உண்மை விளக்கம்

தளத்தின் எல்லா நூல்களிலும் தலைப்புகளிலும் போதனைகளிலும் தேடுக.

    English

    மெய்கண்ட சாத்திரங்கள் பதினான்கு · 14இல் 6

    உண்மை விளக்கம்

    Unmai Vilakkam

    பதினான்கு ஒன்றான உண்மை விளக்கம், “உண்மையை விளக்கும் ஒளி” என்னும் பொருள் கொண்டது. வெண்பாக்களில் அமைந்த இச்சிறுநூல் சித்தாந்தத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறது. முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் எவை, உயிர் என்பது என்ன, அதைக் கட்டுவது எது, திருவைந்தெழுத்தின் பொருள் என்ன, சிவன் ஏன் ஆடுகிறான், வீடுபேறு என்பது என்ன என்று சீடன் கேட்கிறான். மெய்கண்டாரின் போதனையாக விடைகள் அளிக்கப்படுகின்றன. புதிதாகக் கற்பவருக்கு இயல்பாக எழும் கேள்விகளின் வரிசையிலேயே இவை வருகின்றன. ஆகவே, பெரிய சாத்திரங்களின் செறிவான வாதங்களுக்குள் நுழையும் முன் சித்தாந்தத்தை அணுகுவதற்கு இந்நூல் நல்ல முதல் வாயிலாக அமைகிறது.

    வலத்தில்: 9 சுற்றுகளில் 5ஆம் சுற்று, கொள்கை

    படிக்கும் முன்

    இந்தப் பக்கம் இந்தச் சொற்களை நீங்கள் அறிவீர்கள் என்று கொள்கிறது. பொருள் அறிய ஒன்றைத் தொடுங்கள்.

    விளக்கம்:மூன்று மெய்ப்பொருள்கள் · உயிர் ஏன் கட்டுண்டிருக்கிறது · சிவன் எப்படி உதவுகிறான்

    தொகுப்பு
    மெய்கண்ட சாத்திரங்கள் பதினான்கு, 14இல் 6
    ஆசிரியர்
    மனவாசகம் கடந்தார்
    காலம்
    கி.பி. 13ஆம் நூற்றாண்டு
    அளவு
    கீழே பயன்படுத்தும் எண்ணிடலில் காப்பு உட்பட 54 வெண்பாக்கள்; நூலின் கருத்துப் பகுதியில் 53 வெண்பாக்கள்
    வடிவம்
    சீடனின் கேள்விகளுக்கு மெய்கண்டாரின் போதனை வழியாக விடைகள் அளிக்கப்படுகின்றன
    போதனை
    36 தத்துவங்கள், உயிர், மலங்கள், திருவைந்தெழுத்து, சிவனின் திருக்கூத்து, வீடுபேறு

    இந்தப் பக்கத்தில்

    நமசிவாய

    9இல் 1

    நூல் ஒரு பார்வையில்

    நான் யார், எனது கருவிகள் எவை, என்னைக் கட்டுவது எது, சிவன் யார், பாசத்தைக் கடந்து செல்ல அருள் எவ்வாறு வழிநடத்துகிறது ஆகிய சைவ சித்தாந்தத்தின் மையக் கேள்விகளை உண்மை விளக்கம் ஒரு சுருக்கமான உரையாடலாக அமைக்கிறது.

    கேள்விகளால் அமைந்த அறிமுக நூல்

    உண்மை விளக்கம் என்ற தலைப்பை “உண்மையின் விளக்கம்” என்றும் “உண்மையைத் தெளிவாக்கும் ஒளி” என்றும் புரிந்துகொள்ளலாம். பல தத்துவக் கலைச்சொற்களை முதலில் கற்றுத் தேர்ந்திருக்க வேண்டும் என்று இந்நூல் வாசகரிடம் எதிர்பார்ப்பதில்லை. சீடன் கேள்வி கேட்க இடம் தருகிறது.

    முப்பத்தாறு எவை? எவை? உடல், புலன்கள், மனம் ஆகியவை கருவிகள் என்றால், அவற்றைப் பயன்படுத்துபவர் யார்? அந்த உயிருக்கும் சிவனுக்கும் என்ன உறவு? திருவைந்தெழுத்தின் பொருள் என்ன? அம்பலத்தில் நிகழும் திருக்கூத்து என்ன உணர்த்துகிறது? வீடுபேறு என்பது என்ன?

    ஆசிரியர் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் சுருக்கமாக விடையளிக்கிறார். அந்த விடையிலிருந்து அடுத்த கேள்வி எழ இடம் தருகிறார். இதனால் நீண்ட விவாதத்திற்குப் பதிலாகச் சித்தாந்தத்தின் அமைப்பை விளக்கும் வரைபடம் கிடைக்கிறது. அனுபவத்திற்கான கருவிகளிலிருந்து நூல் தொடங்குகிறது. அந்தக் கருவிகளிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. அதைக் கட்டுபவை எவை என்று கூறுகிறது. பின்னர் நோக்கித் திரும்புகிறது. இறுதியில் திருவைந்தெழுத்திலும் திருக்கூத்தின் வடிவிலும் போதனையை ஒருங்கிணைக்கிறது.

    சாத்திரங்களிடையே இதன் இடம்

    பதினான்கு மெய்கண்ட சாத்திரங்களில் உண்மை விளக்கம் ஆறாவது நூல். இதில் போதிக்கும் ஆசிரியர் மெய்கண்டார். அவரது சிவஞானபோதம் பன்னிரண்டு சுருக்கமான சூத்திரங்களில் சித்தாந்தத்தை எடுத்துரைக்கிறது. அவற்றிலுள்ள கடினமான கருத்துகள் பலவற்றின் அடிப்படையில் எழும் கேள்விகளை உண்மை விளக்கம் கேட்கிறது. இதனால் அக்கருத்துகளை அணுகுவது எளிதாகிறது.

    கடினமான பகுதிகளை நீக்குவதால் இந்நூல் தொடக்கத்தில் படிக்க ஏற்றதாக அமையவில்லை; அவற்றை ஒரு வரிசையில் அமைத்துத் தருவதாலேயே அவ்வாறு அமைகிறது. வீடுபேறு என்றால் என்ன என்று கேட்பதற்கு முன், உயிர் என்றால் என்ன என்று கேட்கிறது. உயிர் என்றால் என்ன என்று கேட்பதற்கு முன், முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் எவை என்று கேட்கிறது. திருவைந்தெழுத்தை விளக்குவதற்கு முன்னரே இறைவன், அருள், உயிர், மறைப்பு, பாசம் ஆகியவற்றைக் கூறிவிடுகிறது.

    9இல் 2

    மனவாசகம் கடந்தார்

    மனவாசகம் கடந்தார், 13ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மெய்கண்டாரின் சீடராக மரபில் நினைவுகூரப்படுகிறார். அவரது பெயர் “மனத்தையும் சொல்லையும் கடந்தவர்” என்று பொருள்படுகிறது. அவரது வாழ்க்கையைப் பற்றிய பிற செய்திகளில் மிகச் சிலவற்றையே உறுதியாக அறிய முடிகிறது.

