இருபா இருபஃது

தளத்தின் எல்லா நூல்களிலும் தலைப்புகளிலும் போதனைகளிலும் தேடுக.

    English

    மெய்கண்ட சாத்திரங்கள் பதினான்கு · 14இல் 5

    இருபா இருபஃது

    Irupa Irupathu

    இரு யாப்பு வடிவங்கள் மாறி மாறி வரும் இருபது செய்யுள்களில், அருணந்தியார் தம் குரு மெய்கண்டாரிடம் பேசுகிறார். தாம் அறிபவராகவும் அறியாதவராகவும் இருப்பது எப்படி, மும்மலங்கள் தம்மைப் பிணிப்பது எப்படி, அருள் தம்மை விடுவிப்பது எப்படி என்று சீடர் கேட்கிறார். இருபா இருபஃது என்பதற்கு “இருவகைப் பாக்களில் இருபது செய்யுள்கள்” என்று பொருள். குறுகிய வெண்பாக்கள் கேள்வியைச் செறிவாக முன்வைக்கின்றன; நீண்ட அகவல்கள் அதன் சிக்கல்களை விரித்துச் சொல்கின்றன. ஆசிரியர் சிவனையும் உயிருக்கு அதனையே கொடையாகத் தருவதுடன் நூல் நிறைவடைகிறது.

    வலத்தில்: 9 சுற்றுகளில் 6ஆம் சுற்று, சிறு சாத்திரங்கள்

    படிக்கும் முன்

    இந்தப் பக்கம் இந்தச் சொற்களை நீங்கள் அறிவீர்கள் என்று கொள்கிறது. பொருள் அறிய ஒன்றைத் தொடுங்கள்.

    விளக்கம்:மூன்று மெய்ப்பொருள்கள் · உயிர் ஏன் கட்டுண்டிருக்கிறது · சிவன் எப்படி உதவுகிறான்

    தொகுப்பு
    மெய்கண்ட சாத்திரங்கள் பதினான்கு, 14இல் 5
    ஆசிரியர்
    அருள்நந்தி சிவாசாரியார்
    காலம்
    கி.பி. 13ஆம் நூற்றாண்டு (அருணந்தியாருக்கும் மெய்கண்டாருக்கும் உள்ள தொடர்பையும் அவர்களுடைய ஆசிரியர் வழிமுறையையும் கொண்டு காலம் கணிக்கப்பட்டுள்ளது)
    அளவு
    20 செய்யுள்கள்
    யாப்பு
    10 வெண்பாக்களும் 10 அகவல்களும் மாறி மாறி வருகின்றன
    பேசுபவர்
    தம் குரு மெய்கண்டாரிடம் பேசும் அருணந்தியார்
    மொழி
    தமிழ்

    இந்தப் பக்கத்தில்

    நமசிவாய

    8இல் 1

    நூல் ஒரு பார்வையில்

    பதினான்கு மெய்கண்ட சாத்திரங்களில் ஐந்தாவதான இந்நூல், சீடர் தம் அனுபவத்தைத் தொடர்ந்து ஆராயும் கேள்விகளாகச் சித்தாந்தக் கருத்துகளை முன்வைக்கிறது.

    சிவஞானபோதம் பன்னிரண்டு போதனையை வகுத்துரைக்கிறது. அருணந்தியாரின் சிவஞானசித்தியார் அதன் வாதங்களை விரித்துரைக்கிறது. இருபா இருபஃது வேறொரு வடிவத்தை ஏற்கிறது: கட்டுண்டு வீடுபேற்றை நாடும் தனக்கு அந்த உண்மைகள் என்ன பொருள் தருகின்றன என்று சீடர் ஆசிரியரிடம் கேட்கிறார்.

    கேள்விகள் மெய்கண்டாரை நோக்கி எழுப்பப்படுகின்றன. வெண்ணெய் என்று அழைக்கப்படும் திருவெண்ணெய்நல்லூரின் மெய்யாசிரியராக அவர் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறார். குருவின் குரலில் அமைந்த தனியான பதில் வரிசை இந்நூலில் இல்லை. அருணந்தியார் தாம் கற்றதை நினைவுகூர்ந்து, அதன் உட்பொருள்களை ஆராய்ந்து, சிக்கலைத் தீர்க்குமாறு தம் ஆசிரியரிடம் வேண்டுகிறார். தொடக்க வாழ்த்திலேயே குருவிடம் இறைவன் இருப்பதை உணர்த்துகிறார்; இறுதிச் செய்யுள்களில் நன்றியுணர்வுடன் பேசுகிறார்.

    உறவுக்குள் எழும் கேள்விகள்

    இந்நூல் பிற சமயங்களின் கொள்கைகளை ஆராயும் நூலாகவோ சித்தாந்தம் முழுவதையும் சுருக்கிச் சொல்லும் நூலாகவோ அமையவில்லை. தொடர்புடைய மூன்று செய்திகளை நெருங்கி ஆராய்கிறது: உயிர் பிறிதொன்றைச் சார்ந்தே அறிவது, அது சிக்கியிருப்பது, சிவனை அறியச் செய்யும் அருள் ஆகியவை. ஆசிரியருடனான உறவில் நம்பிக்கை இருப்பதால் கேள்விகள் நுணுக்கமாக எழுகின்றன.

