு பெயர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருவது ஏன்

சிவபுராணத்தின் சதருத்திர சங்கிதை 42.2–4 பன்னிரண்டு பெயர்களையும் கூறுகிறது. கோடிருத்திர சங்கிதை 1.21–24 அவற்றை மீண்டும் பட்டியலிடுகிறது. இந்த இரண்டாம் பகுதியில் ஒவ்வொரு தலத்தின் கதையும் விரித்துச் சொல்லப்படுகிறது. துவாதச சோதிலிங்கத் தோத்திரம், அவற்றின் இடங்களையும் இறைவனின் திருப்பெயர்களையும் கொண்டு அதே பன்னிரண்டு தலங்களையும் போற்றுகிறது. நூலின் இறுதிக் குறிப்பு அதன் ஆசிரியராகச் சங்கராச்சாரியரைக் குறிப்பிடுகிறது. அந்தக் குறிப்பு மட்டும் வரலாற்றில் வாழ்ந்த ஆதிசங்கரரே அதன் ஆசிரியர் என்பதை உறுதிப்படுத்தாது.

விரிவான தோத்திரத்தில் ஒவ்வொரு தலத்துக்கும் ஒரு செய்யுள் உள்ளது. சௌராட்டிரே சோமநாதம் என்று தொடங்கும் சுருக்கமான பெயர்நினைவுப் பாடலும் பன்னிரண்டு பெயர்களுடன் வழங்குகிறது. பெயரைச் சொல்லுவதும் நினைவுகூர்வதும் பக்தியின் செயல்களே. பெயர்களை ஓதுவதைப் புராணம் வழிபாட்டோடு இணைக்கிறது. ஒவ்வொரு முறை நினைவுகூரும்போதும் நேரில் பயணம் செய்ய வேண்டும் என்று அது வலியுறுத்துவதில்லை.

கடற்கரை, ஆற்றங்கரை, காடு, மலை ஆகியவற்றிலுள்ள தலங்களைப் பன்னிரண்டு பெயர்கள் நினைவில் ஒரு யாத்திரைச் சுற்றாக இணைக்கின்றன.

கீழே இடங்களைக் குறிப்பிடும்போது இன்றைய மாநிலப் பெயர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சுருக்கமான கதைகள் சிவபுராணத்தின் சதருத்திர சங்கிதை 42 இலிருந்து தரப்படுகின்றன. ஓங்காரேசுவரத்தின் கதை கோடிருத்திர சங்கிதை 18 இலிருந்தும், கிருணேசுவரத்தின் கதை 33 இலிருந்தும் விரிவாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

✦ஒரே பெயருக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட இடங்கள்

வைத்தியநாதம், நாகேசுவரம், பீமசங்கரம் ஆகிய பெயர்களுக்கு வெவ்வேறு இடங்கள் உரிமை கோருகின்றன. நூலில் குறிப்பிடப்படும் பகுதியைப் புரிந்துகொள்ளும் விதமும் உள்ளூர் வழிபாடும் இந்த அடையாளங்களுக்கு அடிப்படையாக உள்ளன. கீழே இந்தக் கூற்றுகள் ஒன்றோடு ஒன்று சேர்த்துத் தரப்படுகின்றன.

மராட்டியத் தலத்தில் வழங்கும் திரிபுராசுரன் கதையும் புராணத்தின் பீமன் கதையும் வெவ்வேறு எதிரிகளைக் குறிப்பிடுகின்றன. ஒவ்வொன்றையும் அதற்குரிய சூழலில் கேட்கலாம்.

பதினைந்து தலங்களும் விரிவாக: ஒவ்வொரு தலத்தின் இருப்பிடம், அதற்குரிய தேவாரப் பதிகங்கள், அதே பெயருக்கு உரிமை கோரும் பிற இடங்கள், வரைபட இணைப்பு ஆகியவற்றைக் காணலாம்.