    மரபு நினைவுகூரும் வாழ்க்கை

    கீழே தரப்படும் வாழ்க்கைச் செய்திகள் மரபில் வழங்கப்படுபவை. உண்மை விளக்கத்துடன் இணைந்துள்ள ஆசிரியர் குறித்த செய்யுள் அவரை மனவாசகம் கடந்தார் என்று அழைக்கிறது. அவர் அதிகையில் வாழ்ந்தார் என்றும் கூறுகிறது. பிற்காலக் குறிப்புகள் இவ்விடத்தைத் திருவதிகை என்று அடையாளம் காட்டுகின்றன. அவர் மெய்கண்டாரின் சீடராக நினைவுகூரப்படுகிறார். எனவே சிவஞானபோதத்தின் ஆசிரியரைச் சுற்றியிருந்த முதல் சீடர் வட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்.

    அவரது பெயரே ஓர் ஆன்மிக விளக்கமாக உள்ளது. மனம் என்பது மனம் அல்லது எண்ணம்; வாசகம் என்பது பேச்சு; கடந்தார் என்பது கடந்து சென்றவர். ஆகவே “மனவாசகம் கடந்தார்” என்பது “மனத்தையும் சொல்லையும் கடந்தவர்” என்று பொருள்படுகிறது. வாழ்க்கை வரலாற்றை மீட்டமைக்க உதவும் குடும்பப் பெயராக இதைக் கொள்ள முடியாது.

    மெய்கண்டாருடனும் அதிகையுடனும் அவருக்குள்ள தொடர்பைத் தவிர, அவரைப் பற்றி அதிகம் தெரியவில்லை. அவரது குழந்தைப் பருவம், இல்லற வாழ்க்கை, பயணங்கள், பொது வாழ்வு ஆகியவற்றைப் பற்றிய முழுமையான நம்பகமான பதிவு எதுவும் இல்லை. மெய்கண்டாரும் அவரது நேரடிச் சீடர்களும் வாழ்ந்த கி.பி. 13ஆம் நூற்றாண்டில் அவரை வைப்பதே வரலாற்று அடிப்படையில் மிகுந்த நம்பகத்தன்மை கொண்ட முடிவு.

    மெய்கண்டாரின் வட்டத்தில்

    நான்கு மெய்கண்டார் முதல்வராகத் திகழ்கிறார். அவருடன் நெருங்கிய தொடர்புடைய இரு ஆசிரியர்கள் மிகவும் வேறுபட்ட வகை நூல்களை மரபுக்கு அளித்தனர். அருள்நந்தி சிவாச்சாரியார் விரிவான சிவஞானசித்தியாரையும், கேள்விகள் நிறைந்த இருபா இருபஃதையும் இயற்றினார். மனவாசகம் கடந்தார் மிகவும் சுருக்கமான இந்த அறிமுக நூலை இயற்றினார்.

    1. 1

      மெய்கண்டார்

      சிவஞானபோதம்: மையக் கோட்பாட்டை எடுத்துரைக்கும் பன்னிரண்டு சூத்திரங்கள்

    2. 2

      அருள்நந்தி சிவாச்சாரியார்

      சிவஞானசித்தியார், இருபா இருபஃது: விரிவாக்கம், மறுப்புகளுக்கு விடையளித்தல், கேள்விகள் எழுப்புதல்

    3. 3

      மனவாசகம் கடந்தார்

      உண்மை விளக்கம்: அதே சித்தாந்தக் கருத்துலகுக்குள் கேள்வி–விடை முறையில் நுழைய உதவும் சுருக்கமான நூல்

    4. 4

      மறைஞான சம்பந்தர், உமாபதி சிவாச்சாரியார்

      ஆசிரியர் மரபு தொடர்கிறது; பிற்காலச் சாத்திரங்கள் சித்தாந்தத்தை மேலும் விரித்துரைக்கின்றன

    மனவாசகம் கடந்தார் நான்கு சந்தானக் குரவர்களில் ஒருவராகக் கணக்கிடப்படுவதில்லை. மெய்கண்டாரைச் சுற்றியிருந்த போதனைச் சூழலை அவர் தமது நூலில் பாதுகாத்திருப்பதே அவரது முக்கியத்துவம். சீடன் நேரடியாகக் கேட்கிறான். விடை இன்னொரு கேள்வியாக மாற இடம் அளிக்கப்படுகிறது.

    மனவாசகம் கடந்தார் · எல்லா அருளாளர்களும் ›

    9இல் 3

    ஐம்பத்து நான்கு வெண்பாக்களின் அமைப்பு

    நூல் ஒரே தொடர்ச்சியான வரிசையில் செல்கிறது: முதலில் தத்துவங்கள், பின்னர் உயிரும் இறைவனும், அடுத்து திருவைந்தெழுத்தும் சிவனின் திருக்கூத்தும், இறுதியில் வீடுபேறும் வழிபாடும்.

    கீழே பயன்படுத்தப்படும் எண்ணிடலில் தொடக்கக் காப்பைச் செய்யுள் 1 ஆகக் கணக்கிட்டு 54 வெண்பாக்கள் உள்ளன. எண்ணிடப்பட்ட கருத்துப் பகுதிக்கு வெளியே காப்பை வைத்தால், போதனைப் பகுதியில் 53 வெண்பாக்கள் உள்ளன. நூலின் வரிசையை மாற்றாமலேயே, பொதுவாகக் காணப்படும் இந்த இரு எண்ணிக்கைகளையும் இதனால் புரிந்துகொள்ளலாம்.

    நூலின் கேள்விகளிலிருந்தும் தலைப்புகளிலிருந்தும் அதன் வரிசையை நேரடியாக அறியலாம்:

    1. 1

      செய்யுள்கள் 2–4 · அறிய வேண்டியவை

      போதனையின் சாரத்தைச் சீடன் கேட்கிறான்; நூலை வழிநடத்தும் கேள்விகளை எழுப்புகிறான்.

    2. 2

      செய்யுள்கள் 5–18 · இருபத்து நான்கு ஆன்ம தத்துவங்கள்

      உடல், புலன்கள், செயற்கருவிகள், நுண்பொருள்கள், அகக்கருவிகள்: உடலோடு வாழும் உயிரின் அனுபவத்திற்கான கருவிகள்.

    3. 3

      செய்யுள்கள் 19–20 · ஏழு வித்தியா தத்துவங்கள்

      கட்டுண்ட உயிர் காலம், அறிவு, விருப்பம், ஆற்றல், ஒழுங்கு ஆகியவற்றை அனுபவிக்கும் வரம்புகளை வகுக்கும் தத்துவங்கள்.

    4. 4

      செய்யுள்கள் 21–22 · ஐந்து சுத்த தத்துவங்கள்

      சுத்தவித்தை, ஈசுரம், சதாசிவம், சத்தி, சிவ தத்துவம்.

    5. 5

      செய்யுள் 23 · ஆணவமும் கன்மமும்

      தத்துவங்கள் வழியாக மாயை ஏற்கெனவே விளக்கப்பட்ட பின்னர், எஞ்சிய இரு மலங்களும் கூறப்படுகின்றன.

    6. 6

      செய்யுள்கள் 24–27 · உயிர்

      அறிபவனான உயிர், அறிவுடைய சிவனிலிருந்தும் அறிவற்ற கருவிகளிலிருந்தும் வேறுபடுத்தப்படுகிறது.

