திருவருட்பயன்

திருவருட்பயன் நூறு குறள் வெண்பாக்களில் சித்தாந்தத்தைச் சொல்கிறது. இறைவன், உயிர், பாசம், அருள், வீடுபேறு ஆகியவை நினைவில் கொள்ளத்தக்க சிறிய அடிகளில் அடங்கியுள்ளன.

✦நூறு குறள்கள், ஒரே தொடர்ச்சி

நூலின் பெயர் திரு (புனிதம்), அருள், பயன் ஆகிய சொற்களை இணைக்கிறது. இங்கே பயன் என்பது இறுதியில் கிடைக்கும் நன்மை மட்டுமல்ல. இறைவனின் அருள் என்ன செய்கிறது என்பதே நூல் முழுவதும் எழும் கேள்வி. அது எப்போதும் உயிருடன் எப்படி இருந்து வந்துள்ளது? உயிர் அதை ஏன் உணரவில்லை? அது குருவாக எவ்வாறு தோன்றுகிறது? அறிவு உயிரின் நோக்கை எப்படி மாற்றுகிறது? பாசம் இனி உயிரை ஆளாதபோது அதன் வாழ்வு எவ்வாறு அமைகிறது?

நூறு குறள்களும் மிகுந்த சொற்செறிவுடன் நகர்கின்றன. முதல் அதிகாரம் இறைவனிடம் தொடங்குகிறது. இரண்டாவது உயிர்களை நோக்கித் திரும்புகிறது. மூன்றாவது அவற்றை மறைக்கும் இருளைக் குறிப்பிடுகிறது. நான்காவது, அவற்றின் வாழ்வில் ஏற்கெனவே இருக்கும் அருளை வெளிப்படுத்துகிறது. ஐந்தாவது, குருவின் வழியாக அருளுக்குக் காணத்தக்க வடிவம் தருகிறது. ஆறு முதல் எட்டு வரையிலான அதிகாரங்கள் முறையாக அறியும் நெறியிலிருந்து, பிரிவற்ற இணைவின் இன்பத்துக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. ஒன்பதாவது போதனையைத் திருவைந்தெழுத்தில் தொகுக்கிறது. பத்தாவது அந்த நிலையை அடைந்தவர்களின் இயல்பு என்ன என்று கேட்கிறது.

✦சாத்திரங்களில் இதன் இடம்

பதினான்கு மெய்கண்ட சாத்திரங்களில் திருவருட்பயன் எட்டாவது நூல். உமாபதி சிவாசாரியரின் சித்தாந்த அட்டகம் என்று மரபில் தொகுக்கப்படும் எட்டு நூல்களில் இது இரண்டாவது. சிவப்பிரகாசம் விரிவான, ஒழுங்கமைந்த விளக்கத்தைத் தருகிறது. திருவருட்பயன் அதே உண்மைகளில் பலவற்றைச் செறிவாக்குகிறது. ஒரு குறளே ஒரு சொற்பொழிவின் மையமாக அமையும் அளவுக்கு அவற்றைச் சுருக்குகிறது.

இதன் வடிவமும் பொருள் கொண்டது. திருக்குறளைப் போன்று அடியளவு அமைந்துள்ளதோடு நின்றுவிடவில்லை. திருக்குறளின் புகழ்பெற்ற தொடக்கத்துக்கு விடையளிப்பதாக இந்நூல் தொடங்குகிறது. திருக்குறள் அகர முதல எழுத்தெல்லாம், அதாவது எழுத்துகள் அனைத்துக்கும் அகரம் முதலானது என்று தொடங்குகிறது. உமாபதி அகர உயிர்போல், அதாவது ஒலிக்குள் உயிராக அகரம் இருப்பதுபோல என்று தொடங்குகிறார். எழுத்தின் உவமையை எங்கும் அறிவாக நிற்கும் இறைவனை நோக்கித் திருப்புகிறார்.

சந்தானக் குரவர்களில் நான்காமவரான உமாபதி சிவாசாரியர் சிதம்பரத் தீட்சிதராக மரபில் நினைவுகூரப்படுகிறார். மறைஞான சம்பந்தரின் சொற்கள் உண்மையான குருவின் தேவையை உணர்த்தியபோது, மரபாகப் பெற்ற சமூகத் தகுதியைப் பின்னே விட்டவர் அவர்.

✦மரபு நினைவுகூரும் வாழ்க்கை

கீழே சொல்லப்படும் வாழ்க்கை வரலாறு மரபுவழிக் குறிப்புகளின்படி அமைந்தது. உமாபதி சிவம் என்றும் அழைக்கப்படும் உமாபதி சிவாசாரியர், சிதம்பரத் தீட்சிதர்களில் ஒருவராகக் கூறப்படுகிறார். வடமொழியிலும் தமிழிலும் கல்வி பெற்றவர்; கோயிலில் நடராசருக்குத் தொண்டு செய்யும் உரிமை கொண்டவர்.

