நாயன்மார் வரலாறுகள்

தளத்தின் எல்லா நூல்களிலும் தலைப்புகளிலும் போதனைகளிலும் தேடுக.

    English

    அடியார்கள்

    நாயன்மார் வரலாறுகள்

    Stories of the Nayanmars

    ஒரு வேடர் குருதி வழியும் கண்ணைக் கவனிக்கிறார். ஒரு நெசவாளர் அடியார்களுக்காக ஆடைகள் செய்கிறார். ஓர் அரசி, தான் காத்து வந்த வழிபாட்டை மீண்டும் தழைக்கச் செய்யக்கூடிய பாடல்களைப் பாடும் சிறுவனை அழைத்து வரச் சொல்கிறார். சிவனிடம் கொண்ட அன்பு உணவு, உழைப்பு, இசை, தாங்கும் ஆற்றல், தனக்குரியது என்று ஒருவர் கருதுவதை ஒப்படைத்தல் ஆகிய செயல்களாக வெளிப்படும் வாழ்வுகளைச் சேக்கிழாரின் பெரிய புராணம் தொகுக்கிறது. இந்த நிகழ்வுகளைச் சேர்த்துப் படிக்கும்போது, பக்தி ஒரு வாழ்வில் என்ன செய்கிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது.

    வலத்தில்: 9 சுற்றுகளில் 2ஆம் சுற்று, அடியார்களும் அவர்கள் பாடல்களும்

    படிக்கும் முன்

    இந்தப் பக்கம் இந்தச் சொற்களை நீங்கள் அறிவீர்கள் என்று கொள்கிறது. பொருள் அறிய ஒன்றைத் தொடுங்கள்.

    விளக்கம்:மூன்று மெய்ப்பொருள்கள் · சிவன் எப்படி உதவுகிறான்

    நூல்
    சேக்கிழாரின் பெரிய புராணம், பன்னிரண்டாம் திருமுறை
    அருளாளர்கள்
    அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் சிலரின் வரலாறுகள்
    வாசிப்பு
    அன்பு, தொண்டு, சோதனை, அருள் சார்ந்த ஏழு கருப்பொருள்கள்

    நாயன்மார் தொழில்களிலும் குடும்பங்களிலும் அன்பு சோதிக்கப்படும் தருணங்களிலும் பக்தியை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

    சேக்கிழாரின் நூல் வழியாக மரபு இந்த வாழ்வுகளைச் சொல்கிறது. என்பவர்கள் பெயர் குறிப்பிடப்பட்ட அறுபத்து மூன்று அருளாளர்கள். என்பவர்கள் சிவனின் அன்பர்கள்; அவர்களுக்குச் செய்யும் தொண்டு இந்த வரலாறுகள் நெடுகிலும் வருகிறது. இவை புனிதமான அடியவர் வரலாறுகள். இறைவன் தோன்றுவதும் இழந்தவற்றை மீட்டுத் தருவதும் இவற்றின் கதையாடலில் இடம்பெறுகின்றன.

    கீழ்வரும் கருப்பொருள்கள் வெவ்வேறு வாழ்வுகளை அருகருகே வைத்துப் பார்க்கின்றன. ஒரே செயல் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட கேள்விகளை எழுப்பக்கூடும் என்பதால் சில அடியவர்கள் மீண்டும் வருகிறார்கள். நந்தனார், திருநாளைப்போவார் ஆகிய இரு பெயர்களும் ஒருவரையே குறிக்கின்றன. இசைக் கலைஞரான திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணரும் குயவரான திருநீலகண்டரும் வெவ்வேறு நாயன்மார்.

    குறிப்புகளில் பெரிய பிரிவான சருக்கம், அடியவரின் புராணம், அந்தப் புராணத்திற்குரிய செய்யுள் எண்கள் தரப்பட்டுள்ளன. இவை நூலில் அந்த நிகழ்வு வரும் இடத்திற்கு உங்களை அழைத்துச் செல்கின்றன. செயலுக்குப் பொருள் தரும் முடிவும் அந்த நிகழ்வில் அடங்கும்.

    இந்தப் பக்கத்தில்

    8இல் 1

    விதிமுறைகளைத் தாண்டிய அன்பு

    வெளித்தோற்றத்தில் பழக்கமற்றவையாகவோ, உள்ளத்தில் நிகழ்வனவாகவோ, எதிர்பாராதவையாகவோ இருக்கும் காணிக்கைகளிலும் சிவன் அன்பை அறிகிறார்.

    கண்ணப்பர்: இறைவனின் கண்ணைக் காத்தல்

    வேடரான திண்ணனார் இறைச்சியையும் வாயில் எடுத்துச் சென்ற நீரையும் தலையில் சூடிய மலர்களையும் திருக்காளத்தியிலுள்ள இறைவனுக்குக் கொண்டுவருகிறார். இந்தக் காணிக்கைகள் பூசகரான சிவகோசரியாரை வருத்துகின்றன. வேடரின் அன்பைக் கவனிக்கும்படி சிவன் அவருக்குக் கனவில் சொல்கிறார். சிவலிங்கத்தின் ஒரு கண்ணில் குருதி வழியும்போது, தாக்கியவர் யார் என்று திண்ணனார் தேடுகிறார்; மூலிகைகளையும் வைத்துப் பார்க்கிறார். பின்னர் அம்பால் தம் கண்ணைப் பெயர்த்து அங்கே பொருத்துகிறார். இரண்டாம் கண்ணிலும் குருதி வழிகிறது. தம் பார்வையை இழந்த பின் அந்த இடத்தை அறிய இடது காலை அதன்மீது வைக்கிறார். அடுத்த கண்ணையும் கொடுக்கத் தயாராகும்போது சிவன் அவரது கையைத் தடுத்து, கண்ணப்பர் என்று அழைக்கிறார். பழக்கமற்ற அந்தக் காணிக்கையில் உள்ள பரிவுக்குப் பூசகர் சாட்சியாகிறார். இலை மலிந்த சருக்கம், கண்ணப்பர் புராணம், செய்யுள்கள் 155–185.