    செய்யுள் 2, நினைவில் நிற்கும் திருமுறைப் பாடல்களை இந்த ஆராய்ச்சிக்குள் கொண்டுவருகிறது. இறைவன் காட்டினால்தான் காண முடியும் என்றால், ஆன்ம பக்குவம் எப்படி உண்டாகிறது? அவர் எங்கும் உடனிருக்கிறார் என்றால், பாசம் அவரைப் பற்றாமல் இருப்பது எப்படி? திருமுறைப் பாடலில் வெளிப்படும் ஒப்புதல், சீடர் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய கேள்வியாகிறது.

    8இல் 2

    அருணந்தியாரும் அவருடைய ஆசிரியரும்

    மெய்கண்டாரின் சீடரான அறிஞர், அவரிடம் பணிவுடனும் ஆராய்ந்து அறியும் கவனத்துடனும் பேசுகிறார்.

    மரபில் நினைவுகூரப்படும் விதத்தில் அருணந்தியாரின் வாழ்க்கை சொல்லப்படுகிறது. அவர் புலமை பெற்ற சகலாகம பண்டிதர்; மெய்கண்டாரின் குடும்பக் குருவாகவும் இருந்தார். சிறுவனாக இருந்த ஆசிரியரைச் சோதிக்க வந்தார். பற்றிக் கேட்டபோது, சிறுவன் அவரையே சுட்டிக்காட்டினார். தம் செருக்கு வெளிப்பட்டதை உணர்ந்த அறிஞர் பணிந்து, சிறுவனின் சீடரானார்.

    நான்கு அருணந்தியார் இரண்டாமவர். மெய்கண்டாருக்குப் பின்னும், மறைஞான சம்பந்தருக்கும் உமாபதி சிவாசாரியாருக்கும் முன்னும் வருகிறார். சிவஞானசித்தியார் அவருடைய வாழ்க்கையை முழுமையாகச் சொல்கிறது; சிவஞானபோதம் மெய்கண்டாரின் வாழ்க்கையைச் சொல்கிறது.

    சீடரின் குரல் ஏன் இன்றியமையாதது

    தத்துவத்தைத் தொடர்ந்து விரித்துரைக்கும் நூலை எழுதியவரே, கேள்விகள் நிறைந்த இந்தச் சிறுநூலையும் எழுதியுள்ளார். அவரது புலமை, ஆசிரியரின் தேவையை நீக்கிவிடவில்லை. சித்தாந்த மரபில் வரையறுத்துச் சொல்ல முடிந்தாலும், தமக்குள் அடையாளம் காணக் கடினமாக உள்ளவற்றைப் பற்றிக் கேட்கிறார்: அறிவு, மறைப்பு, செயல், அருள் ஆகியவை.

    செய்யுள் 19, குருவை திருவெண்ணெய்நல்லூர்ச் சுவேதவனன் என்று குறிப்பிடுகிறது. இது மெய்கண்டாரின் முந்தைய பெயர். கடல் நஞ்சை உண்ட இறைவன் அந்த ஆசிரியரின் வடிவில் வந்து தம்மை ஆட்கொள்வதாக அருணந்தியார் காண்கிறார். இந்நூலுக்கு உரிய உறவு இதுதான்: தம்மை விழிப்படையச் செய்த ஆசிரியரிடம் சீடர் பேசுகிறார்.

    காலம்

    ஆசிரியர் வழிமுறையில் மெய்கண்டாருக்கு அடுத்து வருவதாலும், 14ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இயற்றப்பட்ட உமாபதியின் நூல்களுக்கு முற்பட்டவராக இருப்பதாலும், அருணந்தியார் கி.பி. 13ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவராகக் குறிக்கப்படுகிறார். இருபது செய்யுள்களும் நூல் இயற்றப்பட்ட துல்லியமான ஆண்டை நிறுவவில்லை.

    சகலாகம பண்டிதர் என்பதற்கு எல்லா ஆகமங்களிலும் புலமை பெற்றவர் என்று பொருள்; ஆகமங்கள் என்ன என்பதை ஆகமங்கள் பக்கத்தில் காணலாம்.

    அருள்நந்தி சிவாசாரியார் · எல்லா அருளாளர்களும் ›

    8இல் 3

    இருபது செய்யுள்கள், இருவகை ஓசை

    பத்து குறுகிய வெண்பாக்களும் பத்து நீண்ட அகவல்களும் மாறி மாறி வருகின்றன. உணர்ந்துகொள்வதில் தொடங்கும் ஆராய்ச்சி, சிக்கல்களைக் கடந்து நன்றியுணர்வில் நிறைவடைகிறது.

    இந்நூலில் எண்ணிடப்பட்ட இருபது செய்யுள்கள் உள்ளன. ஒற்றைப்படை எண் கொண்ட செய்யுள்கள் ; தமிழ் யாப்பு விதிகளுக்கு உட்பட்ட செறிவான செய்யுள்கள் இவை. இரட்டைப்படை எண் கொண்டவை ; அவற்றின் தொடர்ந்த ஓசை, அடுத்தடுத்து வரும் கேள்விகளுக்கும் எதிர்வினாக்களுக்கும் இடம் தருகிறது. ஒவ்வொரு வடிவமும் பத்து முறை வருகிறது.