ஒருநாள் வழிபாட்டை முடித்துப் பல்லக்கில் திரும்பிக்கொண்டிருந்தார். அவருக்கு அளிக்கப்பட்ட மரியாதையின் அடையாளங்கள் அவருக்கு முன்னால் சென்றன. அந்த அணிவகுப்பைக் கண்ட மறைஞான சம்பந்தர் கூறினார்:

பட்ட கட்டையில் பகற் குருடு ஏகுது பாரீர்

“உயிரற்ற மரத்தின் மேல் பகலில் கண்ணில்லாதவன் போகிறான், பாருங்கள்.”

அந்தச் சொற்கள் தம்மைக் குறித்தவை என்று உமாபதி உணர்ந்தார். பல்லக்கு உயிரிழந்த மரத்தால் ஆனது. பகலில் எடுத்துச் செல்லப்பட்ட தீவட்டி, வெளியில் ஒளி இருந்தும் அகப்பார்வை இன்னும் இல்லாததன் அடையாளமாக அமைந்தது. அவர் பல்லக்கிலிருந்து இறங்கி, மறைஞான சம்பந்தரைத் தேடிச் சென்று, தம்மைச் சீடராக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டினார்.

✦குருவின் கை

பின்னர் மறைஞான சம்பந்தர் நெசவாளர்கள் வாழ்ந்த தெருவில் நடந்துசென்றார். அவர்கள் தொழிலில் பயன்படுத்திய நீர்த்த அரிசிக் கஞ்சியைப் பெற்றுத் தமது கையிலிருந்து அருந்தினார். அதில் சிறிது முழங்கை வழியாக வழிந்தது. குருவின் கையிலிருந்து வழிந்ததை உமாபதி பெற்றுத் தயக்கமின்றி அருந்தினார்.

அந்தச் செயல் இன்னொரு வகையிலும் திருப்புமுனையானது. மறைஞான சம்பந்தர் உமாபதியின் தில்லை தீட்சிதர் வட்டத்துக்கு வெளியே இருந்தார். அவரைக் குருவாக ஏற்றதும், குறிப்பாகக் குருவின் கையிலிருந்து வழிந்ததை அருந்தியதும், மற்ற சிதம்பரத் தீட்சிதர்களுடன் உமாபதிக்கு முரண்பாட்டை ஏற்படுத்தின. அவர்கள் அவரைத் தங்கள் கூட்டத்திலிருந்து விலக்கினர். அவர் ஊருக்கு வெளியே கொற்றவன்குடியில் வாழ்ந்தார். பிற்கால வழக்கில் அந்த இடம் கொற்றங்குடி அல்லது கொத்தங்குடி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

கல்வியையோ கோயில் பணியையோ இழிவாகக் கருதுவதைக் குறித்த கதை அல்ல இது. உமாபதிக்கு இரண்டும் ஏற்கெனவே இருந்தன. தமக்கு மேலானவராகச் சமூகம் கருதாத ஒருவர் வழியாக மெய்யறிவு வரும்போது, கற்றவர் பணிய முடியுமா என்பதே இக்கதை எழுப்பும் கேள்வி.

✦ஏறாத கொடி

சிதம்பரத்தில் ஒரு திருவிழாவின்போது கொடி ஏறவில்லை. உமாபதியை அழைத்தனர். அவர் கொடிக்கவியைப் பாடினார். கொடி ஏறியது; திருவிழா தொடர முடிந்தது.

இந்தக் கதை கோட்பாட்டையும் கோயில் வாழ்வையும் அருகருகே வைக்கிறது. உயிர், ஆணவம், வீடுபேறு ஆகியவற்றை ஆராயும் அதே ஆசிரியர், திருவிழாக் கொடிமரத்தின் முன் பாடிய பாடலாலும் நினைவுகூரப்படுகிறார். அவருக்குச் சித்தாந்தம் என்பது கோயிலை விட்டுவிலக வேண்டிய ஒன்றாக இருக்கவில்லை.

✦பெற்றான் சாம்பானும் முள்ளிச் செடியும்

விறகு வழங்கிய அடியவரான பெற்றான் சாம்பானையும் மரபுவழி வரலாறு நினைவுகூர்கிறது. அவருக்குத் தீக்கை அளிக்குமாறு சிவனின் ஆணை எழுத்து வடிவில் உமாபதியை வந்தடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. உமாபதி அவருக்குத் தீக்கை அளித்தார்; பெற்றான் சாம்பான் வீடுபேறு அடைந்தார்.

