உண்மை நெறி விளக்கம்

உண்மை நெறி, கருவிகளை அறிதலிலிருந்து உயிரை அறிதலுக்கும் அது சிவனில் வாழ்வதற்கும் இட்டுச் செல்கிறது.

நூலின் தலைப்பில் உண்மை, நெறி என்னும் வழி, விளக்கம் என்னும் ஒளியூட்டுதல் அல்லது பொருள் விளக்குதல் ஆகியவை இணைகின்றன. ஒன்றோடொன்று எளிதில் குழப்பிக்கொள்ளக்கூடிய அறிவின் மாற்றங்களுக்கு இந்நூல் பெயரிடுகிறது. தத்துவங்களின் பெயர்களை அறிதல் வேறு; அவற்றுக்கு அறிவில்லை என்பதை உணர்தல் வேறு. அதை உணர்வதும் அவற்றையே தானாகக் கருதுவதை விடுவதும் மீண்டும் வேறுபடுகின்றன.

உயிரைப் பற்றிய விளக்கத்திலும் இதே கவனம் உள்ளது. மறைப்பிலிருந்து அறிவு வெளிப்படுகிறது; தன் சார்பை உணர்ந்து அருளில் அடங்குகிறது. இறுதி நான்கு மெய்யுணர்வுகள் சிவனைப் பற்றியவை: அவனது இயல்பு, அவனது உடனிருப்பு, அவனோடு ஒன்றுதல், அந்த ஒன்றுதலை நுகர்தல்.

உண்மை விளக்கம், தத்துவங்களையும் அவற்றிலிருந்து உயிர் வேறுபடுவதையும் விளக்குகிறது. சிவப்பிரகாசம், அறிதல், தூய்மையாதல், அடைதல் ஆகியவற்றை விரித்துரைக்கிறது. தொடர்புடைய இந்த வேறுபாடுகளை உண்மை நெறி விளக்கம் மெய்யுணர்வின் வரிசையாகத் தொகுக்கிறது. அதன் பத்துப் பெயர்கள், எது புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது, எது விடப்படுகிறது என்பதை நீங்கள் தொடர்ந்து அறிய உதவுகின்றன.

மரபுவழித் தொகுப்பு உமாபதியை ஆசிரியராகக் குறிப்பிடுகிறது; இறுதியில் சேர்க்கப்பட்ட செய்யுள் தத்துவநாதரை ஆசிரியராகக் கொள்வதற்கு ஆதாரம் தருகிறது.

உமாபதி சிவம் ஆசிரியர் என்னும் கருத்துக்கு, அவரது சித்தாந்த அட்டகத்தில் இந்நூல் மரபாக இடம்பெறுவது ஆதாரமாக உள்ளது. சீர்காழித் தத்துவநாதர் ஆசிரியர் என்னும் கருத்துக்கு, தத்துவநாதரின் பெயரைக் கூறும் இறுதிச் சேர்க்கையான வெண்பாவும், அவரைச் சிற்றம்பல நாடிகளின் மாணவர்களில் ஒருவராகக் குறிப்பிடும் இலக்கியக் குறிப்பும் ஓரளவு ஆதாரமாக உள்ளன. இவற்றைக் கொண்டு ஆசிரியர் யார் என்பதை முடிவுசெய்ய முடியவில்லை.

உமாபதி, சந்தானக் குரவர்களில் நான்காமவர்; மறைஞான சம்பந்தரின் மாணவர். திருவருட்பயன் அவரது வாழ்க்கையையும் அருள் பற்றிய போதனையையும் கூறுகிறது. அவரை ஆசிரியராகக் கொண்டால் இந்நூல் அவரது பதினான்காம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதிக் காலத்துக்கு உரியது. சங்கற்ப நிராகரணத்தில் உள்ள, கி.பி. 1313க்கு இணையான சக ஆண்டுக் குறிப்பு இதற்கு ஆதாரமாக உள்ளது.