    ஒரு செய்யுளின் இறுதியில் உள்ள சொற்களோ பொருள்களோ அடுத்த செய்யுளின் தொடக்கத்திலும் தொடர்கின்றன. குறுகிய செய்யுள் முடிந்துவிட்டதால் கேள்வியும் முடிந்துவிடுவதில்லை. நீண்ட செய்யுள் அதைத் தொடரலாம், வேறொரு கோணத்தில் பார்க்கலாம், அல்லது அதன் இன்னொரு உட்பொருளை ஆராயலாம். தனித்தனித் தலைப்புள்ள இயல்கள் இல்லாமல், செய்யுள்கள் ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன.

    ஆராய்ச்சியின் வரிசை

    1. 1

      1 · ஆசிரியரை உணர்தல்

      இறைவன் தம் திருவடையாளங்களை மறைத்து, மலத்தை நீக்க மெய்கண்டாராகத் தோன்றுகிறார்.

    2. 2

      2 · அருளும் பக்குவமும்

      கட்டுண்ட உயிரில் தூய இறைவன் தம்மை வெளிப்படுத்துவது எப்படி? அந்த வெளிப்பாட்டை ஏற்கும் பக்குவம் எப்படி உண்டாகிறது?

    3. 3

      3 · அறிவும் அறியாமையும்

      இரண்டும் என்னிடம் நிகழ்கின்றன என்றால், நான் யார்?

    4. 4

      4 · மும்மலம்

      அவற்றின் விளைவுகள் என்ன? பாசம் உயிரைப் பற்றியது எப்படி?

    5. 5

      5 · அருளுக்கு முன் இருள்

      அருளுக்கு முன் நிற்க முடியாத மறைப்பு என்னைப் பற்றியிருப்பது எப்படி?

    6. 6

      6 · உயிரின் பரப்பு

      உடல் பெறுதல், அசைவு, மாறும் அறிவு ஆகியவற்றுடன் உயிரின் இருப்பு எவ்வாறு தொடர்புகொள்கிறது?

    7. 7

      7 · ஐந்து அவத்தைகள்

      ஓர் அவத்தையில் இருந்துகொண்டு மற்றவற்றை நான் எப்படி அறிவேன்?

    8. 8

      8 · அறிவதை இயலச் செய்வது எது?

      கருவிகள் அறிவற்றவை; உயிர் உதவியைச் சார்ந்திருக்கிறது; இறைவனை ஒரு கருவியாகக் குறுக்கிவிட முடியாது.

    9. 9

      9 · ஒடுங்கும்போது அறிதல்

      உடலுக்குள் உயிர் ஒடுங்கும்போது, அதன் அறிவை இயலச் செய்வது எது?

    10. 10

      10 · மலமும் இறைவனின் உடனிருப்பும்

      வீடுபேற்றில் பாசங்களிலும் சிவனுடனான உயிரின் உறவிலும் என்ன மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது?

    11. 11

      11 · இரு பக்கமாகத் திரும்பும் அறிவு

      இரண்டையும் ஒருங்கே பற்றாமல், இறைவனையோ மலத்தையோ அறிவு நோக்குவது ஏன்?

    12. 12

      12 · வருதலும் போதலும் உடனிருத்தலும்

      அணுகுதலும் விலகுதலும் ஆகிய உயிரின் அனுபவங்களைக் கொண்டு, இறைவனின் இடையறாத உடனிருப்பை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது?

    13. 13

      13 · உயிரை அறிதல்

      உயிரின் உடல் சார்ந்த நிலைமையுடன் தொடர்புபடுத்தி அதை எப்படி அறிவது?

    14. 14

      14 · வினைகளும் அவற்றின் பயன்களும்

      கடந்து செல்லும் செயல்கள் தொடர்ந்து பிணிக்கும் பாசமாக ஆவது எப்படி? அவற்றின் பயன்களை உயிருக்குக் கூட்டுவிப்பவர் யார்?

    15. 15

      15 · கன்மம் செயல்படும் விதம்

      முந்தைய வினை தானாகவே வந்து பற்றுகிறதா, உயிர் அதை ஏற்கிறதா, அல்லது இறைவன் அதைக் கூட்டுவிக்கிறாரா?

    16. 16

      16 · நீதியும் அருளும்

      வினைகளுக்குத் தகுந்த பயன்கள் எப்படி வழங்கப்படுகின்றன? அவற்றின் பிடியிலிருந்து அருள் உயிரை விடுவிப்பது எப்படி?

    17. 17

      17 · தொண்டும் குற்றமும்

      இறைவன் உயிரைத் தொண்டில் ஆட்கொள்வதையும் உயிரின் குற்றத்தையும் சேர்த்து எப்படிப் புரிந்துகொள்வது?

    18. 18

      18 · மறைந்திருந்த வழிகாட்டி வெளிப்படுதல்

      “நான்”, “எனது” என்று உயிர் உரிமை கொண்டாடும்போதும் இறைவன் அதனுடன் செல்கிறார்; பின்னர் அது தம்மைச் சார்ந்திருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்.

    19. 19

      19 · இந்தக் குருவாக வரும் இறைவன்

      திருவெண்ணெய்நல்லூர்ச் சுவேதவனனாகச் சிவன் வந்து சீடரை உயர்த்துகிறார்.

    20. 20

      20 · கொடையைப் பெறுதல்

      அலைந்த மனம் ஒருமைப்படுகிறது; பிரிக்க முடியாத உறவில் சிவன் தம்மையும் உயிருக்கு அதனையும் தருகிறார்.

    8இல் 4

    நான் அறிந்தும் அறியாமலும் இருந்தால், நான் யார்?