    பூசலார்: மனத்தில் கட்டிய கோயில்

    திருநின்றவூரைச் சேர்ந்த பூசலாருக்குக் கோயில் கட்டுவதற்கான பொருள் கிடைக்கவில்லை. அவர் தம் மனத்தில் பொருள்களையும் கைவினைஞர்களையும் திரட்டுகிறார். ஆகமத்தின்படி அடித்தளம் அமைத்து, சுவர்கள் எழுப்பி, நீர் வசதியையும் சுற்றுமதிலையும் குடமுழுக்கையும் ஏற்பாடு செய்கிறார். இதற்கிடையில் காடவ அரசர் ஒருவர் காஞ்சியில் கற்கோயில் கட்டியிருக்கிறார். அதன் குடமுழுக்கைத் தள்ளிவைக்கும்படி சிவன் அரசருக்குக் கனவில் சொல்கிறார்: முதலில் பூசலாரின் கோயிலுக்குள் தாம் புகவிருக்கிறார். அரசர் அங்கே கட்டடம் எதையும் காணவில்லை. பூசலார் செய்ததைக் கேட்டு அவரை வணங்குகிறார். அக வழிபாட்டிலும் கட்டுமானத்திற்குரிய பொறுமையும் ஒழுங்கும் உள்ளன. அதன் வடிவம் கண்ணுக்குத் தெரியாததால் அந்த உழைப்பு சிறியதாகிவிடுவதில்லை. மன்னிய சீர் சருக்கம், பூசலார் புராணம், செய்யுள்கள் 4–17.

    பெரிய புராணம் · மன்னிய சீர் சருக்கம் · பூசலார் புராணம் 6
    சாதனத் தோடு தச்சர் தம்மையும் மனத்தால் தேடிநாதனுக்கு ஆலயம் செய் நலம் பெறு நல் நாள் கொண்டேஆதரித்து ஆகமத்தால் அடிநிலை பாரித்து அன்பால்காதலில் கங்குல் போதும் கண்படாது எடுக்கல் உற்றார்

    பொருள்: கோயிலுக்குத் தேவையான பொருள்களையும் கட்டும் கலைஞர்களையும் பூசலார் தம் மனத்தில் தேடிச் சேர்த்தார். இறைவனுக்குக் கோயில் அமைக்க ஏற்ற நல்ல நாளைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அன்போடு ஆகம முறைப்படி அடித்தளத்தை அமைத்தார். அந்த அன்பினால் இரவிலும் உறங்காமல் கட்டும் பணியில் ஈடுபட்டார்.

    காரைக்கால் அம்மையார்: கொடுத்த மாங்கனி

    பின்னாளில் காரைக்கால் அம்மையாராக அறியப்பட்ட புனிதவதியாருக்குக் கணவர் அனுப்பிய இரண்டு மாங்கனிகள் கிடைக்கின்றன. பசியோடு ஓர் அடியவர் வந்தபோது, அவற்றில் ஒன்றைச் சோற்றுடன் பரிமாறுகிறார். மீதமுள்ள கனியை உண்ட கணவர் மற்றதையும் கேட்கிறார். அவர் சிவனை வேண்டி ஒரு மாங்கனியைப் பெற்றுப் பரிமாறுகிறார். அதன் சுவை மேலும் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அவரது வேண்டுதலுக்குக் கிடைத்த இன்னொரு கனி கணவரின் கையிலிருந்து மறைகிறது. உணவளிக்கும் ஒரு வழக்கமான செயல் சிவனுடனான உறவை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது. அதை வழக்கமான மணவாழ்வாகக் கணவரால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. யாரும் ஓர் அடையாளத்தைக் கேட்பதற்கு முன்பே, வந்தவரின் பசியை உடனே போக்குவதிலிருந்து கதை தொடங்குகிறது. திருநின்ற சருக்கம், காரைக்கால் அம்மையார் புராணம், செய்யுள்கள் 15–31.

    8இல் 2

    அடியார்களுக்குச் செய்யும் தொண்டு

    சிவனின் அடியார்களுக்குச் செய்யும் தொண்டு, குடும்பத்தின் உழைப்பிலும் உடைமைகளிலும் பக்தியை வெளிப்படுத்துகிறது.

    இயற்பகையார்: குடும்பத்தையும் உள்ளடக்கிய கொடை

    திருநீற்றோடு ஒழுக்கக் கட்டுப்பாடற்றவரின் தோற்றமும் கொண்ட அந்தணராகச் சிவன் வருகிறார். இயற்பகையாரிடம் அவரது மனைவியைக் கேட்கிறார். இயற்பகையார் ஒப்புக்கொள்கிறார். மனைவி முதலில் கலங்குகிறார்; பின்னர் இசைகிறார். கணவர் அவரை வணங்குகிறார். தங்களைப் பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்லும்படி விருந்தினர் கேட்கிறார். இதனால் எழும் மோதல் கடினமான கதைகள் என்ற பகுதியில் சொல்லப்படுகிறது. எந்த உடைமையையும் தனக்கென வைத்துக்கொள்ளாத பக்தியை நூல் முன்வைக்கிறது. ஆனால் இந்தக் கோரிக்கை மற்றொருவரின் வாழ்வையும் திருமணத்தையும் உள்ளடக்குகிறது. அவரது விருப்பத்தோடு மனைவியின் மறுமொழியும் இந்த நிகழ்வில் இடம்பெறுகிறது. தில்லை வாழ் அந்தணர் சருக்கம், இயற்பகையார் புராணம், செய்யுள்கள் 4–16.