தத்துவநாதர், சிற்றம்பல நாடிகளுடன் தொடர்புடைய சீர்காழி ஆசிரியர் மரபைச் சேர்ந்தவர். இருபா இருபது நூலுக்கு உரை எழுதியதாகவும் அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். அவரது விரிவான வாழ்க்கை வரலாறும் துல்லியமான காலமும் உறுதிசெய்யப்படவில்லை. ஆசிரியர் குறித்த கருத்து வேறுபாட்டைத் தீர்க்க உதவும் காலக் குறிப்புடன் கூடிய வாழ்க்கைச் செய்தி நூலிலேயே இல்லை.

உமாபதி சிவாசாரியார் · எல்லா அருளாளர்களும் ›

முதல் இரண்டு செய்யுள்களும் தலா மூன்று மெய்யுணர்வுகளை விளக்குகின்றன; எஞ்சிய நான்கும் தலா ஒன்றை விளக்குகின்றன.

முதன்மை நூலில் எண்ணிடப்பட்ட ஆறு செய்யுள்கள் உள்ளன; இறுதியில் சேர்க்கப்பட்ட வெண்பா அதன் ஆசிரியரைப் பற்றியது. தசகாரியம் என்பது பத்து பேறுகள் அல்லது மெய்யுணர்வுகள் என்று பொருள்படும். அவற்றின் வரிசை நூலில் உள்ள வரிசையே.

✦தத்துவங்கள்: செய்யுள் 1

1. 1

   1. தத்துவ ரூபம் · தத்துவ ரூபம்

   நிலம் முதல் சிவ தத்துவம் வரையிலான தத்துவங்களின் இயல்பையும் அமைப்பையும் அறிதல்.

2. 2

   2. தத்துவ தரிசனம் · தத்துவ தரிசனம்

   இந்த அடிப்படைகள் அறிவற்றவை, பாசத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதை உணர்தல்.

3. 3

   3. தத்துவ சுத்தி · தத்துவ சுத்தி

   அருளால் அவற்றையே உயிராகக் கருதுவதை விடுதல்.

✦உயிர்: செய்யுள் 2

1. 1

   4. ஆன்ம ரூபம் · ஆன்ம ரூபம்

   மறைக்கும் இருள் விலகும்போது உயிரை அறிவாக உணர்தல்.

2. 2

   5. ஆன்ம தரிசனம் · ஆன்ம தரிசனம்

   தான் தனித்து இருப்பதாகவும் செயல்படுவதாகவும் உரிமைகொள்ளாமல் நிற்றல்.

3. 3

   6. ஆன்ம சுத்தி · ஆன்ம சுத்தி

   உயிர் தனித்து நிற்கும் முனைப்பை விட்டு மெய்ப்பொருளில் அடங்குதல்.

✦சிவன்: செய்யுள்கள் 3–6

1. 1

   7. சிவ ரூபம் · சிவ ரூபம் · செய்யுள் 3

   பாசத்தில் கட்டுண்ட உயிர்களுக்காகத் தன் சத்தியால் செயல்படும் இறைவனை உயிருக்குள் உணர்தல்.

2. 2

   8. சிவ தரிசனம் · சிவ தரிசனம் · செய்யுள் 4

   நான், எனது என்பவை நீங்கி, எங்கும் அவனது உடனிருப்பைக் கண்டு, சொல்லுக்கு அப்பாற்பட்ட ஆனந்தத்தில் புகுதல்.

3. 3

   9. சிவ யோகம் · சிவ யோகம் · செய்யுள் 5

   அறியப்படும் பொருள், அறியும் உயிர், அருள், சிவன் ஆகியவற்றைக் கவனித்து அவனோடு ஒன்றியிருத்தல்.

4. 4

   10. சிவ போகம் · சிவ போகம் · செய்யுள் 6

   உயிரின் உடலோடு கூடிய வாழ்வை அவன் தாங்கும்போது, செயலைத் தமதென்று உரிமைகொள்ளாமல் அவனது உடனிருப்பை நுகர்தல்.