இந்த நிகழ்வு கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு, கண்ணால் காணக்கூடிய சான்று கோரப்பட்டபோது, வழிபாட்டு நீர் பாய்ந்த இடத்தில் வளர்ந்த முள்ளிச் செடியை உமாபதி நோக்கினார். அந்தச் செடிக்கு உபதேசம் அளித்தார். அதுவும் வீடுபேறு பெற்றுக் கண்ணிலிருந்து மறைந்ததாகக் கதை கூறுகிறது.

இந்த நிகழ்வு வியப்பூட்டும் வகையில் சொல்லப்படுகிறது. ஆன்மிக முயற்சியைக் கடந்து செல்வதற்குச் செடிகள் குறுக்குவழி என்பதல்ல இதன் கோட்பாட்டுப் பொருள். அருள் சமூகத் தகுதியால் கட்டுப்படாதது என்பதை இது முன்வைக்கிறது. சிவனின் ஆற்றல் எல்லை வகுக்காத இடத்தில் கேட்பவர் எல்லை வகுக்க வேண்டாம் என்கிறது.

✦ஆசிரியர் மரபில் நான்காமவர்

நான்கு சந்தானக் குரவர்களில் உமாபதி நான்காமவர்:

1. 1

   மெய்கண்டார்

   சிவஞான போதம்: பிற்காலச் சித்தாந்த மரபின் மையமாக அமைந்த பன்னிரண்டு நூற்பாக்கள்

2. 2

   அருள்நந்தி சிவாசாரியர்

   சிவஞான சித்தியார், இருபா இருபஃது: விரிவுரை, வாதம், ஆராய்ச்சி

3. 3

   மறைஞான சம்பந்தர்

   அருள்நந்தியின் மரபில் வந்த சீடர்; உமாபதியின் குரு

4. 4

   உமாபதி சிவாசாரியர்

   போதனையை மீண்டும் விளக்கி, நிறுவி, பாடி, நடைமுறைக்கு உரியதாக்கும் எட்டு சாத்திரங்கள்

அவரது எட்டு நூல்களும் மரபில் சித்தாந்த அட்டகம் எனப்படுகின்றன:

✦காலம்

உமாபதி கி.பி. 14ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைச் சேர்ந்தவர். சங்கற்ப நிராகரணத்தின் தொடக்கச் செய்யுள்களில் சக ஆண்டுக் குறிப்பு உள்ளது. அது கி.பி. 1313க்கு இணையாகக் கொள்ளப்படுகிறது. உறுதியான இந்தக் காலக் குறிப்பு, அவர் 13ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 14ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் வாழ்ந்தவர் என்பதைச் சுட்டுகிறது.

உமாபதி சிவாசாரியார் · எல்லா அருளாளர்களும் ›

பத்துக் குறள்கள் கொண்ட பத்து அதிகாரங்கள், இறைவனும் உயிரும் என்பதிலிருந்து ஆணவம், அருள், குரு, மெய்யறிவு, இன்பம், ஐந்தெழுத்து வழியாக அணைந்தோரின் வாழ்வுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.

திருவருட்பயன் திருக்குறளின் வழியாக நமக்குப் பழக்கமான செறிவான இரண்டடி குறள் வெண்பா வடிவில் எழுதப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு அதிகாரத்திலும் சரியாகப் பத்துக் குறள்கள் உள்ளன; மொத்தம் நூறு.

அதிகாரப் பெயர்களே நூலின் கருத்துப் போக்கை வழிகாட்டுகின்றன:

1. 1

   1. பதிமுது நிலை · பதிமுது நிலை

   பதியின் முதன்மை நிலை: தன் இயல்பு மாறாமல் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் ஒப்பற்ற அறிவாகிய இறைவன்.

2. 2

   2. உயிரவை நிலை · உயிரவை நிலை

   உயிர்களின் நிலை: அவற்றின் வகைகள், வரம்புடைய அறிவு, அறிவதற்கு உதவுவனவற்றை அவை சார்ந்திருத்தல்.

3. 3

   3. இருள்மல நிலை · இருள்மல நிலை

   இருளாகிய மலம்: தொடக்கமற்ற ஆணவம், உண்மையையும் தன் செயல்பாட்டையும் மறைத்தல்.

4. 4

   4. அருளது நிலை · அருளது நிலை

   அருளின் நிலை: உயிர் அதை உணராதபோதும், எப்போதும் உடனிருந்து உயிரைத் தாங்குதல்.

5. 5

   5. அருள் உரு நிலை · அருள் உரு நிலை

   அருளின் வடிவம்: மனிதக் குருவின் வடிவில் இறைவனின் அருள் உயிருக்கு எட்டக்கூடியதாக வருதல்.

6. 6

   6. அறியும் நெறி · அறியும் நெறி

   அறியும் வழி: பக்குவம், இறைவனின் சத்தி, பழைய பாசங்களால் இயக்கப்படாத அறிவு.