    7. 7

      செய்யுள்கள் 28–30 · சிவன்

      உயிரின் அறிவுக்கும் வீடுபேற்றுக்கும் ஆதாரமாக இருந்தபோதும், இறைவன் உயிரிலிருந்து வேறுபட்டவன் என்பது விளக்கப்படுகிறது.

    8. 8

      செய்யுள்கள் 31–39 · திருவைந்தெழுத்தும் திருக்கூத்தும்

      பஞ்சாக்கரமும் நடராசரும் கோட்பாட்டைக் கண்முன் காட்டுபவையாக இணைத்து விளக்கப்படுகின்றன.

    9. 9

      செய்யுள்கள் 40–45 · திருவைந்தெழுத்தைப் புரிந்துகொள்வதும் ஓதுவதும்

      எழுத்துகள் இறைவன், அருள், உயிர், மறைப்பு, மலம் ஆகியவற்றுடன் பொருத்தப்படுகின்றன; அவற்றின் வரிசைக்கு ஆன்மிக விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது.

    10. 10

      செய்யுள்கள் 46–51 · பிரிவற்ற வீடுபேறு

      உயிர் சிவனையே ஒத்த ஒரே பொருளாக மாறாமல் சிவனை அடைகிறது.

    11. 11

      செய்யுள்கள் 52–54 · குரு, சிவலிங்கம், சங்கமம்

      அறிவை மீண்டும் வழிபாட்டுடனும் குருவுடனும் சிவனடியார்களின் கூட்டத்துடனும் இணைத்து நூல் நிறைவடைகிறது.

    தத்துவங்கள் முதலில் வருவது ஏன்

    இந்த வரிசையே ஒரு போதனை. உடல், புலன்கள், எண்ணங்கள், மாறும் அவத்தைகள் ஆகியவற்றை “நான்” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் வரை, “நான் யார்?” என்ற கேள்விக்குச் சீடனால் தெளிவாக விடையளிக்க முடியாது. ஆகவே நூல் முதலில் கருவிகளை வரிசைப்படுத்திக் காட்டுகிறது. அதன் பிறகே அவற்றின் வழியாக அறிபவன் யார் என்று கேட்கிறது.

    இது சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரங்கள் 3–5இல் உள்ள கருத்துத் தொடருக்கு நெருக்கமானது. உயிர் உடலோ புலன்களோ அல்ல என்று சூத்திரம் 3 வாதிடுகிறது. அகக்கருவிகளிலிருந்து உயிரைச் சூத்திரம் 4 வேறுபடுத்துகிறது. புலன்கள் தாமாக அறியாது என்றும், உயிரும் தன் அறிவுக்குச் சிவனைச் சார்ந்திருக்கிறது என்றும் சூத்திரம் 5 விளக்குகிறது.

    9இல் 4

    முப்பத்தாறு தத்துவங்களும் உயிரும்

    முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் அனுபவத்திற்கான ஒழுங்கமைந்த கருவிகள். உயிர் அவற்றைப் பயன்படுத்துகிறது; ஆனால் அவற்றில் எதுவும் உயிர் அல்ல. சிவனும் அவையாக உருமாறுவதில்லை.

    முப்பத்தாறு தத்துவங்கள்; முப்பத்தாறு உயிர்கள் அல்ல

    என்பது உடலையும் உலகையும் ஒழுங்காக அமைக்கும் அடிப்படைகளில் ஒன்று. உண்மை விளக்கம் கீழுள்ள கருவிகளிலிருந்து தொடங்கி முப்பத்தாறு தத்துவங்களின் வழியாக மேலே செல்கிறது.

    இருபத்து நான்கு ஆன்ம தத்துவங்கள்

    உடலோடு வாழும் உயிரின் அனுபவத்திற்கு நேரடியாக உதவும் கருவிகள்

    1. ஐந்து பூதங்கள்நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, வெளி
    2. ஐந்து நுண்பொருள்கள்மணம், சுவை, உருவம், ஊறு, ஓசை
    3. ஐந்து அறிவுக் கருவிகள்மூக்கு, நாக்கு, கண், தோல், காது
    4. ஐந்து செயற்கருவிகள்பேச்சு, கைகள், கால்கள், கழிவை வெளியேற்றுதல், இனப்பெருக்கம்
    5. நான்கு அகக்கருவிகள்மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம் ஆகிய

    ஏழு வித்தியா தத்துவங்கள்

    கட்டுண்ட உயிரின் அனுபவத்தை வரம்புக்குள் வைக்கும் அமைப்புகள்

    1. மாயைஇந்த அனுபவக் களத்தை அமைத்துத் தரும் அறிவற்ற பொருள் ஆதாரம்
    2. கலைசெயல்படுவதற்கான வரம்புடைய ஆற்றல்
    3. வித்தைஅறிவதற்கான வரம்புடைய ஆற்றல்
    4. இராகம்விருப்பம் அல்லது பற்று
    5. காலம்காலம்
    6. நியதிஒழுங்கு அல்லது தவிர்க்க முடியாத நியமம்
    7. புருடன்இந்த வரம்புடைய களத்தில் அனுபவிப்பவனாகக் கருதப்படும் உயிர்

    ஐந்து சுத்த தத்துவங்கள்

    சிவனின் செயலுக்குரிய தூய களம்

    1. சுத்தவித்தைதன்னையும் அறியப்படும் பொருளையும் தூய உறவில் வைத்திருக்கும் அறிவு
    2. ஈசுரம்அறியப்படும் பொருளைத் தெளிவாக நோக்கித் திரும்பிய இறைவனின் அறிவு
    3. சதாசிவம்இறைவனின் “நான்” என்னும் உணர்வு மேலோங்கும் அவனது அறிவு
    4. சத்திசிவனைப் பிரியாத அவனது
    5. சிவம்இந்த வரிசையில் கூறப்படும் மிக உயர்ந்த சுத்த தத்துவம்

    பிற எழுத்துகளில் மரபாக கலா என்று எழுதப்படும் இரு சொற்களும் வெவ்வேறு வடமொழிச் சொற்கள். ஒன்று வரம்புடைய ஆற்றலைக் குறிக்கிறது; மற்றொன்று காலம் என்பதைக் குறிக்கிறது. தமிழ்ப் போதனை மரபில் பொதுவாகச் சூழலைக் கொண்டு இவற்றை வேறுபடுத்துகிறார்கள்.

    மாயை முதற்காரணம்; சிவனின் சொந்தப் பொருள் அல்ல

    முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் என்பதால் சிவன் இறுகிச் சடப்பொருளாக மாறிவிட்டான் என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. அவற்றின் பொருள் ஆதாரங்கள் சுத்த மாயை, அசுத்த மாயை ஆகியவற்றின் வழியாகவும், அவற்றிலிருந்து வெளிப்படும் அமைப்புகளின் வழியாகவும் விளக்கப்படுகின்றன. சிவன் தனது சொந்த இயல்பை மாற்றித் தத்துவங்களாக ஆவதில்லை. சைவ சித்தாந்தம் மூன்று உண்மைப் பொருள்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது: , , . பாசத்தின் அறிவற்ற பகுதிக்கு உரியது. உடல்கள், கருவிகள், உலகங்கள் ஆகியவற்றுக்கு அதுவே முதற்காரணம். உயிரின் அனுபவத்திற்காகச் சிவன் தனது வழியாக இந்தப் பொருளை ஒழுங்குபடுத்திச் செயல்படுத்துகிறான். தனது இயல்பை மாற்றி நிலமாகவோ கண்ணாகவோ மனமாகவோ உடலாகவோ அவன் ஆவதில்லை.