கேதாரம், திருப்பருப்பதம், இராமேச்சுரம் ஆகியவை பன்னிரண்டு சோதிலிங்கத் தலங்களிலும் 276 பாடல் பெற்ற தலங்களிலும் இடம்பெறுகின்றன.

ஒவ்வொரு தலத்துக்கும் உரிய தேவாரப் பதிகங்களைக் கொண்டு 276 பாடல் பெற்ற தலங்கள் கணக்கிடப்படுகின்றன. பன்னிரண்டு சோதிலிங்கத் தலங்களில் மூன்று இந்தத் தொகுப்பைச் சேர்ந்தவை. வேறொரு தலத்தின் பதிகத்தில் ஓர் இடம் குறிப்பிடப்படுவது வேறுவகையான தொடர்பு.

✦பாடலில் தங்கிய மலை

சம்பந்தரின் திருப்பருப்பதப் பதிகத்தில் இறைவனின் அணிகலன்களுடைய ஒளியும் மலையின் ஒளியும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைகின்றன. அதன் அழைப்பு இறைவனைப் போற்றுவதற்கானது.

✦திருப்பெயரும் வாழ்வின் மாற்றமும்

உடல் வாழ்வு மறைந்துபோவதையும் தாமதமின்றி அறம் செய்ய வேண்டியதையும் கூறிச் சுந்தரர் கேதாரப் பதிகத்தைத் தொடங்குகிறார். அதன் இறுதிச் சொற்களில் ஒளித்தூண் கதையும் இடம்பெறுகிறது. திருமால் கீழேயும் பிரமன் மேலேயும் தேடுகின்றனர்.

தொலைவிலுள்ள ஒரு தலத்தைப் பாடியதாலேயே பாடியவர் அங்கே நேரில் சென்றார் என்று உறுதிப்படுத்த முடியாது. சம்பந்தரும் சுந்தரரும் திருக்காளத்தியில் இருந்து வடக்கிலுள்ள தலங்களைப் போற்றியதாகப் பெரியபுராணம் கூறுகிறது. தனியாக விவரிக்கப்படும் அப்பரின் பயணம், அவரைத் திருப்பருப்பதத்துக்கும் கயிலாயத்தை நோக்கியும் அழைத்துச் செல்கிறது.

இராமேச்சுரத்தில் கடற்கரையில் இராமன் சிவனை வழிபட்டதுடன் தமிழ்ப் பதிகங்கள் இணைகின்றன. இவ்வாறு வடக்கின் யாத்திரைச் சுற்று, பாண்டிய நாட்டின் பாடல் பெற்ற நிலப்பரப்பிலுள்ள ஒரு தலத்தை வந்தடைகிறது. அந்தத் தலத்துக்கெனத் தமிழ்ப் பாடல்களும் கோயில் வாழ்வும் உள்ளன.

திருமுறைப் பாடல்களில் கயிலாயம் சிவனின் உறைவிடம். அதன் காட்சியை அப்பர் திருவையாற்றில் பெறுகிறார்.

கயிலாயம், கயிலாயம், சீனாவின் திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதியைச் சேர்ந்த மேற்குத் திபெத்தில் மானசரோவர் ஏரிக்கு அருகில் உள்ளது. புவியியலின்படி அது இமயத்துக்கு அப்பாலுள்ள காங்திசே மலைத்தொடரைச் சேர்ந்தது. சைவப் பாடல்களில் கயிலாயம் சிவனும் உமையும் உறையும் இடம். பாடல் பெற்ற தலங்களின் தொகுப்பிலும் இந்தத் திருமலை திருக்கயிலாயம் அல்லது திருநொடித்தான்மலை என்ற பெயரில் இடம்பெறுகிறது.

சம்பந்தர் 1.68, 3.68, 3.109 ஆகிய பதிகங்களில் கயிலாயத்தைப் பாடுகிறார். அப்பரின் 4.47, 6.55–6.57 ஆகியவை அதன் இறைவனைப் போற்றுகின்றன. சுந்தரரின் 7.100 திருநொடித்தான்மலையைப் பாடுகிறது. இந்தப் பதிகங்கள் மலைக்குத் தமிழில் குரல் தருகின்றன. ஆனால் கயிலாயத்தைப் பதின்மூன்றாவது சோதிலிங்கத் தலமாக்குவதில்லை.