7. 7

   7. உயிர் விளக்கம் · உயிர் விளக்கம்

   உயிர் தெளிவு பெறுதல்: அருளில் நிற்கும்போது உயிரின் அறிவு எவ்வாறு மாறுகிறது என்பது.

8. 8

   8. இன்புறு நிலை · இன்புறு நிலை

   இன்ப நிலை: உயிரும் சிவனும் ஒரே பொருளாகிவிடாமலும் பிரிந்து நிற்காமலும் இணைந்திருத்தல்.

9. 9

   9. ஐந்தெழுத்து அருள் நிலை · ஐந்தெழுத்து அருள் நிலை

   ஐந்தெழுத்தில் அருள்: கோட்பாடுகளின் அமைப்பைத் தொகுத்துக் காட்டும் பஞ்சாக்கரம்.

10. 10

    10. அணைந்தோர் தன்மை · அணைந்தோர் தன்மை

    அணைந்தவர்களின் இயல்பு: அவர்களின் அறிவு, செயல், பிணிக்கும் கன்மத்திலிருந்து விடுதலை, பிறர்பால் கருணை.

இந்த வரிசை நோக்கமுடையது. உமாபதி முதலில் ஒரு பயிற்சி முறையைப் பற்றிப் பேசவில்லை. உண்மையாக உள்ளவற்றிலிருந்து தொடங்குகிறார். இறைவன், உயிர், மறைப்பு ஆகியவற்றை வேறுபடுத்திய பின்னரே அருள் முழுமையாகப் புலப்படுகிறது. அருளை உணர்ந்த பின்னரே குருவைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. குருவுக்குப் பின்னரே அறியும் நெறியையும் இன்ப நிலையையும் நூல் பேசுகிறது.

அதிகாரம் 9 ஐந்தெழுத்தைச் சுருக்கமாக விளக்குகிறது. ஒவ்வோர் எழுத்தின் விரிவான சித்தாந்தப் பொருளும் உண்மை விளக்கத்தில் விளக்கப்படுகிறது. எனவே, அந்தப் போதனையை மீண்டும் கூறாமல், இவ்வரிசையில் ஐந்தெழுத்தின் இடத்தைக் குறிப்பிட்டால் போதும்.

ஒலிக்கப்படும் ஒலியில் அகரம் உயிராக இருப்பதுபோல, எல்லா அறிவிலும் ஊடுருவி நிற்கும் அறிவாகச் சிவனை முதல் குறள் காட்டுகிறது. அதேவேளையில் இறைவன் தன் இயல்பில் ஒப்பற்றவனாக இருக்கிறான்.

✦குறள் 1: அகரத்தில் தொடங்கும் விடை

முதல் சொல்லே திருவருட்பயனைத் திருக்குறளின் அருகில் வைக்கிறது. திருவள்ளுவர் அகர முதல எழுத்தெல்லாம் என்று தொடங்குகிறார்: எழுத்துகள் அனைத்துக்கும் அகரம் முதலில் உள்ளது. உமாபதி அகர என்ற சொல்லை வைத்துக்கொண்டு, அந்த உவமை உணர்த்தும் மெய்யியல் கருத்தை மாற்றுகிறார். இங்கே அகரம் முதலில் இருப்பது மட்டுமல்ல. அது உயிருக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. அறிதல் அனைத்திலும் இருக்கும் அறிவுக்கு இறைவன் ஒப்பிடப்படுகிறான்.

இதனால் அறிவுடைய ஒவ்வொருவரும் பதியுடன் ஒரே பொருளாகிவிடுவதில்லை. உயிர் வரம்புக்குட்பட்ட வகையிலும், சில துணைகளைச் சார்ந்தும் அறிகிறது. சிவனின் அறிவு பிறிதொன்றிடமிருந்து பெறப்பட்டதல்ல; இடையில் தடைப்படுவதல்ல; கருவிகளால் உருவாவதல்ல. உயிரின் அறிவில் அவன் நிறைந்திருந்தாலும் ஒப்பற்ற இறைவனாகவே இருக்கிறான்.

எனவே இந்த உவமை இரண்டு உண்மைகளைச் சேர்த்துத் தாங்குகிறது. உலகுக்கு அப்பால் எங்கோ நாம் வந்து சேர்வதற்காகக் காத்திருப்பவன் போல, அறியும் செயலிலிருந்து சிவன் தொலைவில் இல்லை. அதேவேளையில் அறிவுக்குள் அவன் இருப்பதால், அறியும் தனி மனமே அவன் என்று ஆகிவிடுவதில்லை.