    இளையான்குடி மாறனார்: நீர் சூழ்ந்த வயலிலிருந்து உணவு

    செல்வம் குறைந்துவரும்போதும் மாறனாரும் அவரது மனைவியும் அடியார்களுக்கு உணவளிப்பதைத் தொடர்கிறார்கள். ஒரு மழை இரவில், வீட்டில் உணவு இல்லாதபோது விருந்தினர் வருகிறார். அன்று விதைத்த நெல்லை நீர் சூழ்ந்த வயலிலிருந்து எடுத்துவரலாம் என்று மனைவி சொல்கிறார். மாறனார் அதை எடுத்துவருகிறார். மனைவி சோறு சமைக்கிறார். அவர் எரிபொருளுக்காகக் கூரையிலிருந்து மரக்கட்டைகளை எடுத்து, இளங்கீரைகளையும் பறித்துவருகிறார். விருந்தினரை உண்ண அழைக்கும்போது ஓர் ஒளி தோன்றி, உமையுடன் சிவனை வெளிப்படுத்துகிறது. இருவரும் சேர்ந்து உழைத்து அந்த உணவைத் தயாரித்திருக்கிறார்கள். மனைவியின் வழிகாணும் திறனும் கணவரின் முன்வரும் உள்ளமும் வறுமையிலும் விருந்தோம்பலுக்கு வடிவம் தருகின்றன. தில்லை வாழ் அந்தணர் சருக்கம், இளையான்குடி மாறனார் புராணம், செய்யுள்கள் 7–26.

    அப்பூதி அடிகள்: பெயர் வழியாக வெளிப்படும் அன்பு

    தாம் இன்னும் சந்தித்திராத அப்பரின் பெயரைத் தமது அறப்பணிகளுக்கு அப்பூதி அடிகள் சூட்டுகிறார். அப்பர் வந்தபோது குடும்பத்தினர் உணவு தயாரிக்கிறார்கள். மூத்த மகன் வாழையிலை அறுக்கச் செல்கிறான். பாம்பு கடித்த பின்னும் இலையைக் கொண்டுவந்து கொடுத்துவிட்டு இறக்கிறான். விருந்தினருக்குத் தொண்டு செய்வதைத் தொடரப் பெற்றோர் அவனது இறப்பை மறைக்கிறார்கள். அப்பர் சிறுவனைப் பற்றிக் கேட்டு நடந்ததை அறிகிறார். அவரது வேண்டுதலால் சிறுவன் உயிர்த்தெழுகிறான்; குடும்பத்தினர் ஒன்றாக உணவுண்கிறார்கள். அடியவர் ஒருவரிடம் கொண்ட பக்தி அவர்களது குடும்ப வாழ்வை அமைத்திருக்கிறது. ஆயினும் அப்பரின் பரிவு மறைக்கப்பட்ட துயரை மீண்டும் வெளிக்குக் கொண்டுவருகிறது. திருநின்ற சருக்கம், அப்பூதி அடிகள் புராணம், செய்யுள்கள் 7–44.

    நேச நாயனார்: மனம், சொல், கைகளின் செயல்

    நேசர் காம்பீலியில் வாழும் நெசவாளர். அவரது மனம் சிவனின் திருவடிகளை நினைக்கிறது; அவரது வாக்கு பஞ்சாக்கரத்தை ஓதுகிறது; அவரது கைகள் அடியார்களுக்காக ஆடைகளையும் அரைஞாண்களையும் கோவணங்களையும் நெய்கின்றன. அவரது சிறிய புராணத்தில் அந்தப் பணியை இடைமறிக்கும் பரபரப்பான நிகழ்வு இல்லை. தொடர்ந்து செய்யும் செயலே அவரது பக்தியின் வரலாறாகிறது. அவர் செய்வதும் யாருக்குக் கொடுக்கிறார் என்பதும் வாழ்வாதாரத் தொழிலைத் தொண்டாக மாற்றுகின்றன. மன்னிய சீர் சருக்கம், நேச நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 2–4.

    பெரிய புராணம் · மன்னிய சீர் சருக்கம் · நேச நாயனார் புராணம் 3
    ஆங்கு அவர் மனத்தின் செய்கை அரன் அடிப்போதுக்கு ஆக்கிஓங்கிய வாக்கின் செய்கை உயர்ந்த அஞ்சு எழுத்துக்கு ஆக்கிதாங்கு கைத்தொழிலின் செய்கை தம்பிரான் அடியார்க்கு ஆகப்பாங்குடை உடையும் கீளும் பழுதில் கோவணமும் நெய்வார்

    பொருள்: நேசர் தம் மனத்தின் செயல்களைச் சிவனின் மலர் போன்ற திருவடிகளை நினைப்பதற்காகச் செலுத்தினார். தம் வாக்கின் செயல்களைப் பஞ்சாக்கரத்தை ஓதுவதற்காகச் செலுத்தினார். தம் கைகளின் உழைப்பை இறைவனின் அடியார்களுக்காக ஒதுக்கினார். அவர்களுக்கு ஏற்ற ஆடைகளையும் அரைஞாண்களையும் குறையின்றி செய்யப்பட்ட கோவணங்களையும் நெய்தார்.

    8இல் 3

    சோதனையில் உறுதி

    அதிகாரமோ வஞ்சனையோ முன்பு செய்த தவறோ நெருக்கடியை ஏற்படுத்தும்போது அடியவர்கள் பக்தியில் உறுதியாக நிற்கிறார்கள்.