    ஐந்து சுத்த தத்துவங்களைப் பற்றியும் இதே கவனம் தேவை. சிவனின் அறிவும் செயலும் விளக்கப்படும் தூய அமைப்புக்கு அவை உரியவை. என்றும் உள்ள இறைவனுக்கும் என்றும் உள்ள உயிருக்கும் இடையேயுள்ள வேறுபாட்டை அவை நீக்குவதில்லை.

    ஐம்பெரும் பூதங்களும், அவற்றின் வழியே சிவன் வழிபடப்படும் ஐந்து கோயில்களும்: பஞ்சபூதத் தலங்கள்.

    அறிபவன் கருவி அல்ல

    அடுத்து உண்மை விளக்கம் முக்கியமான கேள்வியைக் கேட்கிறது: முப்பத்தாறு தத்துவங்களும் கூறப்பட்டுவிட்டன என்றால், அவற்றில் எது “நான்”? செய்யுள் 25 மூன்று பக்கங்களை வேறுபடுத்தி விடையளிக்கிறது. அறிவற்ற பொருள் அறியாது. சிவனின் தூய அறிவு, கருவிகள் வழியாகப் பொருள்களை ஆராயும் வரம்புடைய அறிவாளியின் அறிவைப் போன்றது அல்ல. தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கருவிகளின் வழியாக இப்பொருள்களைப் பகுத்து அறிபவன் உயிர்.

    உண்மை விளக்கம், செய்யுள் 25
    நன்றா உரைக்கக்கேள் நல்ல சித்தின் முன் அசித்து இங்குஒன்றாது சித்து அசித்தை ஓராது நின்று இவற்றைஅன்றே பகுத்து அறிவது ஆன்மாவே என்றுமறைகுன்றாமல் ஓதும் குறித்து.

    பொருள்: கவனமாகக் கேளுங்கள். அறிவற்ற பொருள் தூய அறிவோடு ஒன்றாகிவிடுவதில்லை. தூய அறிவும், வரம்புடைய அறிவாளியைப் போல அறிவற்ற பொருளை ஆராய்ந்து அறிய நிற்பதில்லை. இவற்றை வேறுபடுத்திப் பகுத்து அறிபவன் உயிரே. மறை இதைத் தவறாமல் உறுதியாகக் கூறுகிறது.

    உயிர் தனித்து அறிகிறது என்பது இங்குக் கூறப்படும் கருத்து அல்ல. அது அறிவுடையது. ஆனால் அதன் அறிவை வரம்புக்குள் வைக்கிறது. அளிக்கப்படும் கருவிகளின் வழியாகவே அது அறிகிறது. சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரம் 4, மனத்திலிருந்தும் பிற அகக்கருவிகளிலிருந்தும் உயிரை இதேபோல வேறுபடுத்துகிறது. சூத்திரம் 5 மேலும் செல்கிறது: புலன்கள் உயிரைச் சார்ந்திருக்கின்றன; உயிர் சிவனைச் சார்ந்திருக்கிறது. சூத்திரம் 7 உயிரைச் சத்துக்கும் அசத்துக்கும் இடையில் வைக்கிறது. அது இரண்டையும் அறியக்கூடியது. எனவே அது இறைவனும் அல்ல; அறிவற்ற சடப்பொருளும் அல்ல.

    முப்பத்தாறு தத்துவங்களும், அவற்றின் தமிழ்ப் பெயர்கள், ஒவ்வொரு தொகுதியும் எங்கிருந்து வருகிறது, புருட தத்துவம் ஏன் உயிரே அல்ல என்பதும்: முப்பத்தாறு தத்துவங்கள்.

    9இல் 5

    மும்மலம்

    ஆணவம் உயிரின் அறிவை மறைக்கிறது. கன்மம் செயலையும் அதன் விளைவையும் இணைக்கிறது. உயிர் அனுபவம் பெறுவதற்கான உடல், புலன்கள், உலகம் ஆகிய அறிவற்ற களத்தை மாயை அளிக்கிறது.

    முப்பத்தாறை விளக்கிய பின் செய்யுள் 23 இரண்டைக் கூறுவது ஏன்

    சைவ சித்தாந்தம் பற்றிப் பேசுகிறது: , , . தத்துவங்களை விரித்துரைக்கும்போதே உண்மை விளக்கம் மாயையை விளக்கிவிட்டது. ஆகவே, முப்பத்தாறு தத்துவங்களையும் எடுத்துரைத்த பின்னர், எஞ்சிய இரு மலங்களான ஆணவத்தையும் கன்மத்தையும் கூற வேண்டும் என்று செய்யுள் 23 சொல்கிறது.

    உண்மை விளக்கம், செய்யுள் 23
    ஆறாறு தத்துவமும் சொன்னோம் அடைவாகமாறா மலம் இரண்டும் வாசொல்லக் கூறில்அறியாமை ஆணவம் நீ ஆன சுகம் துக்கம்குறியா வினை என்று கொள்.

    பொருள்: முப்பத்தாறு தத்துவங்களையும் அவற்றின் வரிசையில் விளக்கிவிட்டோம். இப்போது எஞ்சிய இரு மலங்களைப் பற்றிக் கேளுங்கள். ஆணவம் அறியாமையாக உள்ளது. உங்களுக்கு வரும் இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் வகுக்கும் வினையே கன்மம் என்று புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

    ஒவ்வொரு மலமும் செய்வது என்ன

    மூன்றும் ஒரே பணியைச் செய்வதில்லை. அடிப்படையான மறைப்பு ஆணவம். செயல்படுவதும் செயலின் பயனைப் பெறுவதும் கன்மத்திற்கு உரியவை. அந்த அனுபவம் நிகழ்வதற்கான கருவிகளையும் களத்தையும் மாயை அளிக்கிறது.

    சிவனின் மறைப்பாற்றலான நான்காவது மலம் அல்ல. திரோதானம் இறைவனின் செயல். மலங்கள் பாசங்கள். அருள் வெளிப்படுவதற்கு உயிர் ஆயத்தமாகும் வரை, அந்தப் பாசங்களின் வழியாக உயிர் பெறும் வரம்புடைய அனுபவத்தைத் திரோதானம் நடத்துகிறது. திருவைந்தெழுத்தை விளக்கும்போது இந்த வேறுபாடு முக்கியமாகிறது. ஏனெனில் ந திரோதானத்தையும் ம மலத்தையும் குறிக்கின்றன.