✦வேறுபாடு நீங்காமல் நிறைந்திருத்தல்

முதல் அதிகாரம் இந்தச் சமநிலையை மீண்டும் மீண்டும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. இறைவன் அனைத்திலும் இருக்கிறான்; அனைத்தையும் தாங்குகிறான்; தன் சத்தியின் வழியாகச் செயல்படுகிறான். ஆனாலும் தான் தாங்கும் பொருள்களுள் மாறிக்கொண்டிருக்கும் இன்னொரு பொருளாக அவன் ஆவதில்லை.

இதுவே நூல் முழுவதற்கும் அடித்தளம். உயிருடன் சிவன் இல்லாவிட்டால், அருள் செயல்படுவதற்கு முன் ஒரு தொலைவைக் கடக்க வேண்டியிருக்கும். சிவனும் உயிரும் ஒரே பொருள் என்றால், அருளைப் பெறுவதற்கு மறைப்புக்குட்பட்ட உயிர் ஒன்று இருக்காது. அதற்குப் பதிலாகப் பிரியாத உடனிருப்பையும் உண்மையான வேறுபாட்டையும் கொண்டு திருவருட்பயன் தொடங்குகிறது.

சாதாரண இருளைவிட ஆணவம் கொடியது. இரவு மற்றவற்றை மறைத்தாலும் அதை இருள் என்று அறியலாம். ஆணவமோ உண்மையை மறைப்பதோடு, தான் மறைப்பதையும் மறைக்கிறது.

✦குறள் 23: இருவகை இருள்

மூன்றாம் அதிகாரம் ஆணவத்தை இருள் என்று அழைக்கிறது. இந்த ஒப்புமை ஒரு வரம்புவரைதான் பொருந்துகிறது. அறை இருட்டாக இருக்கும்போது பித்தளை விளக்கையோ வாசலையோ நீங்கள் காணாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அறை இருட்டாக இருப்பதை அறிவீர்கள். பார்வை முடியாமல் போவதன் வழியாகச் சாதாரண இருள் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆணவம் இன்னும் கடினமானது. ஏனெனில் மறைக்கும் ஒரு பொருளாக அது தன்னை வெளிப்படுத்துவதில்லை. அதன் தாக்கத்தில் உயிர் தன் வரம்புடைய அறிவையே போதுமான அறிவாகக் கருதுகிறது. சிவனை அறியாமலும், தன்னைச் சரியாக அறியாமலும் இருக்கலாம். அந்தத் தவறுக்குக் காரணமான நிலையை உணரக்கூடத் தவறலாம்.

இந்த இருள் தொடக்கமற்ற காலத்திலிருந்து உயிருடன் இருந்து வந்துள்ளது என்று குறள் 24 கூறுகிறது. குறள் 29 இன்னொரு வரம்பைக் காட்டுகிறது. இருள் உயிரை எவ்வளவு வலுவாகப் பாதித்தாலும், இறை ஒளியையே அது பற்றுவதில்லை. ஆணவம் அறியும் உயிரை மறைக்கிறது; சிவனை மாசுபடுத்துவதில்லை.

✦விளக்கு மட்டும் ஏன் போதாது

புற இருளைப் புற ஒளி நீக்குகிறது. புலன்கள் தரும் தகவல்களை மேலும் மேலும் சேகரிப்பதால் ஆணவம் நீங்குவதில்லை. ஒருவர் உலகைப் பற்றி நிறையக் கற்றிருக்கலாம். இருந்தும் “நான்”, “எனது” என்ற ஆழமான குறுகிய நோக்கு தொடரலாம். எனவே சைவ சித்தாந்தம் தகவல் அறிவை வீடுபேற்றுக்குச் சமமாகக் கொள்வதில்லை.

மாயை உடல், மனம், உலகம் ஆகியவற்றைத் தந்து உயிர் அனுபவம் பெற உதவலாம். கன்மம் செயல்களுக்குரிய விளைவுகளைச் சேர்க்கிறது. வரம்புடைய, தன்னை மையமாகக் கொண்ட பார்வையே இயல்பானது என்று உணரச் செய்யும் அடிப்படை மறைப்பு ஆணவம். மூன்று பாசங்களும் வெவ்வேறு பணிகளைச் செய்கின்றன.

உயிர் கட்டுண்டிருக்கும்போதும் அருள் இல்லாமல் போவதில்லை. எப்போதும் இருக்கும் அருள் அறியத்தக்கதாகி, பக்குவப்பட்ட உயிர் குருவாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வடிவம் பெறும்போதுதான் மாற்றம் வருகிறது.

✦குறள் 34: பாற்கடலில் மீன்

உவமையின் எளிமையே மனத்தை வருத்துகிறது. மீன் கடலைத் தேடவில்லை. அது ஏற்கெனவே கடலில்தான் வாழ்கிறது. அதுபோல உயிர் அருளுக்கு வெளியே வாழ்ந்துவிட்டு, பின்னர் தன்னைக் கவனிக்கத் தொடங்குமாறு சிவனை இணங்கச் செய்வதில்லை. அருளை உணரத் தவறும்போதும் அருளே உயிரைத் தாங்குகிறது.