✦காண வேண்டும் என்ற அப்பரின் விருப்பம்

பெரியபுராணத்தின் திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் புராணம், கயிலாயத்தில் உமையுடன் இருக்கும் சிவனைக் காண அப்பர் புறப்பட்டதைச் சொல்கிறது. நடக்க முடியாமல் போனபோதும் அவர் தமது உடலைத் தரையில் படுத்தியபடியே தொடர்ந்து செல்கிறார். சிவன் துறவியின் வடிவில் அவரை அணுகுகிறார். அப்பரின் உடல் மீண்டும் நலம்பெறுகிறது. ஒரு பொய்கையில் மூழ்குமாறு அவர் பணிக்கப்படுகிறார். காவிரி நாட்டிலுள்ள திருவையாற்றில், திருவையாற்றில், அவர் எழுந்து வந்து, தாம் பயணம் செய்ததன் நோக்கமான திருக்காட்சியைப் பெறுகிறார்.

இந்த நிகழ்வுடன் தொடர்புடைய பதிகம் திருமுறை 4 இல் உள்ள 4.3. அதன் முதல் செய்யுள் நீரும் மலர்களும் ஏந்தும் அடியவர்களிலிருந்து இணையாக வரும் யானைகளுக்கும், பிறகு இறைவனின் திருவடிகளுக்கும் செல்கிறது.

திருக்காட்சி அருளப்பட்டதுடன் இந்தக் கதை முடிகிறது. சிவனையும் உமையையும் காண ஏங்கிய அப்பர், அதன் பிறகு எதிர்கொள்ளும் உலகில் பாடலின் இணையான உயிரினங்கள் இடம்பெறுகின்றன. தொலைவில் அவர் தேடியதைப் பழகிய நிலப்பரப்பு வெளிப்படுத்துகிறது. நாயன்மார் வரலாறுகள், இத்தகைய இறைச் சந்திப்புகளை அருளாளர்களின் வாழ்க்கையில் வைத்துப் பார்க்கிறது.

✦மலை யாத்திரை

இன்று கயிலாய–மானசரோவர் யாத்திரையில் மலையைப் போற்றுவதோடு ஏரிக்குச் செல்வதும் கயிலாயத்தை வலம் வருவதும் இணைகின்றன. இது குறிப்பிட்ட பருவத்தில் நடைபெறும் யாத்திரை. ஏற்பாடுகள் ஆண்டுதோறும் மாறுகின்றன. யாத்திரையில் வலம் வரப்படுவது மலை. பதிகம் நினைவுகூர்வது அதில் உறையும் இறைவனை.

காசுமீர்க் குகையில் இயற்கையாக உருவாகும் பனிச் சிவலிங்கத்தை மையமாகக் கொண்டு அமர்நாத்தின் கோடைக்கால யாத்திரை நடைபெறுகிறது.

அமர்நாத், அமர்நாத், சம்மு காசுமீர் ஒன்றியப் பகுதியின் காசுமீர் இமயமலைகளிலுள்ள குகைத் தலம். குகைக்குள் நீர் உறைந்து தரையிலிருந்து மேல்நோக்கி வளரும் பனித்தூணை உருவாக்குகிறது. அது சிவனின் சிவலிங்கமாக வழிபடப்படுகிறது. அது வளர்வதும் உருகுவதும் குகையின் சூழலையும் பருவத்தையும் சார்ந்தவை. மாறும் அந்த வடிவத்தின் வழியே வழிபாடு சிவனை நோக்கிச் செல்கிறது.