    இதே கருத்துத் தொடரைச் சிவஞானபோதம் கூறும் விதம்

    இறைவனின் ஆணையின்கீழ் உயிர்கள் தமது இருவினைகளுக்கு ஏற்பப் பிறந்து இறந்து வருகின்றன என்று சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரம் 2 கூறுகிறது. உயிர் பக்குவம் அடையும்போது இறைவன் குருவாக வருவதைச் சூத்திரம் 8 விவரிக்கிறது. உண்மையான காட்சி தோன்றும்போது பாசம் நீங்குவதைச் சூத்திரம் 9 கூறுகிறது. இறைபணியில் நிற்கும் உயிரை மலம், மாயை, வலிய கன்மம் ஆகியவை இனிக் கட்டுவதில்லை என்று சூத்திரம் 10 கூறுகிறது.

    இந்தக் கருத்துத் தொடரின் நடுப்பகுதியை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள உண்மை விளக்கம் உதவுகிறது. உயிரின் துன்பம் இறைவனுக்குத் தேவையில்லை. அறிவு மறைக்கப்பட்ட உயிர் தெளிவாக அறியும் முன் அனுபவம், செயல், விளைவு, போதனை, அருள் ஆகியவற்றைப் பெற வேண்டியுள்ளது. அதற்காகவே உடலோடு அனுபவிக்கும் களம் உள்ளது.

    நமசிவாய

    9இல் 6

    திருவைந்தெழுத்து உயிரைத் திருப்புகிறது

    திருவைந்தெழுத்து சித்தாந்தத்தை விளக்கும் வரைபடம்: சி என்பது சிவன், வா என்பது அருள், ய என்பது உயிர், ந என்பது மறைப்பு, ம என்பது மலம். அவற்றின் வரிசையை மாற்றுவது உயிர் நோக்கும் திசையை மாற்றுகிறது.

    ஐந்து ஒலிகள், ஐந்து உண்மைப் பொருள்கள்

    ந-ம-சி-வா-ய (நமசிவாய) என்பதைப் பொருளற்ற ஓசையாக உண்மை விளக்கம் கருதுவதில்லை. பாசத்தையும் அருளையும் சுருக்கமாக விளக்குபவையாகத் திருவைந்தெழுத்தை நூல் வாசிக்கிறது.

    கண்ணுக்குத் தெரியும் எழுத்துக் குறியையும் அது தாங்கும் பொருளையும் செய்யுள் 41 முதலில் வேறுபடுத்துகிறது. குறிகளும் மொழிகளும் மாறலாம். இங்கு போதிக்கப்படுவது சித்தாந்தப் பொருள்.

    உண்மை விளக்கம், செய்யுள் 41
    உற்ற குறி அழியும் ஓதும்கால் பாடைகளில்சற்றும் பொருள்தான் சலியாது மற்றது கேள்ஈசன் அரூள் ஆவி எழில் ஆர் திரோதமலம்ஆசு இல் எழுத்து அஞ்சின் அடைவு ஆம்.

    பொருள்: எழுதப்பட்ட குறி அழியலாம். பேசும் மொழியின் வடிவங்களும் மாறலாம். ஆனால் அவை உணர்த்தும் பொருள் மாறுவதில்லை. அந்தப் பொருளைக் கேளுங்கள்: இறைவன், அருள், உயிர், மறைப்பு, மலம் ஆகியவையே குற்றமற்ற திருவைந்தெழுத்து வரிசையாக உணர்த்தும் பொருள்கள்.

    அடுத்த வெண்பா இந்த வரிசையை இன்னும் தெளிவாகக் கூறுகிறது:

    1. 1

      சி · சி

      சிவன்,

    2. 2

      வா · வா

      , உயிரை நோக்கித் திரும்பிய சிவனின் சத்தி

    3. 3

      ய · ய

    4. 4

      ந · ந

      , மறைப்பாற்றல்

    5. 5

      ம · ம

      மலம்

    இதனால் சி-வா-ய-ந-ம (சிவாயநம) ஓசையில் அமைந்த ஓர் உருவமாகிறது: இறைவன், அருள், உயிர், மறைப்பு, பாசம். சிவனும் அருளும் உயிருக்கு முன்னால் நிற்கின்றன. மறைப்பும் மலமும் அதற்குப் பின்னால் செல்கின்றன.

    வரிசை திரும்புவது ஏன்

    ந என்பதை முதலாகக் கொள்வதையும் சி என்பதை முதலாகக் கொள்வதையும் செய்யுள் 42 வேறுபடுத்துகிறது.

    உண்மை விளக்கம், செய்யுள் 42
    சிவன் அருள் ஆவி திரோதமலம் ஐந்தும்அவன் எழுத்து அஞ்சின் அடைவாம் இவன்நின்றுநம்முதலா ஓதில் அருள் நாடாது நாடும் அருள்சிம்முதலா ஓதுநீ சென்று.

    பொருள்: சிவன், அருள், உயிர், மறைப்பு, மலம் ஆகிய ஐந்தும் அவனது திருவைந்தெழுத்தின் வரிசையில் உள்ள பொருள்கள். உயிர் நகரத்தை முதலாகக் கொண்டு ஓதினால், அருளை நோக்கித் திரும்புவதில்லை. ஆகவே அருளை நாடிச் சிகரத்தை முதலாகக் கொண்டு ஓதிச் செல்லுங்கள்.

    ஐந்து ஒலிகள் தாமாகவே வீடுபேற்றைக் கட்டாயமாக உண்டாக்கும் என்று நூல் கூறவில்லை. உயிர் எதை நோக்குகிறது என்பதை விளக்குகிறது. ந-ம-சி-வா-ய என்பதில் வரிசை மறைப்பிலிருந்தும் மலத்திலிருந்தும் தொடங்குகிறது. சி-வா-ய-ந-ம என்பதில் சிவனும் அருளும் முன்னே செல்கின்றன. உயிர் பின்தொடர்கிறது. பாசம் அதற்குப் பிறகு வைக்கப்படுகிறது. அதே ஐந்து பொருள்களும் வேறு வரிசையில் அமைக்கப்படுகின்றன. இதனால் உயிரின் கவனம் அருள் வழியாக இறைவனை நோக்கித் திருப்பப்படுகிறது.

    உண்மையான காட்சியில் உறுதியாக நிற்பதற்கான வழிகளுள் திருவைந்தெழுத்தைத் தியானிப்பதையும் சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரம் 9 ஏற்கெனவே கூறுகிறது. எழுத்துகள் எவற்றைக் குறிக்கின்றன, அவற்றின் வரிசையை ஏன் ஆன்மிகப் பொருளில் புரிந்துகொள்ளலாம் என்பதற்கு உண்மை விளக்கம் விரிவான விளக்கம் அளிக்கிறது.

    சிக்கும் வாவுக்கும் இடையில் உயிர் மறைந்துவிடுவதில்லை

    இந்த வரிசையே சித்தாந்தத்தின் முக்கியமான வேறுபாட்டைப் பாதுகாக்கிறது. உயிரைக் குறிக்கும் ய மந்திரத்தில் தொடர்ந்து இருக்கிறது. அருள் உயிரின் உண்மையை அழிப்பதில்லை. உயிர் பாசத்திலிருந்து விடுபட்டு, சிவனுடன் பிரிக்க முடியாத உறவில் வாழ்கிறது. ஆனால் தனி உயிர் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை என்பதுபோல அது இறைவனாக மாறிவிடுவதில்லை.