எனவே இறைவன் அருளத் தயங்குவது இங்கே சிக்கல் அல்ல. உயிரின் அறிவு மறைப்புக்குட்பட்டிருப்பதே சிக்கல். வெள்ளத்தில் நின்றபடியே தாகத்தால் தவிப்பது என்ற உவமையால் குறள் 38 இதே கருத்தை மேலும் கூர்மையாக்குகிறது. இந்த உவமை திருவாசகத்திலும் உள்ளது.

✦காணாத அருளிலிருந்து காணத்தக்க வடிவத்துக்கு

அதிகாரம் 5 அருள் உரு நிலை எனப்படுகிறது. அருள் வடிவம் கொள்ளும் நிலை இது. வெளிப்படையான வடிவமின்றி அருளி வந்த மெய்ப்பொருள், மக்கள் அரிதாகவே அடையாளம் காணும் ஒரு வடிவில் அருளுவதற்காக வருகிறது என்று குறள் 43 கூறுகிறது. அந்த வடிவம் குரு என்று அதிகாரம் தொடர்ந்து விளக்குகிறது.

“குரு” என்று அழைக்கப்படும் ஒவ்வொருவரும் சிவன் என்று இக்கோட்பாடு பொருள்படுவதில்லை. பக்குவப்பட்ட உயிரை நோக்கிய சிவனின் செயலைப் பற்றியே அது பேசுகிறது. ஒருபோதும் உயிரை விட்டு நீங்காத இறைவன், மறைந்திருந்ததை அறியச் செய்யும் ஆசிரியராக வருகிறான்.

✦குறள் 45: மானின் வழியாக மானை அணுகுதல்

பிற மான்களை அருகே வரவழைக்க வேடன் பயன்படுத்தும் பழக்கப்பட்ட மானே பார்வை என்று மரபுவழி உரை விளக்குகிறது. வடிவ ஒற்றுமையே இங்கு ஒப்பிடப்படுகிறது. மானாகத் தோன்றுவதை மான் அணுகுகிறது; மனித ஆசிரியர் வழியாக மனித உயிர் உபதேசம் பெறுகிறது. சீடர் கேட்கக்கூடிய வடிவில் வருவதால் அருளின் இறைத்தன்மை குறைவதில்லை.

குறள்கள் 47, 50 இதே தேவையை இரு பக்கங்களிலிருந்து வலியுறுத்துகின்றன. குணப்படுத்தக்கூடிய ஒன்று இருப்பதால் மட்டும் நோய் தீர்வதில்லை; குணப்படுத்தும் வழி நோயாளியைச் சென்றடைய வேண்டும். சூரியகாந்தக் கல் கதிரவன் இல்லாமல் நெருப்பை எழுப்பாது. அதுபோல உயிர் பிற துணையின்றித் தன் ஆற்றலால் மட்டும் வீடுபேறு தரும் அறிவை உருவாக்குவதில்லை.

சித்தாந்தத்தின் விரிவான விளக்கத்தில் மலபரிபாகம், இருவினையொப்பு, சத்திநிபாதம் ஆகியவை இங்கே பொருந்துகின்றன. குருவின் வருகை தொடர்பற்ற குறுக்கீடு அல்ல. ஏற்கெனவே அருளால் நடத்தப்படும் நிகழ்வுப் போக்குக்குள் குரு தோன்றுகிறார்.

வீடுபேறு என்பது சித்தாந்த அத்துவிதம். உயிர் சிவனுடன் ஒரே பொருளாகிவிடுவதுமில்லை; அவனை விட்டுப் பிரிந்து தனித்த இரண்டாவது பொருளாக நிற்பதுமில்லை. பிரியாத இணைவிலும் சிவனின் இன்பத்திலும் அது நிலைத்திருக்கிறது.

✦எட்டாம் அதிகாரம்: இன்ப நிலை

மறைப்பு இனி உயிரின் அறிவை ஆளாதபோது, அதன் இன்பம் என்ன என்று இன்புறு நிலை கேட்கிறது. உயிர் அழிவதே வீடுபேறு என்று உமாபதி கூறவில்லை. இறைவனும் வீடுபேறு பெற்ற உயிரும் தமக்குத் தாமே போதுமான இரு பொருள்களாக எதிரெதிரே நிற்பதாகவும் அவர் விட்டுவிடவில்லை.