அந்தக் குகையில் பார்வதிக்குச் சிவன் இறவாமையின் மறைபொருளை விளக்கியதாக மரபுக் கதை கூறுகிறது. இறவாமையின் தலைவன் என்று பொருள்படும் அமர்நாத் என்ற பெயர் இக்கதையுடன் வழங்குகிறது. குகையின் புனிதக் கதையையும் பனி உருவாகும் இயற்கைச் செயலையும் விவரிக்கலாம். ஒன்று மற்றொன்றுக்கு மாற்றாக வேண்டியதில்லை.

ஆண்டுதோறும் கோடையில் நடைபெறும் அமர்நாத் யாத்திரை, அமர்நாத் யாத்திரை, சிராவணம், சிராவணம், என்ற திங்கள் மாதத்துடன் தொடர்புடையது. இந்த மாதம் பொதுவாக சூலை, ஆகத்து மாதங்களில் வருகிறது. அதன் வழிபாட்டுச் சிறப்பின் நிறைவு சிராவணப் பௌர்ணமி. அந்த முழுநிலவு நாள் இராக்கி கட்டும் விழாவுடனும் தொடர்புடையது. அறிவிக்கப்படும் தேதிகள் மாறுகின்றன. இந்த மாதம் யாத்திரைக்குத் தொடர்ந்து வரும் சமயச் சூழலை அளிக்கிறது.

மேலே தரப்பட்ட பன்னிரண்டு சோதிலிங்கங்களின் பட்டியலில் அமர்நாத் இடம்பெறவில்லை. தனித்த தேவாரப் பதிகங்கள் பெற்ற 276 தலங்களில் ஒன்றாகவும் அது இல்லை. சைவ யாத்திரையில் அது பெறும் இடம் குகையின் தனிப்பட்ட வழிபாட்டையும் மரபுக் கதையையும் சார்ந்தது.

உயிரினங்களின் தலைவன் என்றும் சித்தாந்தத்தில் உயிர்களின் தலைவன் என்றும் பொருள்படும் பசுபதி என்ற பெயருக்குக் காத்மாண்டுவின் பசுபதிநாதர் கோயில் ஓர் இடத்தையும் வடிவத்தையும் தருகிறது.

பசுபதிநாதர், பசுபதிநாதர், நேபாளத்தின் பாக்மதி மாகாணத்திலுள்ள காத்மாண்டுவில் பாக்மதி ஆற்றங்கரையில் உறைகிறார். அடுக்குக் கூரைகளைக் கொண்ட அவரது கோயிலில் சிவனின் முகங்களுடன் கூடிய சிவலிங்கம் உள்ளது. ஆற்றங்கரைகள், கோயில்கள், அன்றாட வழிபாடு ஆகியவை தொடர்ந்து வாழும் ஒரு புனித வளாகத்தை உருவாக்குகின்றன. மகா சிவராத்திரியின்போது நேபாளத்திலிருந்தும் இந்தியாவிலிருந்தும் அடியவர்களும் துறவிகளும் கூடுகின்றனர்.

நேபாளத்தின் மரபுக் கதைகளில், காடுசூழ்ந்த இடத்தில் சிவன் விலங்கு வடிவம் கொண்டதும் இடம்பெறுகிறது. பசுபதி, பசுபதி, என்ற பெயரின் நேரடிப் பொருள் விலங்குகள் அல்லது உயிரினங்களின் தலைவன் என்பதாகும். அதன் சைவ இறையியல் பொருள், இறைவனுக்கும் உடலுடன் கூடிய வாழ்வில் கட்டுண்டவர்களுக்கும் உள்ள உறவு வரை விரிகிறது.

சித்தாந்தம் படிப்பவருக்கு பதி என்பது இறைவனாகிய சிவன். பசு என்பது பாசத்தால் அறிவு வரம்புக்குட்பட்டிருக்கும் அறிவுடைய உயிர். சிவனைப் பசுபதி என்று அழைப்பது உயிர்களுக்கு அவர் தலைவன் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. இச்சொல் உயிர்களின் இயல்பை மாடுகள் என்று நேரடியாக விவரிப்பதில்லை.