    இதுவே சித்தாந்தத்தில் பொருள்: பிரிவும் இல்லை; இரண்டும் ஒரே பொருளாக இருப்பதும் இல்லை. இறைவன், அருள், உயிர் ஆகியவற்றின் உறவு மிக நெருக்கமாக இருக்க முடியும். அப்போது பாசம் அவற்றுக்கிடையே குறுக்கிடுவதில்லை.

    திருநீறு, இலிங்கம், பஞ்சபுராணம் ஆகியவற்றோடு அன்றாட வழிபாட்டில் ஐந்தெழுத்து: வழிபாடும் அன்றாட நடைமுறையும்.

    9இல் 7

    சிதம்பரத்தில் சிவனின் திருக்கூத்து

    சித்தாந்தத்தைக் கண்முன் காட்டும் வடிவமாக நடராசரை உண்மை விளக்கம் விளக்குகிறது. ஆடும் திருவுருவில் திருவைந்தெழுத்தும், உடுக்கை, கை, நெருப்பு, திருவடிகள் ஆகியவற்றில் ஐந்தொழிலும் வெளிப்படுகின்றன.

    திருவைந்தெழுத்து வடிவம் பெறுகிறது

    செய்யுள்கள் 31–39 மந்திரத்திலிருந்து திருவம்பலத்தில் ஆடும் இறைவனை நோக்கித் திரும்புகின்றன. தத்துவத்திற்குப் பிறகு சேர்க்கப்பட்ட விளக்கப்படமாக நடராசரை நூல் கருதுவதில்லை. திருக்கூத்தின் உடலும் அசைவுகளுமே சித்தாந்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் வழியாகின்றன.

    திருவுருவின் உறுப்புகளில் திருவைந்தெழுத்தைச் செய்யுள் 33 பொருத்துகிறது:

    உண்மை விளக்கம், செய்யுள் 33
    ஆடும்படி கேள் நல் அம்பலத்தான் ஐயனேநாடும் திருவடியிலே நகரம் கூடும்மகரம் உதரம் வளர்தோள் சிகரம்பகரும்முகம் வாமுடியப் பார்.

    பொருள்: நல்ல திருவம்பலத்தின் இறைவன் ஆடும் விதத்தைக் கேளுங்கள். அவனது திருவடியில் ந அமைந்துள்ளது. வயிற்றில் ம பொருந்துகிறது. வலிய தோள்களில் சி உள்ளது. பேசும் முகத்தில் வா உள்ளது. முடியில் ய இருப்பதைக் காணுங்கள்.

    அடுத்த வெண்பா உடலுறுப்புகளிலிருந்து நடராசரின் பழகிய திருக்கோலக் கூறுகளுக்கு மாறுகிறது: உடுக்கையுடன் சி, வீசும் கையுடன் வா, காக்கும் கையுடன் ய, நெருப்புடன் ந, கீழுள்ள உருவத்தை அழுத்தும் திருவடியுடன் ம ஆகியவை பொருத்தப்படுகின்றன. ஆகவே மந்திரம் வாயில் ஓதுவதோடு மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. திருவுருவம் முழுவதிலும் அது வாசிக்கப்படுகிறது.

    ஐந்தொழில் அசைவுகளாகிறது

    படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல் ஆகிய சிவனின் ஐந்தொழிலைச் சைவ சித்தாந்தம் கூறுகிறது. உண்மை விளக்கத்தின் செய்யுள் 36 அவற்றைத் திருக்கூத்தில் காண்கிறது.

    உண்மை விளக்கம், செய்யுள் 36
    தோற்றம் துடி அதனில் தோயும் திதி அமைப்பில்சாற்றியிடும் அங்கியிலே சங்காரம் ஊற்றமாஊன்று மலர்ப்பதத்தில் உற்றதிரோதம் முத்திநான்ற மலர்ப்பதத்தே நாடு.

    பொருள்: உடுக்கை படைத்தலை உணர்த்துகிறது. அமைந்த கை காத்தலைக் காட்டுகிறது. நெருப்பு அழித்தலைக் குறிக்கிறது. உறுதியாக ஊன்றிய மலர்போன்ற திருவடியில் மறைத்தல் உள்ளது. உயர்த்திய மலர்போன்ற திருவடியில் வீடுபேறு அளிக்கும் அருளை நாடுங்கள்.

    1. 1

      உடுக்கை

      படைத்தல்: பாசங்களாலும் வினைகளாலும் இன்னும் அனுபவம் தேவைப்படும் உயிர்களுக்காக உலகங்களும் உடல்களும் தோன்றுகின்றன

    2. 2

      காக்கும் கை

      காத்தல்: அனுபவம் தொடரும்போது ஒழுங்கமைந்த உலகம் தாங்கப்படுகிறது

    3. 3

      நெருப்பு

      அழித்தல்: உருவான பொருள்களின் காலம் முடிந்ததும் அவை ஒடுக்கப்படுகின்றன

    4. 4

      ஊன்றிய திருவடி

      மறைத்தல்: அறிவை மறைக்கும் மலம் நீங்குவதற்கான பக்குவம் இன்னும் வராதபோது உயிர் வரம்புக்குள் இருக்கிறது

    5. 5

      உயர்த்திய திருவடி

      அருளல்: பக்குவப்பட்ட உயிருக்கு இறைவன் உண்மையை வெளிப்படுத்தி, விடுவித்துத் தனது திருவடிகளுக்கு ஈர்க்கிறான்

    முதல் மூன்று தொழில்களும் சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரம் 1க்கு நெருக்கமாக உள்ளன. உலகம் தோன்றுதல், இருத்தல், ஒடுங்குதல் ஆகியவற்றிலிருந்து அந்தச் சூத்திரம் தொடங்குகிறது. கடைசி இரு தொழில்கள் பின்வரும் சூத்திரங்களில் விரித்துரைக்கப்படுகின்றன. சூத்திரம் 8இல் இறைவன் குருவாக வருகிறான். சூத்திரம் 9இல் உண்மையான காட்சியும் பாசம் தளர்வதும் கூறப்படுகின்றன. சூத்திரம் 10இல் கட்டும் மலங்களிலிருந்து விடுபட்டு உயிர் நிற்கிறது. சிவஞானபோதம் நடராசரின் திருவுருவ அமைப்பை விவரிப்பதில்லை. அதே சித்தாந்தக் கருத்துத் தொடரைத் திருக்கூத்தில் காண உண்மை விளக்கம் உதவுகிறது.

    இந்தப் போதனைக்குச் சிதம்பரம் முக்கியமாவது ஏன்

    சிவனை அம்பலத்தின், அதாவது மன்றத்தின் இறைவன் என்று நூல் மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கிறது. நடராசரை மையமாகக் கொண்ட சமயச் சூழலில் திருக்கூத்தை விளக்குகிறது. சிதம்பரத்தில் நடராசர் வழிபாடு இந்தப் போதனைக்கு நேரில் காணக்கூடிய ஓர் இடத்தை அளிக்கிறது. உடுக்கை, சுடர், கைகள், ஊன்றிய திருவடி, உயர்த்திய திருவடி ஆகியவை அடியவரின் கண்முன் உள்ளன.