    உயிர் அறிவுடையது; ஆனால் அது அறிவது, அதற்கு அறிய உதவுவதையும் அதன் அறிவின் தன்மையை மாற்றுவதையும் சார்ந்திருக்கிறது.

    செய்யுள் 3இல் உள்ள கேள்வி

    இருபா இருபஃது, செய்யுள் 3
    அறிவு அறியாமை இரண்டும் அடியேன்செறிதலால் மெய்கண்ட தேவே அறிவோஅறியேனோ யாது என்று கூறுகேன் ஆய்ந்துகுறிமாறு கொள்ளாமல் கூறு.

    பொருள்: மெய்கண்ட தேவரே, உங்கள் அடியவனான என்னிடம் அறிதலும் அறியாமையும் இரண்டும் உள்ளன. என்னை அறிவுடையவன் என்பதா, அறியாதவன் என்பதா? நான் என்னை எவ்வாறு கூறிக்கொள்வது? இவற்றின் பொருளைக் குழப்பாமல் ஆராய்ந்து எனக்கு விளக்குங்கள்.

    இக்கேள்வி எளிதான இரண்டு பதில்களை விலக்குகிறது. உயிர் அறிவற்ற பொருள் அல்ல: அது அறிகிறது. அதே வேளையில், அதன் அறிவு சிவனின் எல்லையற்ற அறிவும் அல்ல. தன்னால் அறிய முடியாதவற்றை அது எதிர்கொள்கிறது; அறிவு கட்டுப்படும் நிலைமைகளையும் கடந்து செல்கிறது.

    சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரங்கள் 4, 5, உயிரை அதன் கருவிகளிலிருந்து வேறுபடுத்தி, அது பிறிதொன்றைச் சார்ந்து அறிவதை விளக்குகின்றன. சூத்திரம் 7, சத்துக்கும் அசத்துக்கும் இடையில் உயிரை வைக்கிறது: உயிர் இரண்டையும் அறியக்கூடியது; இரண்டிலிருந்தும் வேறுபட்டது. இந்த இயல்பைச் சித்தாந்தம் என்கிறது. உயிர் பாதி இருப்பதும் பாதி இல்லாததும் என்று இதற்குப் பொருளில்லை. தான் சேர்ந்திருப்பதன் தன்மையை அதன் அறிவு பெறுகிறது என்பதே பொருள்.

    ஒன்றையோ மற்றொன்றையோ நோக்கும் அறிவு

    இருபா இருபஃது, செய்யுள் 11
    மதிநின்பால் இந்த மலத்தின்பால் நிற்கவிதிஎன்கொல் வெண்ணெய்வாழ் மெய்ய பதிநின்பால்வந்தால் இதில்வரத்தில் வந்து இரண்டும் பற்றுகிலேன்எந்தாய் இரண்டு ஆமாறு என்

    பொருள்: வெண்ணெயில் வாழும் மெய்யாசிரியரே, என் அறிவு உங்களையும் இந்த மலத்தையும் நோக்கி நிற்பதற்குக் காரணம் என்ன? உங்களை நோக்கும்போது இது மலத்தை நோக்குவதில்லை; மலத்தை நோக்கும்போது இரண்டையும் என்னால் ஒருங்கே அறிய முடியவில்லை. தந்தையே, இவ்வாறு இரு வேறு தன்மைகள் ஏற்படுவது எப்படி?

    வெவ்வேறு நிலைமைகளில் இருக்கும் அதே உயிரைப் பற்றியே அருணந்தியார் கேட்கிறார். உயிர் அதுவாகவே இருக்கிறது; அதன் அறிவு மாறுகிறது. கருவிகளுடனும் அவை அறியும் பொருள்களுடனும் கட்டுண்டிருக்கும்போது, அவற்றின் வரம்புக்குள் அறிகிறது. அருளால் சிவனை அறிய வருகிறது. அறிவதற்குக் காட்டித் தரப்படுவது இன்றியமையாதது: இறைவன் தம்மை வெளிப்படுத்துவதை உயிர் தானாக உருவாக்குவதில்லை; அவரைத் தன் புலன்கள் அறியும் இன்னொரு பொருளாகவும் ஆக்குவதில்லை.

    செய்யுள் 8, இந்தச் சார்பை மேலும் ஆராய்கிறது. அறிவற்ற கருவிகள் மட்டும் அறிவு நிகழ்வதை விளக்க முடியாது. அதே நேரத்தில், உயிர் பயன்படுத்தும் ஒரு கருவியாகச் சிவனை ஆக்கினால், அவர்களுடைய உறவு தலைகீழாகிவிடும். அருணந்தியாரின் கேள்விகள் இறைவனையும், அறிவுடைய உயிரையும், அறிவற்ற கருவிகளையும் வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றன.

    உண்மை விளக்கம் உயிரைத் தத்துவங்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. சிவப்பிரகாசம் உயிரின் மாறும் அவத்தைகளையும் அருளைப் பெறுவதற்கான அதன் பக்குவத்தையும் விரித்துரைக்கிறது. இருபா இருபஃது சீடரின் சிக்கலையும் சேர்க்கிறது: தெளிவும் மறைப்பும் எனக்குப் பழகிய அனுபவங்களாக இருக்கும்போது, இந்த வேறுபாடுகளை நான் எப்படி உணர்வது?