சிவஞானபோதம், குறிப்பாக நூற்பாக்கள் 3–6, உயிரை அதன் உடற்கருவிகளிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. அவை இரண்டையும் இறைவனிலிருந்தும் வேறுபடுத்துகிறது. கருவிகள் வழியாகவும் சிவன் உடனிருப்பதாலும் உயிர் அறிகிறது. அதை ஆளும் இறைவன் உயிரே அல்ல. காத்மாண்டுவில் இந்தத் திருப்பெயரைக் கேட்கும்போது, தமிழ்ச் சித்தாந்தத்தின் வழியில் அதன் பொருளை உணர இது உதவுகிறது. அதேவேளையில் நேபாளக் கோயில் தனக்குரிய வரலாற்றையும் நடைமுறைகளையும் கொண்டிருக்கிறது.

யாத்திரையில் பசுபதிநாதர் கோயில் வடக்கிலுள்ள தலங்களோடு சேர்த்துப் பார்க்கப்படுகிறது. அது புராணத்தின் பன்னிரண்டு தலங்களிலோ 276 தேவாரத் தலங்களிலோ இடம்பெறவில்லை. ஆயினும், இறைவன், உயிர், பாசம் ஆகியவற்றைப் பற்றிய விளக்கத்தைச் சாத்திரங்கள் தொடங்கும் சொற்களோடு அதன் பெயர் தொடர்புகொள்கிறது.

மொழிகளையும் பகுதிகளையும் கடந்து, திருப்பெயர்கள், மரபில் நினைவுகூரப்படும் செயல்கள், இன்றும் தொடரும் வழிபாடு ஆகியவற்றை யாத்திரை ஒன்றிணைக்கிறது.

பன்னிரண்டு சோதிலிங்கத் தலங்களையும் தொடர்ச்சியான ஒரே யாத்திரையில் அணுகலாம். தனித்தனிப் பயணங்களிலும் சென்று வழிபடலாம். தோத்திரம் ஓதுவதிலும் வீட்டில் நினைவுகூர்வதிலும் அவற்றின் பெயர்கள் வாழ்கின்றன. ஒவ்வொரு தலத்துக்கும் தனக்குரிய அன்றாடப் பூசை, திருவிழாக்கள், அடியவர்களுடனான உள்ளூர்த் தொடர்பு ஆகியவை உள்ளன. ஒரு தலத்தின் வழிபாடு மற்றொரு தலத்தின் எல்லா வழக்கங்களையும் அப்படியே கொண்டிருப்பதில்லை.

வடக்குப் பயணங்களுக்கு வெவ்வேறு கால ஒழுங்குகள் உள்ளன. கேதார்நாத் மலைக்கோயில் குறிப்பிட்ட பருவத்தில் திறக்கப்படுகிறது. குளிர்காலத்தில் வழிபாடு உக்கிமடத்தில் தொடர்கிறது. கயிலாய–மானசரோவர் யாத்திரை பருவகால மலைப் பயணம். அமர்நாத், கோடைக்காலக் குகை வழிபாட்டைச் சுற்றி அடியவர்களை ஒன்று திரட்டுகிறது. பசுபதிநாதர் கோயிலில் பாக்மதி ஆற்றங்கரையில் அன்றாட வழிபாடு தொடர்கிறது. சிவராத்திரியில் மக்கள் கூடுகின்றனர். இந்தக் கால ஒழுங்குகள் ஒவ்வொரு இடத்தின் வாழ்வையும் சார்ந்தவை.

தமிழ் யாத்திரிகர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட புனிதத் தலப்பரப்புகளை நினைவில் கொண்டிருக்கலாம். இராமேச்சுரத்தில் சோதிலிங்கப் பெயர் தேவாரத்தின் இராமேச்சுரத்துடன் இணைகிறது. திருப்பருப்பதத்தில் மல்லிகார்ச்சுனர் பருப்பதத்துடன் இணைகிறார். கேதார்நாத்தில் கேதாரம் என்ற பெயர் ஏற்கெனவே பாடலுக்குள் இருக்கிறது. கயிலாயத்தில் மரபில் நினைவுகூரப்படும் இறை உறைவிடம், இறைவனைக் காண வேண்டும் என்ற அருளாளர்களின் விருப்பத்துடன் இணைகிறது.

