சிவப்பிரகாசம்

பொருள்களின் இயல்பையும் வீடுபேறு பெறும் வழிகளையும் சிவப்பிரகாசம் இணைத்து விளக்குகிறது. உடலோடு வாழும் உயிரைத் தாங்கும் அதே அருள், அதைச் சிவனை அறியவும் வழிநடத்துகிறது.

✦தொடர்புடைய போதனை

நூலின் பெயர் சிவம் என்பதையும், ஒளி அல்லது விளக்கம் என்னும் பொருளுடைய பிரகாசம் என்பதையும் இணைக்கிறது. அறிவு மறைக்கப்பட்டிருக்கும்போது பசுவாகிய உயிர் எவ்வாறு அறிகிறது? தன் வழக்கமான கருவிகளால் அறிய முடியாத பதியாகிய சிவனை எவ்வாறு அறிய முடியும்? இவற்றை நூல் ஆராய்கிறது.

இந்தக் கேள்விகள் ஒன்றையொன்று சார்ந்துள்ளன. உயிர் அறிவுடையதென்றால், அதற்குப் புலன்களும் மனமும் ஏன் தேவை? மாயை அதைப் பிணிக்கிறது என்றால், மாயையால் ஆன உடலைச் சிவன் ஏன் தருகிறான்? அருள் ஏற்கெனவே இருக்கிறது என்றால், குரு ஏன் தேவை? வீடுபேறு என்பது ஒன்றுதல் என்றால், உயிருக்கு எது எஞ்சுகிறது? உமாபதி இவற்றைத் தனித்தனிக் கூற்றுகளாக விட்டுவிடாமல், அவற்றின் காரணங்களையும் விளைவுகளையும் தொடர்ந்து ஆராய்கிறார்.

✦சாத்திரங்களில் இந்நூலின் இடம்

பாயிரச் செய்யுள் 11இல் உமாபதி சிவஞானபோதம், சிவஞானசித்தியார் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார். அவற்றின் ஆசிரியர்களை வணங்கி, அவற்றின் போதனையைச் சிவ ஆகமங்களுடனும், அகத்தில் உணரப்பட்ட அருளுடனும் இணைத்துத் தொகுப்பதாகக் கூறுகிறார். சிவப்பிரகாசம் அவற்றின் சார்பு நூல் (சார்பு நூல்). காரணங்களையும் ஒப்புமைகளையும் தொடர்ச்சியாக அமைத்து, அவற்றின் கோட்பாட்டைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

உமாபதியின் பெயரில் மரபாகத் தொகுக்கப்படும் எட்டுச் சாத்திரங்களான சித்தாந்த அட்டகத்தில் (சித்தாந்த அட்டகம்) இது முதலாவதாக உள்ளது. மரபு உண்மை நெறி விளக்கத்தையும் அந்தத் தொகுப்பில் சேர்க்கிறது. சில ஆய்வாளர்கள் அந்த நூலின் ஆசிரியர் தத்துவநாதர் எனக் கருதுகின்றனர்.

தனக்குக் கோட்பாட்டை வழங்கிய ஆசிரியர்களை உமாபதி சிவம் போற்றுகிறார். வாசகர்கள் அதை ஆராய்ந்து தெளிந்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் கேட்கிறார்.

✦ஆசிரியரும் அவரது மரபும்

அவரது வாழ்க்கை, மரபில் நினைவுகூரப்படுவதுபோல இங்கே கூறப்படுகிறது. உமாபதி சிவம் என்றும் அழைக்கப்படும் உமாபதி சிவாசாரியார் (உமாபதி சிவாசாரியார்), சிதம்பரத்தைச் சேர்ந்த கல்வியறிவு மிக்க தீட்சிதர். மறைஞான சம்பந்தரின் கண்டிப்பு, பொதுமக்களின் மதிப்புக்கும் அக அறிவுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அவருக்கு உணர்த்தியது. சம்பந்தரைத் தம் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டார். அவரது முந்தைய சுற்றத்தார் அவரை விலக்கினர். சிதம்பரத்துக்கு அருகிலுள்ள கொற்றவன்குடியில் வாழ்ந்தார். சந்தானக் குரவர்களில் நான்காமவரான இவர், கி.பி. 14ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைச் சேர்ந்தவர். அவரது விரிவான வாழ்க்கை வரலாறு திருவருட்பயனில் கூறப்படுகிறது.