    8இல் 5

    சீடர் உணரும் பாசம்

    மும்மலம் என்பது கட்டைப் பற்றிய சித்தாந்தக் கருத்து; ஆசிரியரிடம் சீடர் கொண்டுவரும் சிக்கலும் அதுவே.

    செய்யுள் 4, மும்மலத்தைக் குறிப்பிட்டு அவற்றின் செயல்களை விரிவாக விவரிக்கிறது. ஆணவத்தைப் பற்றிய அதன் விளக்கத்தில் மயக்கம், சினம், செருக்கு ஆகியவை இடம்பெறுகின்றன. தொடர்ந்து, அறிவற்ற பாசங்கள் அறிவுடைய உயிரை எப்படிப் பாதிக்க முடியும் என்றும், அவற்றுக்கும் உயிருக்கும் உள்ள தொடர்பை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்றும் கேட்கிறது. செய்யுள் 5, இச்சிக்கலைச் சீடரின் சொந்த அனுபவமாக்குகிறது: அருளுக்கு முன் நிற்க முடியாத இருள் சீடரைப் பற்றியிருக்கிறது.

    மூன்று பாசங்கள், வெவ்வேறு செயல்கள்

    பாசம்சித்தாந்தத்தில் அதன் பங்குசீடரின் சிக்கல்
    உயிரின் அறிவையும், தான் சிவனைச் சார்ந்திருப்பதை அது உணர்வதையும் மறைக்கிறது.என் அறிவு மறைக்கப்பட்டிருக்கும்போது, என்னை நான் எப்படி அறிவது?
    வரம்புக்குட்பட்ட அனுபவம் நிகழ்வதற்கு உடல்களையும் கருவிகளையும் உலகையும் தருகிறது.எனக்குரியது எது, நான் பயன்படுத்தும் கருவிகளுக்குரியது எது?
    உயிரின் அனுபவத்தை வடிவமைக்கும் பயன்களைத் தரும் வினைகள்.முடிந்துவிட்ட ஒரு செயல் என்னைத் தொடர்ந்து பிணிப்பது எப்படி?

    இந்த வேறுபாடுகள் சிவஞானபோதத்திலும் சிவஞானசித்தியாரிலும் முறையாக வகுத்துரைக்கப்படுகின்றன. அருணந்தியாரின் கேள்விகள், இப்பெயர்கள் வெறும் பட்டியலாக நின்றுவிடாமல் செய்கின்றன. ஒவ்வொரு பாசமும் எப்படிச் செயல்படுகிறது என்றும், அதனுடன் சேர்த்து இறைவனின் தூய்மையையும் அருளையும் எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்றும் அவர் கேட்கிறார்.

    கடந்த செயலும் இன்றைய பயனும்

    இருபா இருபஃது, செய்யுள் 15
    மான் அமரும் செங்கை மதில்வெண்ணெய் வாழ்மன்னபோனவினை தானே பொருந்துமோ யான் அதனில்ஆவனோ ஆக்காய் அமலனாம் நின் அருள்தான்தேவனே யாதுக்கோ தேர்.

    பொருள்: சிவந்த கையில் மானை ஏந்தி, மதில் சூழ்ந்த வெண்ணெயில் வாழும் தலைவரே, கடந்த வினை தானாகவே என்னை வந்து பற்றுமா? நான் அதில் சென்று சேர்கிறேனா, அல்லது நீங்கள் அதை நிகழச் செய்கிறீர்களா? மலம் இல்லாதவரே, அப்படியானால் உங்கள் அருள் எதற்காக உள்ளது? இறைவனே, இதை ஆராய்ந்து எனக்கு விளக்குங்கள்.

    இது ஒரு கேள்வி; அருள் பயனற்றது என்ற அறிவிப்பு அல்ல. மனம், சொல், உடல் ஆகியவற்றால் செய்யப்படும் செயல்கள் ஒரு கணத்தில் கடந்துவிட்டாலும், தொடர்ந்து பிணிக்கும் பாசமாக ஆவது எப்படி என்று செய்யுள் 14 ஏற்கெனவே கேட்டுள்ளது. காலம், இடம், செயலின் தன்மை ஆகியவற்றுக்கு ஏற்றவாறு பயன்கள் வழங்கப்படுவதைச் செய்யுள் 16 ஆராய்கிறது. அறிவற்ற கன்மம் தானே தன் பயன்களை வழங்க முடியாது. சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரம் 2இல், இறைவன் தமது ஆணையால் உயிர்களுக்கு அவற்றின் வினைப்பயன்களைக் கூட்டுவிக்கிறார்.

    அருள் அந்தப் பயன்களை வழங்குவதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. அவற்றின் பிணிக்கும் ஆற்றலிலிருந்து விடுபடும் வழியில் உயிரைக் கொண்டுசெல்கிறது. திருவருட்பயன் மறைப்புக்கும் அருளுக்கும் உள்ள உறவை விரித்துரைக்கிறது; சிவப்பிரகாசம் பக்குவத்தையும் இருவினையொப்பையும் விளக்குகிறது. அந்தப் போதனை யாருக்கு இன்றியமையாததோ, அவருடைய குரலை இருபா இருபஃது வெளிப்படுத்துகிறது: செயலிலும் அதன் விளைவிலும் இறைவன் என்னுடன் வருகிறார் என்றால், அதே அக்கறை என்னைப் பாசத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுசெல்வது எப்படி?