மீண்டும் வரும் மூன்று சொற்கள் வேறுபாடுகளைக் குறிக்கின்றன. ரூபம் என்பது இயல்பை அறிதல்; தரிசனம் என்பது அதை உள்ளவாறு உணர்தல் அல்லது காணுதல்; சுத்தி என்பது தவறான பற்றிலிருந்து தூய்மையாதல். சிவனைப் பற்றிய வரிசை, காணுதலைத் தாண்டி ஒன்றுதலுக்கும் நுகர்தலுக்கும் செல்கிறது.

தத்துவங்கள் அறிவற்ற கருவிகள்; அவற்றின் வழியே உயிர் அறிகிறது; அருளின் வழியே தன்னை அறிய வருகிறது.

செய்யுள் 1, நிலம் முதல் சிவ தத்துவம் வரையிலான தத்துவங்களை எடுத்துக்கொள்கிறது. இந்த வரிசையின் மேல் முனையில் வரும் “சிவம்” என்பது ஒரு தத்துவத்தின் பெயர்; அதனால் இறைவன் அறிவற்ற கருவியாகிவிடுவதில்லை.

ஒரு கருவிக்கும் அதன் வழியே அறிபவருக்கும் உள்ள வேறுபாடே இங்கு கூறப்படுகிறது. கண்கள், மனம், நினைவு ஆகியவை உயிர் அல்ல. அவற்றின் செயல்பாடு அனுபவத்தைத் தருகிறது. ஆனால் மாறிக்கொண்டிருக்கும் அந்தச் செயல்பாட்டையே உயிர் தன் இயல்பாகத் தவறாகக் கருதலாம். அவ்வாறு கருதுவதிலிருந்து விடுபடுவதே இங்குக் கூறப்படும் தூய்மையாதல். அது அருளால் நிகழ்கிறது.

உண்மை விளக்கம் ஒவ்வொரு தத்துவத்தையும் தனித்தனியாக விளக்குகிறது. அவற்றின் இயல்பை அறிதலிலிருந்து அவற்றின் மீதான உயிரின் பற்றைத் தளர்த்துவது வரையிலான மாற்றத்தை இந்தச் செய்யுள் சேர்த்துக் கூறுகிறது.

செய்யுள் 2, அறியும் உயிரை நோக்கித் திரும்புகிறது:

செய்யுளில் மறைதலைக் குறிக்கும் சொற்கள், ஒன்றுதலில் தனிமுனைப்பு நீங்குவதைக் கூறுகின்றன. சித்தாந்தத்தின் அத்துவிதத்தில் உயிர் தொடர்ந்து உள்ளது; சிவனைப் பிரியாமல், அவன் வழியே அறிகிறது. வீடுபேறு அதைப் பெறும் உயிரை அழிப்பதில்லை.

சிவப்பிரகாசத்தின் செய்யுள் 71உம் அதைத் தொடரும் பகுதிகளும் அறிவின் பயனை ஆன்ம தரிசனம், ஆன்ம சுத்தி, ஆன்ம லாபம் ஆகியவற்றில் தொகுக்கின்றன. தொடர்புடைய கருத்துகளை உண்மை நெறி விளக்கம் பத்து மெய்யுணர்வுகளாக விரிக்கிறது. உயிரின் இயல்பை அறிதலுக்குத் தனிப் பெயர் தருகிறது; தொடர்ந்து சிவனை உணர்தல், நுகர்தல் வரை செல்கிறது. இரு நூல்களும் ஒரே மாற்றத்தை வெவ்வேறு பிரிவுகளால் விளக்குகின்றன; அவற்றின் பெயர்களை ஒன்றுக்கு ஒன்று நேராகப் பொருத்த முடியாது.