5ஆம் பாயிரச் செய்யுளான சந்தான பரம்பரை (சந்தான பரம்பரை), நந்தியிலிருந்தும் முந்தைய ஆசிரியர்களிலிருந்தும் தொடரும் மரபில் மெய்கண்டார், அருள்நந்தி, மறைஞான சம்பந்தர் ஆகியோரைக் குறிப்பிடுகிறது. 6ஆம் செய்யுளான குரு வணக்கம் (குரு வணக்கம்), உமாபதியை ஆட்கொண்ட ஆசிரியராக மறைஞான சம்பந்தரைப் போற்றுகிறது. பின்னர் 11ஆம் செய்யுள், சிவப்பிரகாசத்துக்கு அடிப்படையாக உள்ள முந்தைய இரு கோட்பாட்டு நூல்களையும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

✦போதனையை ஏற்றுக்கொள்ளுதல்

12ஆம் பாயிரச் செய்யுளான அவையடக்கம் (அவையடக்கம்), பழக்கத்தைத் தாண்டிய ஆராய்ச்சியை வேண்டுகிறது. பழையது என்பதாலேயே ஒரு நூல் சிறந்ததாகிவிடாது; புதியது என்பதாலேயே அது குறையுடையதாகிவிடாது. ஆராய்ந்து படிப்பவர், புகழ்ச்சியையோ இகழ்ச்சியையோ வெறுமனே திருப்பிச் சொல்லாமல், நூலின் பொருளைக் கவனிக்கிறார். ஞானத்துக்குத் தயாராக்கும் பயிற்சிகளையும், வீடுபேறு தரும் ஞானத்தையும் 10ஆம் செய்யுள் வேறுபடுத்துகிறது. இறுதியில், 100ஆம் செய்யுள், அருள், காரணங்கள், ஒப்புமைகள் வழியாகப் போதிப்பதை விவரிக்கிறது. அவற்றின் தொடர்பைப் புரிந்துகொள்ளும் மாணவரின் திறனையும் கவனத்தில் கொள்ளச் சொல்கிறது.

உமாபதி சிவாசாரியார் · எல்லா அருளாளர்களும் ›

பாயிரமும் பொது விளக்கமும், அறிதல், தூய்மையாதல், ஒன்றுதல், பேறு பெற்றோரின் வாழ்வு ஆகியவற்றைப் பற்றிய உண்மை விளக்கத்துக்கு வழிவகுக்கின்றன.

நூல் ஆசிரிய விருத்தத்தில் (ஆசிரிய விருத்தம்) அமைந்துள்ளது. பல அடிகளில் ஒரு கருத்தை விரித்துரைக்க இதில் இடமுள்ளது. எண்ணிடப்படாத காப்புச் செய்யுளுக்குப் பின், பாயிரம் 1–12, பொது அதிகாரம் (பொது) 13–50, உண்மை அதிகாரம் (உண்மை) 51–100 என்று எண்ணிடப்பட்டுள்ளன. ஐம்பது செய்யுள்கள் கொண்ட இரு பிரிவுகள் என்ற வழக்கமான விளக்கத்தில், முதல் ஐம்பதில் பாயிரமும் சேர்த்துக் கணக்கிடப்படுகிறது.

1. 1

   காப்பும் பாயிரமும் · காப்பு, பாயிரம் · எண்ணிடப்படாத காப்புக்குப் பின் 1–12

   வணக்கம், ஆசிரியர் மரபு, சித்தாந்தத்தின் பொருள், தீக்கை, ஞானம், முந்தைய நூல்கள், ஆராய்ந்து படித்தல்.

2. 2

   பொது விளக்கம் · பொது அதிகாரம் · 13–50

   இறைவன், உயிர்கள், பாசங்கள்; மாயையிலிருந்து கருவிகள் தோன்றுதல்; கன்மம்; கேவலம், சகலம், சுத்தம்; அருளும் குருவும்.