    அப்பர்: அரசனின் தண்டனைகள்

    அப்பர் சைவ வழிபாட்டிற்குத் திரும்பிய பின், முன்பு அவரோடு இருந்த சமணர்கள் அவரைத் தண்டிக்கும்படி பல்லவ அரசனைத் தூண்டுகிறார்கள். சுண்ணாம்புக் காளவாய் குளிர்கிறது; நஞ்சு அவரைக் கொல்லவில்லை. அவரைத் தாக்க அனுப்பப்பட்ட யானை வணங்கிவிட்டு, தன்னை ஏவியவர்களை நோக்கித் திரும்பி அவர்களில் சிலரைக் கொல்கிறது. இறுதியில் அவரைக் கல்லோடு கட்டிக் கடலில் வீசுகிறார்கள். கட்டுகள் நீங்குகின்றன; கல் மிதக்கிறது. சமய மோதலைச் சைவ நோக்கிலிருந்து சேக்கிழார் சொல்கிறார். இதில் அரசனின் வற்புறுத்தல், சிவனைச் சார்ந்து நிற்கும் அப்பரின் உறுதியை முறிக்க முடியவில்லை. திருநின்ற சருக்கம், திருநாவுக்கரசு நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 95–128.

    மெய்ப்பொருளார்: அவமதிக்க மறுக்கும் அடியவர் வேடம்

    மெய்ப்பொருள் அரசரின் பகைவனான முத்தநாதன் அடியவர் வேடமணிந்து, மறைத்த ஆயுதத்துடன் உள்ளே வருகிறான். ஓர் ஆகமத்தைக் கொண்டுவந்ததாகக் கூறித் தனியாகச் சந்திக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்று அரசரைக் குத்துகிறான். காவலரான தத்தன் அவனைத் தாக்க முனைகிறார். மெய்ப்பொருளார் காவலரைத் தடுத்து, தாக்கியவனை ஊருக்கு வெளியே பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்லும்படி கட்டளையிடுகிறார். அவன் பாதுகாப்பாகச் சென்றதாகக் கேட்ட பிறகே அரசர் தம் இறுதி அறிவுரையைச் சொல்லிச் சிவனின் அருளைப் பெறுகிறார். கொலையாளி அடியவரிடம் காட்டப்படும் மதிப்பைப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறான். காயமுற்ற அரசரோ தாம் வாழ்நாளெல்லாம் போற்றிய அந்த மதிப்பை இந்த வஞ்சனை அழித்துவிட அனுமதிக்க மறுக்கிறார். தில்லை வாழ் அந்தணர் சருக்கம், மெய்ப்பொருள் நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 9–24.

    திருநீலகண்டர்: மணவாழ்வில் காத்த உறுதி

    குயவரான திருநீலகண்டர் ஒரு விலைமகளிடம் செல்கிறார். இதனால் மனம் புண்பட்ட மனைவி, திருநீலகண்டப் பெருமான் மீது ஆணையிட்டுத் தம்மைத் தொடக்கூடாது என்கிறார். அவர் பயன்படுத்திய பன்மைச் சொல்லை எந்தப் பெண்ணையும் தொடக்கூடாது என்ற உறுதியாகத் திருநீலகண்டர் ஏற்றுக்கொள்கிறார். இருவரும் உடல் தொடர்பின்றி ஒன்றாக வாழ்கிறார்கள். பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் துறவி வேடத்தில் வந்த சிவன் அவரிடம் ஓர் ஓட்டை ஒப்படைத்து, அதை மறையச் செய்கிறார். தாம் குற்றமற்றவர் என்பதை மெய்ப்பிக்கக் குயவர் மனைவியுடன் குளத்தில் இறங்க வேண்டும். அவர் தங்களது உறுதியை வெளிப்படுத்துகிறார். மூங்கில் கோலின் இரு முனைகளைப் பிடித்தபடி, ஒருவரை ஒருவர் தொடாமல் இருவரும் இறங்குகிறார்கள்; இளமையோடு வெளியே வருகிறார்கள். தவறுக்குப் பின் தொடர்ந்து காத்த உறுதியை இறைவனின் தோற்றம் மதிக்கிறது. அந்த உறுதியின் தொடக்கத்தில் மனைவியின் துயரும் துணிவும் இடம்பெறுகின்றன. தில்லை வாழ் அந்தணர் சருக்கம், திருநீலகண்ட நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 5–10 மற்றும் 30–43.

    நமசிவாய

    8இல் 4

    உயிரைத் தேடி வரும் அருள்

    பக்தி தம்மை எங்கே அழைத்துச் செல்லும் என்பதை ஒருவர் புரிந்துகொள்வதற்கு முன்பே சிவன் அவரது வாழ்வில் நுழைகிறார்.

    சுந்தரர்: திருமணத்தில் ஆட்கொள்ளப்படுதல்

    சுந்தரரின் திருமணத்தில் வயதான அந்தணர் ஒருவர், அவரது பாட்டனார் செய்த ஒப்பந்தத்தின்படி அந்த இளைஞர் தமக்கு உரியவர் என்கிறார். சுந்தரர் அந்தக் கோரிக்கையை மறுத்து ஆவணத்தைக் கிழிக்கிறார். திருவெண்ணெய்நல்லூரில் அந்த அந்தணர் மூல ஆவணத்தைத் தருகிறார். அவையினர் அதன் கையெழுத்தை ஒப்பிட்டு ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். பின்னர் அவர் அருட்டுறைக் கோயிலுக்குள் செல்கிறார். உமையுடன் சிவன் தோன்றி, தம் தொண்டரை ஆட்கொண்டு உலகப் பற்றிலிருந்து விடுவிக்க வந்ததாகச் சுந்தரரிடம் சொல்கிறார். தமிழ்ப் பாடலால் வழிபடுமாறு கேட்கிறார். வாதம் இறைவனை அறியும் அனுபவமாக மாறுகிறது. பாடகர் இறைவனை அறியும் முன்பே இறைவன் அவரைத் தேடி வந்திருக்கிறார். திருமலைச் சருக்கம், தடுத்தாட்கொண்ட புராணம், செய்யுள்கள் 28–72.