    வெண்கலமே அண்டத்தின் இயக்கங்களை நிகழ்த்துகிறது என்று அடியவர் கற்பனை செய்ய வேண்டும் எனச் சித்தாந்தம் கேட்பதில்லை. கருத்துகளாக மட்டுமே இருக்கும் உறவுகளைத் திருவுருவம் ஒருங்கிணைத்துக் காட்டுகிறது. படைத்தலும் அழித்தலும் எதிரெதிரான கடவுள்கள் அல்ல. மறைப்பும் அருளும் சிவனின் ஆட்சிக்கு வெளியே நிகழும் தற்செயல்கள் அல்ல. கட்டுண்ட உயிர்களுக்காக ஒரே இறைவன் தனது சத்தியின் வழியாக ஐந்தொழிலையும் செய்கிறான்.

    திருக்கூத்தும், அதன் ஐந்தொழில்களும், தில்லையில் பாடப்பட்ட பாடல்களும் இங்கே மேலும் தொடர்கின்றன: நடராசரும் ஐந்தொழிலும்.

    9இல் 8

    இன்றைய நடைமுறையில்

    சித்தாந்தம் கற்கும் நூலாக உண்மை விளக்கம் இன்றும் வாழ்கிறது. அதன் திருவைந்தெழுத்துப் போதனையும் நடராசர் விளக்கமும் தமிழ்ச் சைவ வாழ்வில் ஏற்கெனவே பழகிய நடைமுறைகளுடன் இணைகின்றன.

    தொடக்கத்தில் படிக்கப்படும் நூல்

    சுருக்கமாகவும் ஒழுங்காகவும் கேள்விகளை அடிப்படையாகக் கொண்டும் அமைந்திருப்பதால், சைவ சித்தாந்தப் படிப்பின் தொடக்கத்தில் இந்நூல் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சைவ நிறுவனங்களுடன் தொடர்புடைய இன்றைய போதனைத் தொடர்கள் இதைச் செய்யுள் செய்யுளாகத் தொடர்ந்து கற்பிக்கின்றன. பொதுமக்களுக்கான சித்தாந்த வகுப்புகளிலும் முப்பத்தாறு தத்துவங்கள், மும்மலம், பஞ்சாக்கரம், நடராசரின் திருவுருவம் உணர்த்தும் பொருள் ஆகியவற்றை அறிமுகப்படுத்த இந்நூல் வழக்கமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

    பின்னர் பெரிய நூல்களைப் படிக்கும் வாசகருக்கும் இந்த வரிசை பயனுள்ளதாக இருக்கிறது. முதலில் உண்மை விளக்கத்தைப் படிக்கலாம். அதன் பிறகு சிவஞானபோதத்தை மேலும் துல்லியமாகப் படிக்கலாம். விரிவான வாதங்களையும் விவாதங்களையும் சிவஞானசித்தியார் அளிக்கும்.

    அன்றாட நினைவுகூரலில் திருவைந்தெழுத்து

    வீட்டுப் பிரார்த்தனை, கோயில் வழிபாடு, தனிப்பட்ட செபம் ஆகியவற்றில் நமசிவாய மீண்டும் மீண்டும் ஓதப்படுகிறது. பழகிய இந்த நடைமுறைக்கு உண்மை விளக்கம் சித்தாந்தப் பொருள் அளிக்கிறது. சிவன், அருள், உயிர், மறைப்பு, பாசம் ஆகிய ஐந்து உண்மைப் பொருள்களையும் திருவைந்தெழுத்து ஒரே நேரத்தில் அடியவருக்கு நினைவூட்ட முடியும்.

    இந்நூலின் சிவாயநம என்னும் வரிசை, அதே திருவைந்தெழுத்தின் அகத்தை நோக்கிய சித்தாந்த விளக்கத்திற்கு உரியது. ஒலிகளின் வரிசையை மாற்றினால் ஒருவரின் ஆன்மிகப் பக்குவம் தானாக மாறிவிடும் என்ற உறுதிமொழி இது அல்ல. அந்த வரிசையின் பொருளை மனம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நூல் கேட்கிறது.

    சிதம்பரத்தில் நடராசர்

    சிதம்பரத்தில் நடராசர் ஆடும் சிவனாக வழிபடப்படுகிறார். அடியவர் காண்பதற்கு உண்மை விளக்கம் ஒரு சித்தாந்த விளக்கம் அளிக்கிறது: அசைவுகளில் ஐந்தொழில், திருவுருவில் திருவைந்தெழுத்து, உயர்த்திய திருவடியில் அருள். வழிபாடும் கோட்பாடும் ஒன்றாகிவிடாமல் சந்திக்கின்றன. ஒவ்வொரு அசைவையும் ஆராயாமல் ஓர் அடியவர் வழிபடலாம். அந்த அசைவுகள் எதைப் போதிக்க முடியும் என்று சாத்திரம் காட்டுகிறது.

    நூல் வழிபாட்டில் நிறைவடைகிறது

    கடைசி மூன்று வெண்பாக்கள் குரு, சிவலிங்கம், சங்கமம் ஆகியவற்றை நோக்கித் திரும்புகின்றன: ஆசிரியர், சிவனின் அடையாளம், சிவனுக்கு உரியவர்களின் கூட்டம். இந்தக் கருத்துத் தொடர் முக்கியமானது. முப்பத்தாறு தத்துவங்களை வகைப்படுத்தி மந்திரத்தை விளக்கிய நூல், கோயில், குரு, அடியவர்கள் ஆகியோரைப் பின்னால் விட்டுவிட்டு முடிவதில்லை. அறிவு மீண்டும் வழிபாட்டுக்குத் திரும்புகிறது.

    இது சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரம் 12க்கு நெருக்கமானது. அங்கு வீடுபேறு பெற்ற ஞானி அடியவர்களையும் கோயிலையும் சிவனின் இருப்பாகப் போற்றுகிறார்.

    இந்த வழிபாடு நிகழும் திருக்கோயில்: திருக்கோயில் அமைப்பு.

    9இல் 9

    மேலும் படிக்க

    தமிழ்ச் செய்யுள்களை உங்கள் முன் வைத்துக்கொண்டு உண்மை விளக்கத்தை மெதுவாகப் படியுங்கள். பின்னர் அதன் சுருக்கமான விடைகளைச் சிவஞானபோதத்துடனும் திருவைந்தெழுத்தையும் திருக்கூத்தையும் பற்றிய திருமந்திரப் பகுதிகளுடனும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்.

    மூலநூலும் பழைய ஆய்வும்

    இந்த நூல்களுடன் சேர்த்துப் படியுங்கள்

    • சிவஞானபோதம்: உண்மை விளக்கத்தில் சுருக்கமாகக் கூறப்படும் பல வேறுபாடுகளுக்கு அடிப்படையான பன்னிரண்டு சூத்திரங்களை அறிய உதவும்.
    • சிவஞானசித்தியார்: பதி, பசு, பாசம், வீடுபேறு ஆகியவற்றை விரிவான வாதங்களுடன் விளக்குகிறது.
    • திருமந்திரம்: திருவைந்தெழுத்து, ஆடும் திருவுருவம், ஐந்தொழில் ஆகியவற்றைப் பற்றிய முந்தைய தமிழ்ச் சைவ விளக்கங்களை அறிய உதவும். அவற்றை உண்மை விளக்கம் சுருக்கமான சித்தாந்த அமைப்பில் விரித்துரைக்கிறது.
    உங்கள் புரிதலைச் சரிபாருங்கள்இந்தப் போதனை பற்றி 3 கேள்விகள். விடை தந்தால் மலையில் இதன் விளக்கு ஏறும்.
    கேள்வி 1

    1. உயிர் எது என்று கேட்பதற்கு முன் உண்மை விளக்கம் ஏன் தத்துவங்களை விளக்குகிறது?