3. 3

   உண்மை விளக்கம் · உண்மை அதிகாரம் · 51–100

   உயிரின் அறிதலும் ஐந்து அவத்தைகளும்; இறைவனின் உதவி; அருள் வழி ஞானம்; ஆன்ம தரிசனம், தூய்மையாதல், பேறு; திருவைந்தெழுத்து; பேறு பெற்றோரின் வாழ்வு; இறுதிப் போதனை.

✦உள்ளவற்றிலிருந்து அவை அறியப்படும் விதத்துக்கு

பொது அதிகாரம் பதியைப் பற்றிய 13–18ஆம் செய்யுள்களுடன் தொடங்குகிறது. பின்னர் பசுவைப் பற்றிய 19ஆம் செய்யுளும், பாசத்தையும் அதன் கருவிகளையும் பற்றிய செய்யுள்களும் வருகின்றன. 33ஆம் செய்யுள் உயிரின் மூன்று பெருநிலைகளை அறிமுகப்படுத்துகிறது. 48–50 அந்த விளக்கத்தை அருள், குரு, வீடுபேறு ஆகியவற்றுக்கு இட்டுச் செல்கின்றன. 51ஆம் செய்யுள் உண்மை அதிகாரம் தொடங்குவதை வெளிப்படையாக அறிவித்து, அதன் பொருள்களைக் குறிப்பிடுகிறது.

இறைவன், உயிர்கள், பாசங்கள்; அறிதலுக்கான சூழல்கள்; வீடுபேறு பெறும் வழிகள்; அதன் பயன் என இந்தக் கருத்தோட்டம் சிவஞானபோதத்தின் அதே கோட்பாட்டு வரிசையில் அமைகிறது. மெய்கண்டாரின் பன்னிரண்டு நூற்பாக்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் உமாபதி சம அளவிலான பகுதிகளை ஒதுக்கவில்லை. தாம் விளக்கும் கேள்விகளைச் சுற்றிக் கருத்துகளைத் தொகுக்கிறார். எனவே குருவைப் பெறுவதற்கான பக்குவம், உண்மை அதிகாரத்துக்கு முன்பே 48–49ஆம் செய்யுள்களில் வருகிறது. வீடுபேறு தரும் ஞானத்தின் விளைவுகளை 71ஆம் செய்யுள் முதல் விரித்துரைக்கிறார்.

கேவலம் என்பது கருவிகளின்றி அறிவு மறைக்கப்பட்டிருக்கும் இருப்பு; சகலம் என்பது உடலோடு அனுபவித்தல்; சுத்தம் என்பது அருளால் பெறும் விடுதலை.

✦செய்யுள் 33: அறியும் வழிகளின்றி இருக்கும் அறிவு

கேவலத்தில் (கேவலம்), உயிர் ஆணவத்துடன் (ஆணவம்) இருக்கிறது. அதன் அறிவைச் செயல்படச் செய்யும் கருவிகள் இல்லை. ஆணவத்துடன் மட்டும் இருப்பது தூய்மை அல்ல. உலகச் செயல்கள் இல்லாததால் அறிவின் மறைப்பு நீங்கிவிடாது.

✦உடல் ஏன் தரப்படுகிறது

சகலத்தில் (சகலம்), மாயை (மாயை) வழியாக உயிர் உடல், கருவிகள், உலகம், அனுபவப் பொருள்கள் ஆகியவற்றைப் பெறுகிறது. இவை கன்மத்துக்கு (கன்மம்) ஏற்ப வழங்கப்படுகின்றன. மூன்று பாசங்களும் தொடர்கின்றன. ஆனால் அறிவும் செயலும் இப்போது வரம்புகளுக்குள் செயல்பட முடிகிறது. 19ஆம் செய்யுள், உடல் பெறுதல், அனுபவம், வினைகள், மலத்தின் பக்குவம் ஆகியவற்றை ஒரே விளக்கத்தில் இணைக்கிறது. 37ஆம் செய்யுள், மாயை வழியாகக் கருவிகள் வழங்கப்படுவது அறிவின் மறைப்பை நீக்க உதவுவதாக விளக்குகிறது.