    சாக்கிய நாயனார்: காணிக்கையாக ஏற்கப்பட்ட கல்

    சாக்கியர் காஞ்சியில் புத்த சமயப் போதனைகளை ஆராய்ந்து, வினையின் பயனைத் தருபவர் சிவன் என்று அறிகிறார். அவரது உள்ளம் சிவனை நோக்கித் திரும்பினாலும் புத்த சமய உடையைத் தொடர்ந்து அணிகிறார். ஒரு சிவலிங்கத்தைக் கண்டபோது அன்பின் உந்துதலால் ஒரு கல்லை எறிகிறார். நாள்தோறும் உண்பதற்கு முன் இந்தக் காணிக்கையைச் செலுத்துகிறார். ஒருநாள் அதைச் செய்யாமல் உண்ணத் தொடங்கப்போகும்போது நினைவு வந்து விரைந்து திரும்பிச் செல்கிறார். சிவனும் உமையும் தோன்றுகிறார்கள். அன்புள்ள பெற்றோர் மகிழ்ந்து ஏற்கும் குழந்தையின் முரட்டுத்தனமான செய்கையோடு சேக்கிழார் இந்தக் காணிக்கையை ஒப்பிடுகிறார். சிவன் அறிந்து ஏற்கும் அந்த உறவில்தான் அதன் பொருள் உள்ளது. வார்கொண்ட வனமுலையாள் சருக்கம், சாக்கிய நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 5–17.

    திருமூலர்: இரக்கம் தமிழ்ப் போதனையாகிறது

    தெற்கு நோக்கிப் பயணம் செய்யும் யோகி ஒருவர், இறந்த இடையனான மூலனுக்கு அருகில் பசுக்கள் துயருறுவதைக் காண்கிறார். அவற்றின் துயரால் மனம் நெகிழ்ந்து, தம் உடலைப் பாதுகாப்பாக விட்டுவிட்டு மூலனின் உடலில் புகுந்து பசுக்களை வீட்டிற்குக் கொண்டுசெல்கிறார். கணவரின் உடலில் இருப்பவர் இனி தம் கணவராக வாழவில்லை என்பதை மூலனின் மனைவி அறிகிறார். யோகி தம் முந்தைய உடலைத் தேடும்போது அது மறைந்துவிட்டது. ஆகமப் போதனைகளைத் தமிழில் வழங்க வேண்டும் என்பதே சிவனின் நோக்கம் என்று அவர் புரிந்துகொள்கிறார். திருமூலராக திருவாவடுதுறையில் தங்குகிறார். விலங்குகளிடம் காட்டிய இரக்கத்திலிருந்து போதனை தொடங்குகிறது. இந்த மாற்றம் ஒரு பெண்ணின் குடும்ப வாழ்வையும் மாற்றுகிறது. அதை விவரிக்கவும் நூல் இடம் தருகிறது. வம்பறா வரிவண்டு சருக்கம், திருமூல நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 10–27.

    8இல் 5

    தொழிலும் சமூக இடமும் கோயில் வாயிலில் உள்ள தடையும்

    வெவ்வேறு தொழில்களில் பக்தி வெளிப்படுவதை நூல் காட்டுகிறது; கோயிலுக்குள் செல்லும் உரிமையையும் நம் கவனத்திற்குக் கொண்டுவருகிறது.

    நந்தனார்: உள்ளே செல்லும் ஏக்கம்

    நந்தனார் என்றும் அழைக்கப்படும் திருநாளைப்போவார் ஆதனூரில் புலையர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். வெளியே நின்று பாடிக்கொண்டே கோயில் இசைக்கும் வழிபாட்டிற்கும் தேவையான பொருள்களை வழங்குகிறார். திருப்புன்கூரில் அவர் சிவலிங்கத்தைக் காணும்படி சிவன் நந்தியை விலகச் செய்கிறார். சிதம்பரத்திற்குச் செல்லும் ஏக்கம் வளர்கிறது. ஆனால் நாளை செல்வதாக அவர் மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறார். தில்லையை அடைந்தபோதும் சாதித் தடை நீங்கவில்லை. தீயில் புகுந்து வரும்படி சிவன் அவருக்குக் கனவில் சொல்கிறார்; அதற்கு ஏற்பாடு செய்யும்படி கோயில் அந்தணர்களுக்கும் சொல்கிறார். சடைமுடியுடனும் பூணூலுடனும் வெளிவந்து கோயிலுக்குள் செல்கிறார்; சிவனின் திருவடிகளோடு ஒன்றி மறைகிறார். அவரது ஏக்கத்தை நூல் போற்றுகிறது. அதே வேளையில் அந்தணர் வடிவத்திற்கு மாறிய பின் உள்ளே அனுமதிக்கப்படுவதாகச் சொல்கிறது. நூலின் சாதி ஒழுங்கு இங்கும் வெளிப்படுகிறது. மும்மையால் உலகாண்ட சருக்கம், திருநாளைப்போவார் நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 11–35.

    புறப்படுவதற்கு முன் நந்தனாரை வயல்களில் பயிரிடச் செய்யும் நிலக்கிழார் பிற்காலக் கதையாக்கங்களில் வருகிறார்; இந்தப் புராணத்தில் அவர் இல்லை.

    திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்: இசைக்கு இடம் தருதல்

    யாழ்ப்பாணர் தமது இசைக்கருவியோடு பயணம் செய்து சிவனைப் பாடுகிறார். மதுரையில் முதலில் கோயில் வாயிலில் இசைக்கிறார். அவரை உள்ளே அழைத்துவரும்படி இறைவன் அடியவர்களுக்குக் கனவில் சொல்கிறார். ஈரமான தரை இசைக்கருவியைப் பாதிக்காதபடி அவருக்குக் கீழே ஒரு பலகையை இடுமாறு இறைவனின் குரல் கூறுகிறது. திருவாரூரில் அவருக்காக வடக்கு வாயில் அமைக்கப்படுகிறது. பின்னர் அவர் சம்பந்தருடன் செல்கிறார். இசைக் கலைஞரை நூல் வாயிலிலேயே விட்டுவிடவில்லை. அவரது தொண்டு தொடரக் கோயிலில் இடம் திறக்கப்பட்டு, தேவையான ஏற்பாடும் செய்யப்படுகிறது. மன்னிய சீர் சருக்கம், திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் புராணம், செய்யுள்கள் 1–11.

    அதிபத்தர்: அன்றைய மீன்பிடிப்பிலிருந்து காணிக்கை

    அதிபத்தர் நாகப்பட்டினத்தில் ஒரு மீனவர் சமூகத்தின் தலைவராக இருக்கிறார். நாள்தோறும் சிவனுக்குக் காணிக்கையாக ஒரு மீனைக் கடலில் திரும்ப விடுகிறார். பிடிபடும் மீன்கள் குறைந்து ஒரே மீன் கிடைக்கும்போதும் அதைத் தொடர்கிறார். அவரது குடும்பத்தில் உணவுப் பற்றாக்குறை இருக்கிறது. பின்னர் பொன்னாலும் மணிகளாலும் ஆன ஒரு மீன் பிடிபடுகிறது. அதையும் காணிக்கையாகச் செலுத்திச் சிவனின் தோற்றத்தையும் அருளையும் பெறுகிறார். அவரது தொழிலிலிருந்தே வழிபாட்டுச் செயல் பிறக்கிறது. பிடிபட்ட மீன் அவரது உணவாகவோ செல்வமாகவோ ஆகக்கூடிய தருணத்தில் கொடை அளிக்கப்படுகிறது. நந்தனார் எதிர்கொள்ளும் அதே தடையை விவரிக்காமல், அடியவர் கூட்டத்தின் பரப்பை அவரது வரலாறு விரிவாக்குகிறது. பொய்யடிமை இல்லாத புலவர் சருக்கம், அதிபத்த நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 9–19.

    8இல் 6

    அறுபத்து மூவரில் பெண்கள்

    அம்மையார், மங்கையர்க்கரசியார், இசைஞானியார் ஆகியோர் வெவ்வேறு விதமான பங்கேற்பாலும் நினைவுகூரலாலும் நூலில் இடம்பெறுகிறார்கள்.

    காரைக்கால் அம்மையார்: அடியவர் வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தல்

    புனிதவதியாரின் இறை உறவை அறிந்த கணவர், தமது இரண்டாம் மனைவியுடனும் குழந்தையுடனும் அவரை வணங்குகிறார். கணவருக்காகப் பேணி வந்த உடல் அழகை நீக்கி, தசையற்ற பேய் வடிவத்தை அருளும்படி அவர் சிவனிடம் கேட்கிறார். கயிலையைத் தம் கால்களால் மிதிக்க விரும்பாமல் தலையால் நடந்து செல்கிறார். சிவன் அவரைத் தாயைக் குறிக்கும் “அம்மை” என்று அழைக்கிறார். முடிவில்லாத அன்பு நிறைந்த இன்பத்தையும், மீண்டும் பிறவாமையையும், பிறந்தால் இறைவனை மறவாமையையும், அவரது ஆடும் திருவடிகளுக்குக் கீழிருந்து பாடும் இடத்தையும் அவர் வேண்டுகிறார். சிவன் அவரைத் திருவாலங்காட்டிற்கு அனுப்புகிறார். அம்மையாரின் மாற்றப்பட்ட வடிவம் அவரே கேட்டுப் பெற்றது. சிவன் முன் அவர் தேர்ந்தெடுத்த வாழ்வை அது வெளிப்படுத்துகிறது. திருநின்ற சருக்கம், காரைக்கால் அம்மையார் புராணம், செய்யுள்கள் 39–62.

    மங்கையர்க்கரசியார்: வழிபாட்டைக் காத்தல்

    சோழர் குடியில் பிறந்த பாண்டிய அரசி, கணவர் சமண ஆசிரியர்களைப் பின்பற்றும்போதும் சிவனிடம் பக்தியோடு இருக்கிறார். அமைச்சர் குலச்சிறையாரோடு சேர்ந்து சம்பந்தரிடம் தூதர்களை அனுப்புகிறார். சைவ வழிபாட்டின் சூழலைச் சொல்லி அவரை வருமாறு கேட்கிறார். சம்பந்தரின் தமிழால் திருநீறு அணியும் வழக்கத்தை மீட்டதிலும் சைவ வழிபாடு பரவியதிலும் அரசிக்கு இருந்த பங்கை அவரது சிறிய புராணம் நினைவுகூர்கிறது. அரச பதவி சமயச் சமூகத்தைத் தாங்கும் வழியாகிறது. மதுரையில் பொதுவெளியில் நிகழும் சந்திப்பிற்கு முன்பே அவர் முயற்சி எடுக்கிறார். வம்பறா வரிவண்டு சருக்கம், திருஞானசம்பந்த நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 610–615; மன்னிய சீர் சருக்கம், மங்கையர்க்கரசியார் புராணம், செய்யுள்கள் 1–2.