    கேள்வி 2

    2. ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகியவற்றின் பணிகள் எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன?

    கேள்வி 3

    3. நடராசரின் திருக்கூத்துச் சைகைகளை உண்மை விளக்கம் ஏன் ஆராய்கிறது?

    வலத்தில் அடுத்து · சுற்று 5 · கொள்கைதிருவருட்பயன் →

    மூலங்களும் மேலும் படிக்கவும்

    இந்தத் தளத்தில் மேலும்

    தத்துவ வழிகாட்டி: சைவ சித்தாந்தக் கொள்கை படிப்படியாக விளக்கப்படுகிறது. அல்லது திரும்புக: எல்லா நூல்களும்.

    தமிழ்ப் பாடல்கள் மூல நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. பாடல்களின் கீழுள்ள பொருள் விளக்கம் எங்களுடையது; மரபு உரைகளைப் பின்பற்றியது; வெளியிடப்பட்ட எந்த உரையிலிருந்தும் எடுக்கப்படவில்லை. “ஓர் ஆசிரியர் விளக்குவது போல” என்பது இந்தத் தளத்துக்காகச் சேர்த்த விளக்கங்களைக் குறிக்கிறது. திருத்தம் சொல்லுக

    உள்ளடக்கம்

    1. முகப்பு
    2. நூல் ஒரு பார்வையில்
    3. மனவாசகம் கடந்தார்
    4. ஐம்பத்து நான்கு வெண்பாக்களின் அமைப்பு
    5. முப்பத்தாறு தத்துவங்களும் உயிரும்
    6. மும்மலம்
    7. திருவைந்தெழுத்து உயிரைத் திருப்புகிறது
    8. சிதம்பரத்தில் சிவனின் திருக்கூத்து
    9. இன்றைய நடைமுறையில்
    10. மேலும் படிக்க

    எல்லா நூல்களும் · தத்துவ வழிகாட்டி · · திருத்தம் சொல்லுக

    முழுச் சொற்பொருள் ›

    சொற்பொருள்

    இந்தப் பக்கத்தில் வரும் சொற்கள்.

    அத்துவிதம்
    Advaitam (in Siddhanta) · வடமொழி advaita
    "இரண்டல்ல". சித்தாந்தத்தில் சிவனும் உயிரும் பிரிக்க முடியாதவை, ஆயினும் ஒன்றே அல்ல: ஒரே பொருளும் அல்ல, தனித்தனி இரண்டும் அல்ல.
    அந்தக்கரணம்
    Antahkaranam · வடமொழி antaḥkaraṇa
    அகக் கருவிகள்: மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம். இவை உயிர் அல்ல; உயிர் இவற்றின் வழியே அறிகிறது.
    அருள்
    Arul · வடமொழி anugraha
    திருவருள். பக்குவப்பட்ட உயிரில் இறங்கும் இறைவனைப் பற்றிய அறிவும் (பதிஞானம்) இதுவே.
    ஆணவம்
    Anavam (Anava mala) · வடமொழி āṇava
    "நான்", "எனது" என்னும் உடன்பிறந்த மலம். தொடக்கம் இல்லாதது; முதலில் பற்றுவதும் கடைசியில் நீங்குவதும் இதுவே.
    கன்மம்
    Kanmam (karma) · வடமொழி karma
    உயிரின் எண்ணம், சொல், செயல் ஆகியவற்றால் உண்டாகும் நல்வினையும் தீவினையும்; ஆணவத்தைச் சார்ந்து நிற்பது.
    சத்தி
    Sakti · வடமொழி śakti
    சிவனின் ஆற்றல், அவனைப் பிரியாதது; துணைக்காரணம்; தூய அறிவுக்கும் சடப்பொருளுக்கும் இடையிலான ஒரே பாலம்.
    சந்தானக் குரவர்
    Santana Kuravar
    சித்தாந்தத்தின் நான்கு மரபு ஆசிரியர்கள்: மெய்கண்டார், அருள்நந்தி, மறைஞான சம்பந்தர், உமாபதி சிவாசாரியார்.
    சாத்திரம்
    Sathiram (Sastra) · வடமொழி śāstra
    ஒரு கொள்கை நூல்; இங்கே பதினான்கு மெய்கண்ட சாத்திரங்கள்.
    தத்துவம்
    Tattvam (tattva) · வடமொழி tattva
    உடலையும் உலகையும் ஆக்கும் முப்பத்தாறு அடிப்படைகளில் ஒன்று; சிவ தத்துவம் முதல் நிலம் வரை.
    திரோதானம்
    Tirodhanam · வடமொழி tirodhāna
    உயிர் பக்குவம் அடையும் வரை ஞானத்தை மறைத்து வைக்கும் சிவனின் மறைப்பாற்றல்; மலங்கள் நீங்கும்போது அதுவே அருளாக மாறுகிறது.
    பசு
    Pasu · வடமொழி paśu
    தனி உயிர், "கட்டுண்டது". என்றும் உள்ளது, அறிவுடையது; ஆனால் வரம்புக்கு உட்பட்டது; தான் சேர்ந்ததன் நிறத்தைக் கொள்வது.
    பஞ்சாக்கரம்
    Panchaksharam · வடமொழி pañcākṣara
    ந-ம-சி-வா-ய என்னும் ஐந்தெழுத்து மந்திரம்: மறைத்தல், மலம், சிவன், அருள், உயிர்.
    பதி
    Pati · வடமொழி pati
    இறைவனான சிவன்: எல்லாம் அறிபவன், எல்லாம் வல்லவன்; தூய உண்மை, அறிவு, ஆனந்தம். சொற்பொருள்: "தலைவன்", "மந்தைக்கு உடையவன்".
    பாசம்
    Pasam (Pasa) · வடமொழி pāśa
    தளை, கட்டு: உயிரைப் பிறப்பிலும் இறப்பிலும் பிணிக்கும் மும்மலங்கள். அறிவற்றவை; ஆயினும் வலிமையாக இழுப்பவை.
    மாயை
    Mayai (Maya) · வடமொழி māyā
    உலகின் முதற்காரணம். மலமாக இருப்பதோடு மருந்தும் ஆகும்: ஆணவத்தைத் தேய்க்கும் உடலையும் அனுபவத்தையும் உயிருக்குத் தருகிறது.
    மும்மலம்
    Mummalam · வடமொழி trimala
    மூன்று மலங்களும் சேர்ந்து: ஆணவம், கன்மம், மாயை.

    முழுச் சொற்பொருள் ›

    மலையைச் சுற்றிய வலம்