உண்மை விளக்கம், இந்தக் கருவிகளை உருவாக்கும் அடிப்படைகளான தத்துவங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது. பிணிப்பையும் அதற்கான தீர்வையும் ஒழுங்காக விளக்குவதில் அவற்றின் இடத்தைச் சிவப்பிரகாசம் சேர்த்துக் காட்டுகிறது. ஒரு கருவி வரம்புடைய அறிதலைச் செய்ய உதவலாம். ஆனால் அதுவே வீடுபேறு தரும் ஞானத்தை வழங்காது.

✦நிலைகளும் வகைகளும் வெவ்வேறு பிரிவுகள்

சுத்தம் (சுத்தம்) என்பது பாசங்கள் உயிரை ஆளுவதை நிறுத்தி, அதன் அறிதல் அருளில் தங்கும் தூய நிலை. அதை நோக்கிச் செல்லும் மாற்றத்தை 48–49ஆம் செய்யுள்கள் விளக்குகின்றன. இந்தப் பெருநிலைகள், 60–62இல் கூறப்படும் விழிப்பு, கனவு முதலிய ஐந்து அறிவுநிலைகளிலிருந்து வேறுபட்டவை.

பாயிரத்தின் 8ஆம் செய்யுள், உயிர்களில் எஞ்சியிருக்கும் பாசங்களைக் கொண்டும் அவற்றை வேறுபடுத்துகிறது:

பிணிப்பு நீங்குவதற்கான பக்குவம் வந்ததும், மறைப்பாற்றல் அருளாக வெளிப்படுகிறது; சிவன் குருவாக வருகிறான்.

✦செய்யுள் 48: உயிரின் பக்குவத்தில் வரும் மாற்றம்

சகலத்தைப் பற்றிய விளக்கத்தின் இறுதியில் வரும் 48ஆம் செய்யுள், கன்ம அனுபவத்தை அருளைப் பெறுவதற்கான பக்குவத்துடன் இணைக்கிறது. மலபரிபாகம் (மலபரிபாகம்) என்பது மலம் நீங்குவதற்கான பக்குவம். இருவினையொப்பு (இருவினையொப்பு) என்பது நல்வினை, தீவினை ஆகியவற்றின் பயன்களைச் சமமாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பாங்கு. சத்திநிபாதம் (சத்திநிபாதம்) என்பது பக்குவப்பட்ட உயிரில் அருள் பதிதல்.

இருவினையொப்பு என்பது அன்பும் கொடுமையும் அறத்தின் அடிப்படையில் ஒன்றாகிவிட்டன என்பதல்ல. சம அளவிலான நல்வினையும் தீவினையும் ஒன்றையொன்று அழித்துவிடுகின்றன என்பதும் அல்ல. அவற்றின் பயன்களைப் பற்றிய விருப்புவெறுப்பிலிருந்து உயிர் விடுபடுவதையே அது குறிக்கிறது. இன்ப அனுபவத்தைத் தனதாக்கிக்கொள்ளும் ஆசையும், ஒவ்வொரு துன்ப அனுபவத்தையும் எதிர்க்கும் போக்கும் அதன் முழுப் பயணத்தை இனி தீர்மானிப்பதில்லை.

திரோதானமாகிய மறைப்பாற்றல் (திரோதானம்) கருணையாகிறது என்று செய்யுள் 48 கூறுகிறது. அந்தக் கணத்தில்தான் சிவன் அக்கறை கொள்ளத் தொடங்குகிறான் என்பதல்ல. அறிவு மறைக்கப்பட்ட சூழலில் உயிர் அனுபவிக்க உதவிய ஆற்றல், இப்போது உயிர் தன்னை அவனைச் சார்ந்ததாக அறிய வழிநடத்துகிறது.