    8இல் 6

    ஆசிரியர் உயிருக்கு அதனையே தருகிறார்

    வீடுபேறு என்பது சிவனுடன் பிரிக்க முடியாத வாழ்வு; அதில் உயிர் தன் சார்பை அறிகிறது, அதன் தனித்தன்மை நிறைவு பெறுகிறது.

    இந்த ஆசிரியராக இறைவன் வருகிறார்

    இருபா இருபஃது, செய்யுள் 19
    தருமா தருமத் தலைநின்று ஆழ்வேனைக்கருமா கடல்விடம் உண் கண்டப் பெருமான்திருவெண்ணெய் நல்லூர்ச் சுவேத வனத்தான்உரு என்ன வந்து எடுத்தான் உற்று.

    பொருள்: நல்வினை தீவினைகளின் போக்கில் நான் மூழ்கிக்கொண்டிருந்தேன். இருண்ட பெருங்கடலின் நஞ்சை உண்ட இறைவன், திருவெண்ணெய்நல்லூர்ச் சுவேதவனனின் வடிவில் வந்தார். என்னை அணுகி, அதிலிருந்து என்னை உயர்த்தினார்.

    இச்செய்யுள் நூலின் தொடக்கத்தில் வெளிப்பட்ட உணர்வுக்கு மீண்டும் கொண்டுவருகிறது. இந்தச் சீடருக்குச் சிவனின் அருள் வந்து சேரும் வழியாகக் குரு இருக்கிறார். சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரம் 8, இறைவன் குருவாக வந்து உயிரை விழிப்படையச் செய்கிறார் என்று போதிக்கிறது. அந்தச் சந்திப்பின் வழியாக அருளை ஏன் உணர வேண்டும் என்பதை திருவருட்பயன் விளக்குகிறது. அருணந்தியார் தாம் அருளைப் பெற்றவரின் பெயரைக் குறிப்பிடுகிறார்.

    தனித்தன்மை அழிவதும் இல்லை, பிரிந்து நிற்பதும் இல்லை

    இறுதி அகவல், அலைந்து திரியும் மனம் ஒருமைப்படுவதையும் அதன் குழப்பம் நீக்கப்படுவதையும் விவரிக்கிறது. அதன் மையப் பகுதி உயிரின் தனித்தன்மை அழிவதையும் சிவனிடமிருந்து பிரிந்து நிற்பதையும் மறுக்கிறது.

    இருபா இருபஃது, செய்யுள் 20, ஒரு பகுதி
    தன்னை எனக்குத் தருவதை அன்றியும்என்னையும் எனக்கே தந்து தன்னதுபேர் ஆனந்தப் பெரும் கடல் அதனுள்ஆரா இன்பம் அளித்துத் தீராஉள்ளும் புறம்பும் ஒழிவுஇன்றி நின்றவள்ளனமை காட்டி மலர் அடி அருளிய

    பொருள்: இறைவன் தம்மை எனக்குத் தருவதுடன், என்னையும் எனக்கே தருகிறார். தமது ஆனந்தப் பெருங்கடலில் குறையாத இன்பத்தை அளிக்கிறார். அகத்திலும் புறத்திலும் எப்போதும் நீங்காமல் இருந்து, தமது இடையறாத கொடைத்தன்மையைக் காட்டுகிறார்; மலர் போன்ற தமது திருவடிகளையும் அருளுகிறார்.

    பொருள் கொள்ளக் கடினமான இந்த மறுப்புகள் உறவின் தன்மையைக் காக்கின்றன. சிவனும் உயிரும் ஒரே பொருளாக மாறுவதில்லை. தனித்துச் செயல்படும் இரு பொருள்களாகப் பிரிந்து நிற்பதும் இல்லை. அவர்களுடைய உறவில் இருவரில் எவரும் இல்லாமல் போவதுமில்லை. சித்தாந்தத்தில் என்பது, வேறுபட்டவர்களாக இருந்தபடியே பிரிக்க முடியாதவர்களாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது: இறைவன் தாங்கி, அறிவை விளக்குகிறார்; உயிர் பெற்று, அறிந்து, அன்பு செலுத்துகிறது.

    “என்னையும் எனக்கே தருகிறார்.” உயிர் அழிக்கப்பட்டுவிடுவதில்லை. தன் இயல்பை அறிய விடாமல் தடுத்த மறைப்பிலிருந்து விடுபட்டு, தனித்து ஆளும் உரிமை கொண்டாடாமல் தன்னையே பெறுகிறது. இறைவனைச் சார்ந்திருப்பதை உயிர் அறிந்து, அந்தச் சார்பில் வாழ வருகிறது.

    இது சிவஞானபோதத்தின் சூத்திரங்கள் 10, 11 கூறுவதை நிறைவு செய்கிறது: உயிர் இறைபணியில் வாழ்கிறது; அதன் அறிவும் அன்பும் இறைவனின் தொடர்ந்த உதவியைச் சார்ந்திருக்கின்றன. சூத்திரம் 12, அந்த வீடுபேற்று வாழ்வை அடியவர் உறவிலும் கோயில் வழிபாட்டிலும் தொடரச் செய்கிறது. இருபா இருபஃது, புறச் செயல்களின் புதிய பட்டியலோடு முடியாமல், பெற்ற இன்பத்துடன் நிறைவடைகிறது.