    இசைஞானியார்: இடம் பெறும் ஒரு பெயர்

    இசைஞானியாரின் புராணம் ஒரே செய்யுள். அவரைச் சடையனாரின் மனைவியாகவும் சிவன் ஆட்கொண்ட சுந்தரரின் தாயாகவும் அது நினைவுகூர்கிறது. அவரது செயல்களையோ பேச்சுகளையோ நீண்ட தொடராகச் சேக்கிழார் தரவில்லை. ஆயினும் அடியவர் கூட்டத்தில் அவரைப் பெயர் சொல்லிப் போற்றுகிறார். தமிழில் பக்தி பாடப்படும் ஒரு வாழ்வின் வரலாற்றில் தாயையும் சேர்க்கும் சுருக்கமான நினைவுகூரலாக அவர் நூலில் இடம்பெறுகிறார். மன்னிய சீர் சருக்கம், இசைஞானியார் புராணம், செய்யுள் 1.

    8இல் 7

    கடினமான கதைகள்

    சில நிகழ்வுகளில் ஒப்படைத்தல் வன்முறை வழியாகச் செல்கிறது; பின்னர் பாதிக்கப்பட்ட வாழ்வுகளையும் இறைவன் அருளும் முடிவுக்குள் சேர்க்கிறது.

    சிறுத்தொண்டர்: உணவாகக் கேட்கப்பட்ட குழந்தை

    சிவன் பைரவ வேடத்தில் வந்து, குறையற்ற ஐந்து வயதுடைய ஒரே மகனின் இறைச்சியைச் சிறுத்தொண்டரிடம் கேட்கிறார். தந்தை கொல்லும்போது தாய் அவனைப் பிடித்திருக்க வேண்டும் என்கிறார். சிறுத்தொண்டர் சீராளதேவனைப் பள்ளியிலிருந்து வீட்டிற்கு அழைத்துவருகிறார். மனைவி குழந்தையைப் பிடிக்கிறார்; அவர் கொல்கிறார்; இருவரும் உணவு தயாரிக்கிறார்கள். அவர்களது பணிப்பெண்ணும் தயாரிப்பில் பங்கேற்கிறார். உண்பதற்கு முன் சிறுவனை அழைக்க வேண்டும் என்று விருந்தினர் வலியுறுத்துகிறார். பெற்றோர் அழைக்கிறார்கள்; பள்ளியிலிருந்து வருவதுபோல் அவன் உயிரோடு வருகிறான். விருந்தினரும் தயாரித்த உணவும் மறைகின்றன. உமையுடனும் முருகனுடனும் சிவன் தோன்றி, பெற்றோரையும் குழந்தையையும் பணிப்பெண்ணையும் தமது திருவிடத்திற்கு ஏற்றுக்கொள்கிறார். தமக்குரியது என்ற பற்றைக் கைவிடுவதை இந்தக் கொடிய கோரிக்கைவரை நூல் எடுத்துச் செல்கிறது. பின்னர் அதைக் கேட்ட இறைவனே குழந்தையின் உயிரை மீட்டுத் தருகிறார். வார்கொண்ட வனமுலையாள் சருக்கம், சிறுத்தொண்ட நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 50–64 மற்றும் 74–87.

    சண்டேசுவரர்: வழிபாட்டை இடைமறிக்கும் தந்தை

    இளைஞரான விசாரசருமர் பசுக்களைப் பராமரித்து, அவை தாமாகத் தரும் பாலால் மணல் சிவலிங்கத்தை வழிபடுகிறார். அவரது தந்தை எச்சதத்தன் அவரைத் தடுக்க வந்து, அவரை அடித்துப் பால் பாத்திரத்தை உதைக்கிறான். சிறுவனின் கோல் மழுவாக மாறுகிறது; அவன் தந்தையின் கால்களை வெட்டுகிறான். உமையுடன் சிவன் தோன்றி, தாமே சிறுவனின் தந்தை என்று கூறுகிறார். இறைவனுக்குப் படைக்கப்பட்டவற்றைக் காக்கும் சண்டேசுவரர் பொறுப்பை அவனுக்கு அளிக்கிறார். எச்சதத்தனுக்கும் நூல் சிவலோகத்தை அருள்கிறது. சிவனுக்குச் செய்யும் தொண்டு உறவின் உரிமைக் கோரிக்கைகளைப் பின்னுக்குத் தள்ளியிருக்கிறது என்பதே நூலின் கருத்து. தந்தைக்கு ஏற்பட்ட காயமும் அந்தக் கருத்தில் அடங்குகிறது; இறைவன் அருளும் முடிவில் அவரும் சேர்க்கப்படுகிறார். மும்மையால் உலகாண்ட சருக்கம், சண்டேசுவர நாயனார் புராணம், செய்யுள்கள் 23–30 மற்றும் 46–59.