குறள் 74 தமிழ் மொழியின் வழியாகவே கருத்தை விளக்குகிறது. தாள் (பாதம்), தலை (தலைப்பகுதி) ஆகிய சொற்கள் தாடலை என்ற சொல்லாக இணையலாம். இணைவு உண்மையானது. சொல்லப்படும் கூட்டுச்சொல் தொடர்பற்ற இரு சொற்களாக உணரப்படுவதில்லை. இருந்தும் இணைவதால், அவற்றின் கூறுகள் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை என்றோ ஒன்று மற்றொன்றை விழுங்கிவிட்டது என்றோ பொருளாகாது.

எளிதாகக் கொள்ளக்கூடிய இந்த இரு எல்லைகளுக்கும் இடம் தராமல், குறள் 75 கோட்பாட்டை எடுத்துரைக்கிறது.

இதுவே சித்தாந்தத்தில் அத்துவிதம் என்பதன் பொருள். வீடுபேறு பெற்ற பசு, பதியாகிய சிவனுடன் ஒரே பொருளாகிவிடுவதில்லை. உயிர் என்றும் அவனைச் சார்ந்திருப்பது அழிக்கப்படுவதில்லை. ஆனால் பிரிவும் இனி அதன் அனுபவத்தை அமைப்பதில்லை. சிவனின் அறிவும் இன்பமும் உயிரை அவ்வளவு முழுமையாக நிறைக்கின்றன. எனவே, அனுபவிக்கப்படும் அந்த இணைவை “இரண்டு” என்று சொல்ல முடியாது.

இந்தச் சித்தாந்தக் கருத்தைக் குறிக்க சுத்தாத்துவிதம் என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படும்போது, இதே பொருளில்தான் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்: தூய அத்துவிதம். வேறுபாடற்ற பிரம்மத்தில் உயிர் மறைந்துபோவது என்று பொருளல்ல. இறைவனுக்கும் உயிருக்கும் உள்ள வேறுபாடு தொடர்கிறது; உயிர் இறைவனை விட்டு விலகி நிற்பது தொடர்வதில்லை.

குறிப்பால் பொருள் கொள்ளும் மூன்று முறைகளும், இணைவுக்கான ஒவ்வோர் உவமையும் வெவ்வேறு கருத்தை நிறுவுவதன் காரணமும்: பெருவாக்கியங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் முறை.

✦அதிகாரம் 9 மற்றும் ஐந்தெழுத்து

இன்ப அதிகாரத்துக்கும், வீடுபேறு பெற்றவர்களை விவரிக்கும் இறுதி அதிகாரத்துக்கும் இடையில், அதிகாரம் 9 திருவைந்தெழுத்தை நோக்கித் திரும்புகிறது. அவற்றின் கோட்பாட்டு அமைப்பு உண்மை விளக்கத்தில் விரிவாக விளக்கப்படுகிறது. திருவருட்பயனின் வரிசையில் அதன் இடத்தைக் கவனித்தால் போதும்: உணர்ந்த இன்பத்துக்கும் அதன் வழியாக அமையும் வாழ்வுக்கும் இடையில் மந்திரம் நிற்கிறது.

✦குறள் 100: வீடுபேறு கருணையாக விரிகிறது

இறுதி அதிகாரம் அணைந்தோர் தன்மை. அணைந்தவர்களின் இயல்பை அது கூறுகிறது. தனக்கான இன்பத்தைத் தானே காத்துக்கொள்ளும் ஓர் உயிருடன் அதன் இறுதிக் குறள் முடிவதில்லை.

முன்னதாகக் குறள் 38, மறைப்புக்குட்பட்ட உயிரைக் கள்ளத்தலைவர் என்று அழைக்கிறது: அருள் சூழ்ந்திருந்தும், தன்னாட்சி முழுமையாகத் தன்னிடம் இருப்பதுபோலச் செயல்படுபவர். வீடுபேற்றின் மறுபக்கத்திலிருந்து இறுதிக் குறள் அதே மனிதரை மீண்டும் நோக்குகிறது. அணைந்தவர்கள் இன்னும் மறைப்புக்குட்பட்டவர்களை இகழ்வதில்லை. அவர்களின் விடுதலை கருணையாகிறது.

இந்த முடிவு பொருள் கொண்டது. கட்டுண்டவர்களிடம் அக்கறையின்றி இருப்பது சிவனை அறிந்ததற்குச் சான்றல்ல. பழைய குறுகிய நோக்கின் கீழ் இனி வாழாதவர், அதற்குள் இன்னும் துன்பப்படும் மற்றவர்களைப் பார்க்க முடியும். அவர்களின் குழப்பத்தை இகழ்ச்சிக்கான காரணமாக்காமல் பார்க்க முடியும்.

உயிரும் பிரம்மமும் ஒன்றே என்ற அத்வைதக் கருத்திலிருந்து இந்த அத்துவிதம் எவ்வாறு வேறுபடுகிறது: “நான் அதுவே”.