    ஒன்றும் அல்ல, இரண்டும் அல்ல என்ற விளக்கத்தை, ஒரே பொருளைக் குறிப்பதாகப் பேருரைகளை வாசிக்கும் அத்வைத விளக்கத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க: பேருரைகள் எவ்வாறு பொருள் கொள்ளப்படுகின்றன.

    8இல் 7

    இன்றைய நடைமுறையில்

    பொறுமையான வாசிப்பு, உரைகள், கேள்விகளை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டல் ஆகியவற்றின் வழியாக இருபது செய்யுள்களும் தொடர்ந்து பயிலப்படுகின்றன.

    இருபா இருபஃது, அதன் சித்தாந்தக் கலைச்சொற்களை விளக்கும் நூல்களுடன் சேர்த்து, மெய்கண்ட சாத்திர மரபில் படிக்கப்படுகிறது. அதன் குறுகிய அளவு மீண்டும் மீண்டும் படிக்க உதவுகிறது; செறிவான கேள்விகள் உரைகளின் தேவையை உணர்த்துகின்றன. நமச்சிவாய தம்பிரானும், தி. அ. சீனிவாசாசாரியாரும் இதற்கு உரை எழுதியவர்களில் அடங்குவர்.

    ஈரோடு சைவ சித்தாந்த சபையின் 2016 நிகழ்ச்சியில் பதிவுசெய்யப்பட்ட விளக்கவுரைகளில், சிவஞானபோத வாசிப்புடன், நீண்ட இரண்டாம் செய்யுள் உள்ளிட்ட தனிச் செய்யுள்களுக்கு பல உரைகள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு சிறுநூலின் கருத்துகள் வெளிப்படத் தேவையான நேரம் தரும் கூட்டு வாசிப்பு முறையை இப்பதிவுகள் பாதுகாத்துள்ளன.

    படிக்கும் ஒரு முறை

    ஒரு வெண்பாவையும் அதைத் தொடரும் அகவலையும் சேர்த்துப் படியுங்கள். அதிலுள்ள கேள்வி, அது நினைவுகூரும் போதனை, சீடரை இன்னும் வருத்தும் சிக்கல் ஆகியவற்றைக் கண்டறியுங்கள். சிவஞானபோதத்தில் அதற்குரிய சூத்திரத்தை மீண்டும் படித்துவிட்டு, அருணந்தியாரின் கேள்வியை மறுபடியும் படியுங்கள். நிறைவுச் செய்யுள்களைக் குருவிடம் நன்றியுணர்வை வெளிப்படுத்துவதாகவும் படிக்கலாம்.

    இவை கவனத்தையும் புரிதலையும் வளர்க்கும் பயிற்சிகள். இருபது செய்யுள்களை ஓதுவதால் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் வீடுபேறு கிடைக்கும் என்று இந்நூல் எந்த அட்டவணையும் தரவில்லை.

    8இல் 8

    மேலும் படிக்க

    முழுத் தமிழ்நூலையும் படியுங்கள்; பிறகு தொடர்புடைய சாத்திரங்களின் வழியாகக் கேள்விகளுக்கான முறையான விளக்கங்களைத் தொடர்ந்து அறியுங்கள்.

    தமிழ்நூல்

    வாழ்க்கை வரலாறுகள், உரைகள், சொற்பொழிவுகள்

    தொடர்புடைய நூல்கள்

    • சிவஞானபோதம்: குருவின் பன்னிரண்டு சூத்திரங்கள்; குறிப்பாக அறிவைப் பற்றிய 4–5, உயிரைப் பற்றிய 7, அருளையும் வீடுபேற்றையும் பற்றிய 8–11.
    • சிவஞானசித்தியார்: அருணந்தியாரின் முழு வாழ்க்கை வரலாறும், அதே போதனையை அவர் முறையாக விரித்துரைப்பதும்.
    • உண்மை விளக்கம்: உயிருக்கும் அதன் கருவிகளுக்கும் உள்ள வேறுபாடு.
    • சிவப்பிரகாசம்: உயிரின் அவத்தைகள், பக்குவம், வீடுபேறு.
    • திருவருட்பயன்: அருளும் குருவும்.

    நினைவுகூரப்படும் திருமுறைப் பாடல்கள்

    இறைவன் காட்டினால்தான் காண முடியும் என்பதைக் கூறும் அப்பரின் திருமுறை 6.95.3, எட்டு வடிவங்களிலும் இறைவன் இருப்பதைக் கூறும் அவரது 6.94.1, இறைவன் ஆட்கொள்ளும் அடியவர்களுக்கு அருள்வதைப் பற்றிய சம்பந்தரின் 3.54.4 ஆகியவற்றைச் செய்யுள் 2 நினைவுகூர்கிறது. செய்யுள் 20இல் இறைவன் தம்மையே தருவதும் அதனால் பெறும் இன்பமும், மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம், கோயில் திருப்பதிகம் 10, திருமுறை 8.22.10 பாடலையும் நினைவூட்டுகின்றன.

    உங்கள் புரிதலைச் சரிபாருங்கள்இந்தப் போதனை பற்றி 3 கேள்விகள். விடை தந்தால் மலையில் இதன் விளக்கு ஏறும்.
    கேள்வி 1

    1. இருபா இருபஃதில் சிறு வெண்பாவும் நீண்ட அகவலும் மாறிமாறி வருவது எதற்கு உதவுகிறது?