    இயற்பகையார்: வழித்துணை செல்வதன் விலை

    இயற்பகையாரும் அவரது மனைவியும் விருந்தினரின் கோரிக்கைக்கு இசைந்த பின், அவர் செல்வதைத் தடுக்க உறவினர்கள் ஆயுதம் எடுக்கிறார்கள். இயற்பகையார் அவர்களுடன் போரிட்டு, வழித்துணையாகச் செல்வதை எதிர்ப்பவர்களைக் கொல்கிறார். சாய்க்காட்டில் விருந்தினர் அவரைத் திரும்பிச் செல்லச் சொல்கிறார். அவர் திரும்பிப் பார்க்காமல் நடந்து செல்கிறார். மீண்டும் அழைக்கப்பட்டதும் திரும்பி வந்து மனைவியைக் காண்கிறார்; பின்னர் உமையுடன் சிவனைக் காண்கிறார். இருவரும் இறைவனின் திருவிடத்திற்கு ஏற்கப்படுகிறார்கள். இறந்த உறவினர்களுக்கு வானுலக இன்பம் அருளப்படுகிறது. குடும்பப் பற்றுக்கு எதிராகவும் அடியவருக்குச் செய்யும் தொண்டில் தளராமல் நிற்பதைச் சேக்கிழார் முன்வைக்கிறார். அந்த விளக்கம் மனைவியின் தொடக்கக் கலக்கத்தையோ வழித்துணையாகச் செல்லும்போது நிகழ்ந்த இறப்புகளையோ நீக்கிவிடவில்லை. தில்லை வாழ் அந்தணர் சருக்கம், இயற்பகையார் புராணம், செய்யுள்கள் 8–9 மற்றும் 17–35.

    8இல் 8

    மேலும் படிக்க

    தேர்ந்தெடுத்த ஒரு நிகழ்விலிருந்து முழுப் புராணத்திற்கும் திரும்புங்கள்; பின்னர் அடியவர்களின் சொந்தப் பாடல்களில் அவர்களைக் கேளுங்கள்.

    தமிழில் நூல்

    வரலாறுகளோடு அவர்களது சொற்கள்

    உங்கள் புரிதலைச் சரிபாருங்கள்இந்தப் போதனை பற்றி 3 கேள்விகள். விடை தந்தால் மலையில் இதன் விளக்கு ஏறும்.
    கேள்வி 1

    1. பூசலாரின் மனக்கோயில், உள்ளத்தில் நிகழும் வழிபாட்டைப் பற்றி எதைக் காட்டுகிறது?

    கேள்வி 2

    2. நேச நாயனாரின் நெசவுத்தொழில் எவ்வாறு பக்தியாகிறது?

    கேள்வி 3

    3. கடினமான வரலாறுகளில் வரும் வன்முறைச் செயல்களை எவ்வாறு படிக்க வேண்டும்?

    வலத்தில் அடுத்து · சுற்று 2 · அடியார்களும் அவர்கள் பாடல்களும்திருமுறை 12: பெரியபுராணம் (திருத்தொண்டர் புராணம்) →

    இதனுடன் படிக்க

    இந்தத் தளத்தில் மேலும்

    தத்துவ வழிகாட்டி: சைவ சித்தாந்தக் கொள்கை படிப்படியாக விளக்கப்படுகிறது. அல்லது திரும்புக: எல்லா நூல்களும்.

    தமிழ்ப் பாடல்கள் மூல நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. பாடல்களின் கீழுள்ள பொருள் விளக்கம் எங்களுடையது; மரபு உரைகளைப் பின்பற்றியது; வெளியிடப்பட்ட எந்த உரையிலிருந்தும் எடுக்கப்படவில்லை. “ஓர் ஆசிரியர் விளக்குவது போல” என்பது இந்தத் தளத்துக்காகச் சேர்த்த விளக்கங்களைக் குறிக்கிறது. திருத்தம் சொல்லுக

    உள்ளடக்கம்

    1. முகப்பு
    2. விதிமுறைகளைத் தாண்டிய அன்பு
    3. அடியார்களுக்குச் செய்யும் தொண்டு
    4. சோதனையில் உறுதி
    5. உயிரைத் தேடி வரும் அருள்
    6. தொழிலும் சமூக இடமும் கோயில் வாயிலில் உள்ள தடையும்
    7. அறுபத்து மூவரில் பெண்கள்
    8. கடினமான கதைகள்
    9. மேலும் படிக்க

    எல்லா நூல்களும் · தத்துவ வழிகாட்டி · · திருத்தம் சொல்லுக

    முழுச் சொற்பொருள் ›

    சொற்பொருள்

    இந்தப் பக்கத்தில் வரும் சொற்கள்.

    அடியார்
    Adiyar
    "திருவடியில் இருப்பவர்": சிவனின் அடியவர்; விடுபட்ட உயிர் அவனோடு கொள்ளும் உறவும் இதுவே.
    அருள்
    Arul · வடமொழி anugraha
    திருவருள். பக்குவப்பட்ட உயிரில் இறங்கும் இறைவனைப் பற்றிய அறிவும் (பதிஞானம்) இதுவே.
    நாயன்மார்
    Nayanmar
    பெரியபுராணம் வரலாறு சொல்லும் அறுபத்து மூன்று சைவ அருளாளர்கள்.
    பசு
    Pasu · வடமொழி paśu
    தனி உயிர், "கட்டுண்டது". என்றும் உள்ளது, அறிவுடையது; ஆனால் வரம்புக்கு உட்பட்டது; தான் சேர்ந்ததன் நிறத்தைக் கொள்வது.
    பதி
    Pati · வடமொழி pati
    இறைவனான சிவன்: எல்லாம் அறிபவன், எல்லாம் வல்லவன்; தூய உண்மை, அறிவு, ஆனந்தம். சொற்பொருள்: "தலைவன்", "மந்தைக்கு உடையவன்".
    பாசம்
    Pasam (Pasa) · வடமொழி pāśa
    தளை, கட்டு: உயிரைப் பிறப்பிலும் இறப்பிலும் பிணிக்கும் மும்மலங்கள். அறிவற்றவை; ஆயினும் வலிமையாக இழுப்பவை.

    முழுச் சொற்பொருள் ›

    மலையைச் சுற்றிய வலம்