செய்யுள் 1இல் கூறப்படும் கருவிகளின் முழு விளக்கம் 36 தத்துவங்கள் பக்கத்தில் உள்ளது.

ஐந்து திருத்தலங்களில் காணும் ஐம்பூதங்களையும், உயிர் ஏன் பூதங்கள் அல்ல என்பதையும் அறிய: பஞ்சபூதத் தலங்கள்.

இறைவனை உணர்தல், அருளால் காணுதல், அவனோடு ஒன்றியிருத்தல், அவனது உடனிருப்பை நுகர்தல் ஆகியவற்றுக்கு வழி திறக்கிறது.

செய்யுள் 3, உயிருக்குள் சிவனை உணர்வதை சிவ ரூபம் என்கிறது. அவனது சத்தியையும் உயிர்களுக்காக அவன் செய்யும் செயல்களையும் கொண்டு அவனது வடிவம் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது:

உயிருக்காக என்றும் செயல்பட்டு வந்த இறைவனையே இங்கு உயிர் உணர்கிறது; மனம் புதிதாக உருவாக்கிய ஓர் உருவத்தை அல்ல. தத்துவங்களும் உயிரும் வேறுபடுத்தி அறியப்பட்டுள்ளன. இப்போது தன்னைத் தாங்கி விடுவிக்கும் இறைச் சத்தியை உயிர் உணர்கிறது.

செய்யுள் 4, சிவ தரிசனம், “நான்”, “எனது” என்பவற்றை நீக்கும் அருளை அவனது திருவடிகளாகவும், பார்க்கும் இடமெல்லாம் அவனது உடனிருப்பை அவனது திருமுகமாகவும், சொல்லுக்கு அப்பாற்பட்ட ஆனந்தத்தை அவனது திருமுடியாகவும் கூறுகிறது. திருவுருவம் இங்கு மெய்யுணர்ந்த அறிவை விளக்கும் முறையாகிறது. அறிவு மீண்டும் பொருள்களை நோக்கி ஓடுவதில்லை; தான் தனித்து இருப்பதாக உரிமைகொண்டு நிற்பதும் இல்லை.

செய்யுள் 5, சிவ யோகம், எதிர்ப்படும் பொருள், அதை அறியும் உயிர், அந்த உயிருக்கு மேலான அருள், சிவனது உண்மை ஆகியவற்றைப் பகுத்துணரச் சொல்கிறது. அந்த உணர்வால் ஒன்றுதல் நீடிக்கிறது. அது உடலின் ஓர் இருக்கை முறையையோ சிறிது நேரம் மனம் ஒருமுகப்படுவதையோ தாண்டியது.

செய்யுள் 6, சிவ போகம், போதனையை உடலோடு கூடிய வாழ்வுக்குள் கொண்டுவருகிறது. உண்ணுதல், உறங்குதல், நடத்தல், அனுபவித்தல் ஆகியவை தொடர்கின்றன. உயிர் தான் தனித்துச் செய்பவன் என்று உரிமைகொள்ளாமல் இருக்க, இறைவன் அதைத் தாங்குகிறான். குற்றங்களைப் பற்றிய அதன் கடுமையான குறிப்புகள், “தனக்கென ஒரு செயலும் இல்லாமல்” என்னும் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டவை; வேண்டுமென்றே தவறு செய்வதை வீடுபேற்றுக்கான வழியாக அவை ஆக்குவதில்லை.

ஒன்றுதல் ஏன் உயிரை அழிப்பதில்லை, இறைவனின் உலகளாவிய ஆற்றல்களை ஏன் அதற்குத் தருவதில்லை என்பதை சிவப்பிரகாசம் விளக்குகிறது. அதன் ஆன்ம லாப விளக்கமும் இந்நூலின் இறுதிச் சிவ மெய்யுணர்வுகளும் அறிவின் பயனில் சந்திக்கின்றன: அன்பால் சிவனில் ஒன்றியிருத்தல். அருளுக்கும் அதன் வழியே நுகரும் ஆனந்தத்துக்கும் உள்ள தொடர்பை திருவருட்பயன் விரித்துரைக்கிறது.