✦செய்யுள் 49: உயிர் ஏற்றுக்கொள்ளும் வடிவில் இறைவன் வருகிறான்

சரியை (சரியை), கிரியை (கிரியை), யோகம் (யோகம்), ஞானம் (ஞானம்) ஆகியவை நான்கு நெறிகள். உயிரை நோக்கிய சிவனின் தொடர்ந்த செயலுக்குள் குருவின் இடத்தைச் செய்யுள் 49 காட்டுகிறது. அகத்தில் அறிதலுக்கு உதவிய இறைவன், வீடுபேறு தரும் ஞானத்தைப் போதிக்கும் ஆசிரியராக அணுகக்கூடியவன் ஆகிறான்.

திருவருட்பயன், அருளின் காணக்கூடிய வடிவமான குருவுக்கு ஓர் அதிகாரம் முழுவதையும் ஒதுக்குகிறது. அந்தத் தோற்றத்தை உயிரின் நிலைகளுடனும் அதன் பாசங்களின் பக்குவத்துடனும் சிவப்பிரகாசம் இணைக்கிறது. வீடுபேறு எவ்வாறு நிகழ்கிறது என்ற விளக்கத்தில் குருவும் அடங்குகிறார்.

தன்னைப் பிரியாத சத்தியின் வழியாகச் சிவன் உயிர்களுக்காகச் செயல்படுகிறான். மாற்றங்கள் உயிர்களின் கருவிகளிலும் அனுபவத்திலும் நிகழ்கின்றன.

✦செய்யுள்கள் 14, 17: மாற்றமின்றிச் செயல்படும் ஆற்றல்

14ஆம் செய்யுள், சத்தி (சத்தி) விருப்பம், அறிவு, செயல் ஆகியவையாக வெளிப்படுவதை இச்சை, ஞானம், கிரியை (இச்சை, ஞானம், கிரியை) என்று விவரிக்கிறது. அந்த ஆற்றலின் வழியாகச் சிவன் உடல்கள், கருவிகள், உலகங்கள், அனுபவப் பொருள்கள் ஆகியவற்றை மாயையிலிருந்து தோற்றுவித்து, மீண்டும் ஒடுக்குகிறான். அவற்றுக்குப் பொருள் அடிப்படையாக மாயை அமைகிறது. அறிவற்ற அந்தப் பொருள் தன்னைத்தானே ஒழுங்குபடுத்திக்கொள்வதோ, வினைப்பயன்களை வழங்குவதோ இல்லை.

இந்தச் செயல்களைச் சிவன் தன்னில் மாற்றம், அதாவது விகாரம் (விகாரம்), ஏற்படாமல் நிகழ்த்துகிறான் என்று 17ஆம் செய்யுள் கூறுகிறது. சூரியன் முன்னிலையில் பூக்கள் அரும்புவதும் மலர்வதும் வாடுவதும் அதன் ஒப்புமை. வேறுபாடுகள் பூக்களில் நிகழ்கின்றன. அவற்றின் ஒவ்வொரு மாற்றத்தையும் சூரியனும் அவற்றோடு சேர்ந்து அடைகிறான் என்பது பொருளல்ல.

✦செய்யுள் 18: ஐந்தும் உயிருக்காகவே

உண்மை விளக்கம், திருக்கூத்தின் வழியாக ஐந்தொழிலை விளக்குகிறது. அவற்றின் பொதுவான நோக்கத்தைச் சிவப்பிரகாசம் விரித்துரைக்கிறது. படைத்தல், காத்தல், ஒடுக்கம் ஆகியவை, வெளியிலிருந்து பார்க்கப்படும் அண்டத்தில் நிகழும் மாற்றங்கள் மட்டுமல்ல. அறிவு தடுக்கப்பட்ட உயிர்களையே அவை சார்ந்துள்ளன. அந்த உயிர்களின் விடுதலையே இறைவனின் செயலுக்கு நோக்கம்.