நினைவில் கொள்ள ஏற்ற போதனை நூலாகத் திருவருட்பயன் இன்றும் விளங்குகிறது. அதன் நூறு செறிவான குறள்கள் பயிலப்படுகின்றன; ஓதப்படுகின்றன; சித்தாந்தச் சொற்பொழிவுகளில் ஒவ்வொன்றாக விரித்து விளக்கப்படுகின்றன.

• மனனம் செய்தல். சில சைவ சித்தாந்த வகுப்புகளில் மாணவர்கள் திருவருட்பயன் குறள்களை மனனம் செய்கிறார்கள். பெரும்பாலும் ஓர் அதிகாரத்தின் பத்துக் குறள்களை ஒருமுறையில் கற்கிறார்கள். விரிவான விளக்கத்தைத் தொடங்கும் முன் வரிசையை நினைவில் கொள்ள, பத்துப் பத்தாக அமைந்துள்ள வடிவம் உதவுகிறது.
• ஒரு குறள் வழியாக விளக்குதல். ஒரு செய்யுளே முழுச் சொற்பொழிவைத் தாங்கலாம்: ஆணவத்துக்குக் குறள் 23, காணாத அருளுக்குக் குறள் 34, குருவுக்குக் குறள் 45, சித்தாந்த அத்துவிதத்துக்குக் குறள் 75. குறளின் சுருக்கம், ஆசிரியர் அதன் துல்லியமான சொற்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் திரும்ப உதவுகிறது.
• பொதுச் சொற்பொழிவுகள். பதிவு செய்யப்பட்ட உரைகளும் நூலை அடிப்படையாகக் கொண்ட விளக்கங்களும் திருவருட்பயனை இன்றைய மக்களுக்குத் தொடர்ந்து எடுத்துரைக்கின்றன. பதினான்கு சாத்திரங்களில் ஒரு வரலாற்று நூலாக மட்டும் அதை முன்வைப்பதில்லை.
• கைப்பேசியில். இந்தத் தளத்தின் ஆசிரியர் ஆண்டிராய்டுக்கான திருவருட்பயன் செயலியை உருவாக்கியுள்ளார். நூறு குறள்களையும் கைக்கு அருகில் வைத்திருக்க இது இன்னொரு வழி.

நூறு தமிழ்க் குறள்களையும் மரபுவழி உரையுடன் படியுங்கள். பின்னர் அதே செறிவான அடிகளைப் பிற்கால ஆசிரியர்கள் எவ்வாறு விரித்து விளக்குகிறார்கள் என்று ஒப்பிடுங்கள்.

மதுரைத் திட்டத்தின் தமிழ்ப் பதிப்பு நூறு குறள்களையும் அதிகார வரிசையில் தருகிறது. சைவம் தளத்தின் தமிழ்ப் பதிப்பு ஒப்பிட்டுப் பார்க்க மற்றொரு இணையப் பதிப்பை வழங்குகிறது.

உமாபதி சிவாசாரியரின் மரபுவழி வாழ்க்கையை அறிய, தமிழ் விக்கிமூலத்தின் களஞ்சியக் கட்டுரை மரபில் வழங்கும் கதைகளையும் சங்கற்ப நிராகரணத்தின் காலச் சான்றையும் தொகுக்கிறது. சங்கற்ப நிராகரணத்தின் தமிழ்ப் பதிப்பில் சக ஆண்டைக் குறிப்பிடும் அடிகளை நூலிலேயே நீங்கள் காணலாம்.

பெயர் குறிப்பிடத்தக்க உரைகளுள் நிரம்ப அழகிய தேசிகரின் உரை பழைய மரபுவழி விளக்கம். திருக்குறளுடனும் சைவத் திருமுறைகளுடனும் திருவருட்பயனை ஒப்பிட்டுப் படிக்க க. வெள்ளைவாரணரின் விளக்கவுரை குறிப்பாக உதவுகிறது. அ. ஆனந்தராசன், க. வைத்தியநாதன், க. வச்சிரவேல் முதலியார், சிவபாதசுந்தரம், பண்டிதமணி கணபதிப்பிள்ளை முதலியோரின் நவீன தமிழ் உரைகளும் போதனை மரபைத் தொடர்கின்றன.

உமாபதி கோட்பாட்டை மேலும் விரிவாக அமைத்துக் காட்டுவதை அறிய, திருவருட்பயனுடன் சிவப்பிரகாசத்தைப் படியுங்கள். இப்போதனைகளில் பலவற்றுக்கு அடிப்படையான நூற்பாக்களை அறிய சிவஞான போதத்தைப் படியுங்கள். அதிகாரம் 9 பின்னணியாகக் கொள்ளும் ஐந்தெழுத்தின் சுருக்கமான விளக்கத்துக்கு உண்மை விளக்கத்தைப் படியுங்கள்.