குமரகுருபரரோடும் காசி மடத்தோடும் தொடர்புடைய மரபின் வழியே காசியிலும் தமிழ்ச் சைவ இருப்பு தொடர்கிறது. ஆதீனங்கள் பக்கம் அந்தத் தொடர்பை விளக்குகிறது. தலத்துக்குரிய தேவாரப் பதிகங்கள் பெற்ற மூன்று சோதிலிங்கத் தலங்களையும் தாண்டி இந்த இணைவு விரிகிறது.

சிவஞானசித்தியாரின் சுபக்கம் 115, மக்கள் அணுகும் வடிவங்கள் வழியே வழிபாட்டின் பயனைச் சிவன் அளிப்பதைப் பேசுகிறது. வெவ்வேறு பகுதிகளில் உள்ள பக்தியை அக்கறையுடன் பார்க்கச் சித்தாந்தம் படிப்பவருக்கு இந்தப் போதனை ஒரு காரணத்தைத் தருகிறது. ஒரு தலத்தின் தனித்தன்மையையோ கதையையோ வழிபாட்டு முறையையோ அது அழித்துவிடுவதில்லை.

புராணக் கதைகளையும் தமிழ்ப் பதிகங்களையும் சேர்த்துப் படியுங்கள். பிறகு உங்கள் கவனத்தை ஈர்த்த குறிப்பிட்ட தலத்தையோ போதனையையோ தொடர்ந்து அறியுங்கள்.

• சோதிலிங்கத் தலங்கள் விரிவாக: பதினைந்து தலங்களும், ஒரே பெயருக்கு உரிமை கோரும் இடங்களும், ஒவ்வொன்றுக்குமான வரைபட இணைப்பும்.
• சிவபுராணம்: வித்தியேசுவர சங்கிதை 7, நெருப்புத் தூண்; சதருத்திர சங்கிதை 42, பன்னிரண்டு இறைத் தோற்றங்கள்; கோடிருத்திர சங்கிதை 1, பெயர்ப் பட்டியலும் நினைவுகூரலும்.
• துவாதச சோதிலிங்கத் தோத்திரம்: பாடவேறுபாடுகளோடும் சங்கராச்சாரியரை ஆசிரியராகக் குறிப்பிடும் குறிப்போடும் தரப்பட்டுள்ள வடமொழித் தோத்திரம்.
• கேதாரம், திருப்பருப்பதம், இராமேச்சுரம்: தமிழில் கோயில் வரலாறுகளும் பதிகக் குறிப்புகளும்.
• தேவாரம் 4.3: அப்பரின் திருவையாற்றுப் பதிகம். திருமுறை 4 உடனும் பெரியபுராணத்தின் திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் புராணத்துடனும் சேர்த்துப் படியுங்கள்.
• ஔந்தா நாகநாதம்: நாகேசர் பெயருக்கு உரிமை கோரும் வெவ்வேறு இடங்கள் பற்றிய சௌரப் சக்சேனாவின் ஆய்வு.
• அமர்நாத், பசுபதிநாதர்: குகையின் மரபுக் கதைகளும் நேபாளத்தில் தொடரும் கோயில் வழிபாடும்.
• 276 பாடல் பெற்ற தலங்கள், கோயிலும் அதன் அமைப்பும், பஞ்சபூதத் தலங்கள்: பாடல் பெற்ற நிலப்பரப்பு, இலிங்கோத்பவர், திருவண்ணாமலை ஆகியவை பற்றிய விளக்கங்கள்.
• சிவஞானபோதம், சிவஞானசித்தியார், வழிபாடும் அன்றாட நடைமுறையும்: இறைவன்–உயிர் உறவும் வழிபாட்டு வாழ்வும்.