✦உயிர் செயல்பட்டு வினைப்பயன்களைப் பெறுகிறது

சிவனின் உதவும் உடனிருப்பு, கட்டுண்ட உயிரின் வினைகளைப் பொருளற்றவையாக்குவதில்லை. உயிர்கள் நல்வினையும் தீவினையும் செய்து, அவற்றின் விளைவுகளை அனுபவிப்பதை 19ஆம் செய்யுள் விவரிக்கிறது. வரம்புடைய சூழலில் செய்பவன் உயிர். சிவன் அதன் ஆற்றல்களைச் செயல்படச் செய்து, வினைப்பயன்களை முறைப்படுத்துகிறான். சிவனது அருளைப் பெறுவதால், உயிரே அவனது அண்டம் சார்ந்த ஐந்தொழிலைச் செய்பவனாகிவிடும் என்ற முடிவையும் 76ஆம் செய்யுள் மறுக்கிறது.

சிதம்பரத்தில் ஆடும் திருவுருவில் ஐந்தொழில் எவ்வாறு ஒன்றுசேர்கிறது: நடராசரும் ஐந்தொழிலும்.

வீடுபேறு பெற்ற உயிர் உயிராகவே இருக்கிறது. ஆனாலும் அருள் வழியாகச் சிவனோடு பிரிவின்றி ஒன்றியிருந்து அவனை அறிந்து இன்புறுகிறது.

✦செய்யுள் 7: அத்துவிதத்தின் பொருள்

சித்தாந்தத்தில் அத்துவிதம் (அத்துவிதம்) என்பது சிவனும் உயிரும் ஒரே பொருளாக இல்லாமல், பிரிவின்றி இருப்பதைக் குறிக்கிறது. உயிர் இறைவனாக மாறுவதும் இல்லை; அவனிடமிருந்து தனிமைப்பட்டு இருப்பதும் இல்லை. கட்டுண்டிருக்கும்போது, தான் அறிய உதவும் இறைவனின் துணையை உணர்வதிலிருந்து ஆணவம் அதைத் தடுக்கிறது. வீடுபேற்றில், அது அருள் வழியாக அறிந்து, சிவனிடம் கொண்ட அன்பில் தங்குகிறது.

எனவே ஒன்றுதலைப் பற்றிய சொற்களைக் கவனமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். உயிர் அழிக்கப்படுவதில்லை. சிவனின் தனித்த ஆளுமையையும் அது பெறுவதில்லை. மூன்று பாசங்களும் பிணிப்பதை நிறுத்தி, உயிர் அருளோடு சேரும் வீடுபேற்றை 50ஆம் செய்யுள் விளக்குகிறது. உயிர் அழிவதையே குறிக்கோளாக்கும் கருத்துகளிலிருந்து அதை வேறுபடுத்துகிறது.

✦செய்யுள் 87: உயிர் அழியாத ஒன்றுதல்

இறுதி ஒப்புமை, வேறுபாட்டுடன் கூடிய பிரிவின்மையைப் பற்றியது. ஆணவம் உயிரின் அறிதலைப் பாதித்தபோதும், உயிரும் ஆணவமும் ஒரே பொருளாக இருக்கவில்லை. அவற்றின் நெருங்கிய தொடர்பு உயிரை அழிக்கவில்லை. அதுபோல, வீடுபேற்றில் சிவனோடு பிரிவின்றிக் கூடியிருப்பதும் உயிரை அழிப்பதில்லை. மாறுவது உயிரின் அறிதலும் பற்றுமே. அறிவின் மறைப்பு இனி ஆள்வதில்லை; அருள் விளக்குகிறது.

இந்த ஒப்புமை சிவனை மற்றொரு மலமாக்குவதில்லை. அது ஒரு துல்லியமான கேள்வியை ஆராய்கிறது: வேறுபட்ட உண்மைப் பொருள்கள் மிகவும் நெருக்கமாகக் கூடும்போது, உயிரின் அனுபவம் தான் சேர்ந்த பொருளின் தன்மையை ஏற்க முடியுமா? முடியும் எனச் சிவப்பிரகாசம் பதிலளிக்கிறது. அதே நேரத்தில், உயிரின் அழிவையும் இறைவனின் அண்டம் சார்ந்த ஆற்றல்களுடன் சமமாகிவிடுவதையும் மறுக்கிறது.