படித்தல், சிந்தித்தல், ஆசிரியருடன் உரையாடுதல் ஆகியவற்றுக்கு இந்த ஆறு செய்யுள்கள் சுருக்கமான நூலாக அமைகின்றன.

தமிழ் இலக்கியக் கல்வியிலும் பதிவு செய்யப்பட்ட விளக்கத்திலும் இந்நூல் தொடர்ந்து கற்பிக்கப்படுகிறது. நூல் சிறியதாக இருப்பதால் ஒவ்வொரு வேறுபாட்டையும் கவனமாக மீண்டும் படிக்கும்போது முழு வரிசையையும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள முடிகிறது.

செய்யுள் 1ஐ உண்மை விளக்கத்துடன் சேர்த்துப் படிப்பதில் தொடங்குங்கள். கருவிகளின் பெயர்களைச் சொல்லுங்கள்; பின்னர் அவற்றின் செயல்பாட்டுக்கும் உயிரின் அறிதலுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைக் கவனியுங்கள். செய்யுள் 2ஐ சிவப்பிரகாசத்துடன் சேர்த்துப் படியுங்கள். உயிரைப் பற்றிய அதன் விளக்கம், தூய்மையாதலைக் குறிக்கும் சுருங்கிய சொற்களின் பொருளை விரிக்க உதவட்டும்.

இறுதி நான்கு செய்யுள்களை திருவருட்பயனுடன் சேர்த்துப் படிக்கலாம். உணர்தல், காணுதல், ஒன்றுதல், நுகர்தல் ஆகியவை அருளால் ஒளிபெற்ற வாழ்வை விளக்குகின்றன. வாய்விட்டுப் படித்தல், சிந்தித்தல், கடினமான சொற்றொடர்களைப் பற்றி ஆசிரியரிடம் கேட்டல் ஆகியவை அவற்றின் பொருளைத் தொடர்ந்து கவனிக்க உதவும் வழிகள்.

ஆறு செய்யுள்களையும் ஒன்றாகப் படியுங்கள்; அவற்றின் சுருங்கிய கூற்றுகளுடன் விரிவான சாத்திரங்களையும் சேர்த்துப் படியுங்கள்.

✦தமிழ் மூலமும் விளக்கமும்

• Project Madurai: உண்மை நெறி விளக்கம், எண்ணிடப்பட்ட ஆறு செய்யுள்களையும் இறுதியில் சேர்க்கப்பட்ட ஆசிரியர் குறித்த வெண்பாவையும் கொண்ட தமிழ் மூலம்.
• Shaivam: தமிழ் மூலமும் சிவ. சௌரிராசனின் ஒலி விளக்கமும்.
• தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகம்: நூலும் ஆசிரியர் குறித்த இரு கருத்துகளும்.
• தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகம்: தத்துவநாதரும் சீர்காழி ஆசிரியர் மரபும்.
• உரோசா முத்தையா ஆராய்ச்சி நூலகம்: அ. ஈசுவரமூர்த்தி பிள்ளையின் உரை, 1961 வெளியீடாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

✦தொடர்புடைய சாத்திரங்கள்

• உண்மை விளக்கம்: தத்துவங்களும் அவற்றின் வழியே அறியும் உயிரும்.
• சிவப்பிரகாசம்: உயிரின் நிலைகள், தூய்மையாதல், அடைதல், அழிவின்றி ஒன்றுதல்.
• திருவருட்பயன்: உமாபதியின் வாழ்க்கை, அருள், ஆனந்தம்.
• சிவஞானபோதம்: பதி, பசு, பாசம் ஆகியவற்றின் தொடர்பும் வீடுபேறு பெற்ற உயிரின் தொண்டு வாழ்வும்.