✦அறிதல், தூய்மையாதல், பேறு

71ஆம் செய்யுள், ஞானத்தின் பயனை மூன்றாகத் தொகுக்கிறது. உயிரின் இயல்பை உணரும் ஆன்ம தரிசனம் (ஆன்ம தரிசனம்); தனித்து செயல்படுவதாக உரிமை கொண்டாடுவதை விடும் ஆன்ம சுத்தி (ஆன்ம சுத்தி); அன்பில் பேறு பெறும் ஆன்ம லாபம் (ஆன்ம லாபம்). அறிவை விளக்கும் அருள், சிவனைப் பிரியாத அவனது சத்தி என்று 74–75ஆம் செய்யுள்கள் விளக்குகின்றன. இந்த அருள் வழி அறிதலை, பொருள்களை அறியும் அறிவிலிருந்தும், துணையின்றித் தன்னை அறியும் அறிவிலிருந்தும் 84ஆம் செய்யுள் வேறுபடுத்துகிறது.

திருவருட்பயன், தன் குறள்களில் அருளையும் இன்பத்தையும் அனுபவிப்பதை விரித்துரைக்கிறது. விளக்கத்தைத் துல்லியமாக வைத்திருக்க உதவும் வேறுபாடுகளைச் சிவப்பிரகாசம் சேர்க்கிறது: அறியும் வழிகள், அறியும் உயிர், அறிவை விளக்கும் இறையாற்றல், தடை செய்யும் ஆற்றல் முடிந்துபோன பாசங்கள் ஆகியவை.

பாசத்தின் தடை செய்யும் ஆற்றல் நீங்குவதை 88ஆம் செய்யுள் கூறுகிறது. பிறப்பை உருவாக்க முடியாத கன்மத்தை, தீயில் பட்ட விதைக்கு 89ஆம் செய்யுள் ஒப்பிடுகிறது. அதே நேரத்தில் தற்போதைய உடலை ஏற்கெனவே தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் கன்மத்தையும் ஏற்றுக்கொள்கிறது. உடலோடு இருக்கும்போதே பெறும் விடுதலையான சீவன்முத்தி (சீவன்முத்தி), உடல் இல்லாமல் போய்விட்டதாகக் கூறுவதல்ல.

ஆசிரியர், காரணங்கள், ஒப்புமைகள் ஆகியவற்றுடன் சிவப்பிரகாசம் படிக்கப்படுகிறது. அதன் புரிதல் வழிபாடு, சிந்தனை, தொண்டு ஆகியவற்றிலும் தொடர்கிறது.

✦முதல் அறிமுகங்களுக்குப் பின்

மரபுவழிப் படிப்பு வரிசை, உண்மை விளக்கம், திருவருட்பயன் ஆகியவற்றிலிருந்து சிவப்பிரகாசத்துக்குச் சென்று, பின்னர் சிவஞானசித்தியார், சிவஞானபோதம் ஆகியவற்றுக்குச் செல்கிறது. சொற்களைப் பற்றிய முதல் அறிமுகம், அவற்றின் தொடர்புகளைப் பற்றிய புரிதலாக வளர இந்த வரிசை உதவுகிறது. சித்தாந்த வகுப்புகளும் பதிவு செய்யப்பட்ட உரைகளும் நூலைச் செய்யுள் செய்யுளாகத் தொடர்ந்து விளக்குகின்றன. பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் படிப்புத் திட்டங்களிலும் இது இடம்பெறுகிறது. ஆதீனங்களில் மெய்கண்ட சாத்திரப் படிப்பின் ஒரு பகுதியாக இது அமைகிறது. படிப்பு வரிசையை ஆசிரியரும் நிறுவனமும் தீர்மானிக்கின்றனர்.

சித்தாந்த அட்டகத்தின் தொடக்க நூலாக, மரபாகத் தொகுக்கப்படும் மற்ற ஏழு நூல்களுக்கும் இது தொடர்புடைய கோட்பாட்டு அடித்தளத்தைத் தருகிறது. அந்தத் தொகுப்பில் வாதம், கேள்விகள், பக்தி, போதனை ஆகியவை அடங்குகின்றன. இதைப் படிப்பது கவனத்தையும் புரிதலையும் பயில்வதாகும். ஒரு நூலைப் படித்து முடித்தால் வீடுபேறு கிடைக்கும் என்ற வாக்குறுதி அல்ல.

✦செய்யுள் 83: கேட்டல் உறுதியான புரிதலாகிறது

கேட்டல், சிந்தித்தல், தெளிதல், உறுதியாகத் தங்கியிருத்தல் ஆகியவை தொடர்புடைய செயல்கள். வாய்விட்டுப் படிப்பது ஒரு செய்யுளை நினைவில் வைத்திருக்க உதவுகிறது. சிந்தனை அதன் காரணங்களைத் தொடர்ந்து ஆராய்கிறது. பழகிய சொற்களுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் குழப்பத்தை ஆசிரியருடன் பேசுவது வெளிப்படுத்தலாம். அருளை நோக்கிய இந்தப் போக்கில் பஞ்சாக்கரமாகிய திருவைந்தெழுத்தின் (பஞ்சாக்கரம்) இடத்தை 90–92ஆம் செய்யுள்கள் காட்டுகின்றன. அவற்றின் அடிப்படைப் பொருள்கள் உண்மை விளக்கத்தில் விளக்கப்படுகின்றன.

நூல் மீண்டும் வழிபாட்டுக்கு வருகிறது. ஞானக் கண்ணால் வழிபடுவதை 97ஆம் செய்யுள் விவரிக்கிறது. அடியார்களையும் திருவுருவையும் இறைவனாக 98ஆம் செய்யுள் போற்றுகிறது. கோட்பாடு கோயிலையோ அன்புத் தொண்டையோ தேவையற்றதாக ஆக்குவதில்லை.

காரணங்களையும் ஒப்புமைகளையும் இணைத்துப் புரிந்துகொள்ள, தமிழ்ச் செய்யுள்களை மரபுவழி உரையுடன் படியுங்கள்.

✦தமிழ்ப் பனுவலும் படிப்பும்

• சென்னை நூலகம்: எண்ணிடப்பட்ட சிவப்பிரகாச மின்னணுத் தமிழ்ப் பனுவல். நூலின் அமைப்பு குறித்த பகுதியில் விவரிக்கப்பட்ட எண்ணிடல் முறையை இந்தப் பனுவலில் காணலாம்.
• தமிழ் விக்கிமூலம்: சிவப்பிரகாசம். பொருள் தலைப்புகளின் கீழ் அமைக்கப்பட்ட தமிழ்ப் பனுவல்.
• சைவம்: உமாபதியின் மற்ற மூன்று நூல்களுடன் சிவப்பிரகாசம்.
• சைவம்: ஆனந்தராசனின் சிவப்பிரகாச உரைகள்.
• தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகம்: உமாபதியின் நூல்கள்.
• சிவப்பிரகாசப் பனுவல்கள், உரைகள், மொழிபெயர்ப்புகள்.

✦உரைகளும் ஒரு மொழிபெயர்ப்பும்

மரபுவழி உரைகளில் மதுரைச் சிவப்பிரகாசர் (மதுரைச் சிவப்பிரகாசர்), சிதம்பரநாத முனிவர் (சிதம்பரநாத முனிவர்) ஆகியோரின் உரைகள் அடங்கும். தருமபுர ஆதீனம் வெளியிட்ட கா. சுப்பிரமணிய பிள்ளையின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பும் படிப்புக்கு உதவுகிறது. அதன் முன்னுரை, போதத்துக்கும் சித்தியாருக்கும் இந்நூல் சார்பு நூலாக இருக்கும் தொடர்பை விளக்குகிறது.

கருவிகளையும் திருவைந்தெழுத்தையும் அறிய உண்மை விளக்கத்தைப் படியுங்கள். அருளையும் குருவையும் அறிய திருவருட்பயனையும், பன்னிரண்டு நூற்பாக்களை அறிய சிவஞானபோதத்தையும் படியுங்கள். அவற்றின் தொடர்பு பற்றிய கேள்விகளை, தமிழில் அமைந்த கருத்தோட்டத்தை விரித்துரைக்கக்கூடிய ஆசிரியரிடம் கொண்டு செல்லுங்கள்.