    கேள்வி 2

    2. அறிதலும் அறியாமையும் தன்னிடம் இருப்பதாக அருள்நந்தி கூறுவது உயிரைப் பற்றி எதை உணர்த்துகிறது?

    கேள்வி 3

    3. இறுதியில் உயிரை அதற்கே தருவதாகக் கூறுவதன் பொருள் என்ன?

    வலத்தில் அடுத்து · சுற்று 6 · சிறு சாத்திரங்கள்உள் வாயில்: சிறு சாத்திரங்கள் சுற்றின் உள் வழி →

    மூலங்களும் மேலும் படிக்கவும்

    இந்தத் தளத்தில் மேலும்

    தத்துவ வழிகாட்டி: சைவ சித்தாந்தக் கொள்கை படிப்படியாக விளக்கப்படுகிறது. அல்லது திரும்புக: எல்லா நூல்களும்.

    தமிழ்ப் பாடல்கள் மூல நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. பாடல்களின் கீழுள்ள பொருள் விளக்கம் எங்களுடையது; மரபு உரைகளைப் பின்பற்றியது; வெளியிடப்பட்ட எந்த உரையிலிருந்தும் எடுக்கப்படவில்லை. “ஓர் ஆசிரியர் விளக்குவது போல” என்பது இந்தத் தளத்துக்காகச் சேர்த்த விளக்கங்களைக் குறிக்கிறது. திருத்தம் சொல்லுக

    உள்ளடக்கம்

    1. முகப்பு
    2. நூல் ஒரு பார்வையில்
    3. அருணந்தியாரும் அவருடைய ஆசிரியரும்
    4. இருபது செய்யுள்கள், இருவகை ஓசை
    5. நான் அறிந்தும் அறியாமலும் இருந்தால், நான் யார்?
    6. சீடர் உணரும் பாசம்
    7. ஆசிரியர் உயிருக்கு அதனையே தருகிறார்
    8. இன்றைய நடைமுறையில்
    9. மேலும் படிக்க

    எல்லா நூல்களும் · தத்துவ வழிகாட்டி · · திருத்தம் சொல்லுக

    முழுச் சொற்பொருள் ›

    சொற்பொருள்

    இந்தப் பக்கத்தில் வரும் சொற்கள்.

    அகவல்
    Agaval
    ஆசிரியப்பா வகையைச் சார்ந்த, பேச்சுப் போல ஓடும் ஓசை கொண்ட தமிழ்ப் பாவகை. இருபா இருபஃது நீண்ட அகவல் பாடல்களையும் சிறு வெண்பாக்களையும் மாறி மாறி அமைக்கிறது.
    அத்துவிதம்
    Advaitam (in Siddhanta) · வடமொழி advaita
    "இரண்டல்ல". சித்தாந்தத்தில் சிவனும் உயிரும் பிரிக்க முடியாதவை, ஆயினும் ஒன்றே அல்ல: ஒரே பொருளும் அல்ல, தனித்தனி இரண்டும் அல்ல.
    அருள்
    Arul · வடமொழி anugraha
    திருவருள். பக்குவப்பட்ட உயிரில் இறங்கும் இறைவனைப் பற்றிய அறிவும் (பதிஞானம்) இதுவே.
    ஆகமம்
    Agamam (Agama) · வடமொழி āgama
    சைவக் கிரியை, கோயில், கொள்கை ஆகியவற்றுக்கான திருநூல்கள்; சைவ மரபு இருபத்தெட்டு முதன்மை ஆகமங்களைக் கணக்கிடுகிறது.
    ஆணவம்
    Anavam (Anava mala) · வடமொழி āṇava
    "நான்", "எனது" என்னும் உடன்பிறந்த மலம். தொடக்கம் இல்லாதது; முதலில் பற்றுவதும் கடைசியில் நீங்குவதும் இதுவே.
    கன்மம்
    Kanmam (karma) · வடமொழி karma
    உயிரின் எண்ணம், சொல், செயல் ஆகியவற்றால் உண்டாகும் நல்வினையும் தீவினையும்; ஆணவத்தைச் சார்ந்து நிற்பது.
    சதசத்து
    Sadasat (sat-asat) · வடமொழி sadasat
    உயிரின் இடைப்பட்ட இயல்பு: சிவனோடு சேரும்போது சத்தைப் (சிவன்) போலவும், தளைகளோடு சேரும்போது அசத்தைப் (தளைகள்) போலவும் ஆகிறது.
    சந்தானக் குரவர்
    Santana Kuravar
    சித்தாந்தத்தின் நான்கு மரபு ஆசிரியர்கள்: மெய்கண்டார், அருள்நந்தி, மறைஞான சம்பந்தர், உமாபதி சிவாசாரியார்.
    சூத்திரம்
    Sutram (sutra) · வடமொழி sūtra
    மனப்பாடம் செய்யவும் உரையால் விரிக்கப்படவும் அமைந்த சுருக்கமான, செறிவான கூற்று. சிவஞானபோதம் பன்னிரண்டு நூற்பாக்களால் ஆனது.
    பசு
    Pasu · வடமொழி paśu
    தனி உயிர், "கட்டுண்டது". என்றும் உள்ளது, அறிவுடையது; ஆனால் வரம்புக்கு உட்பட்டது; தான் சேர்ந்ததன் நிறத்தைக் கொள்வது.
    பதி
    Pati · வடமொழி pati
    இறைவனான சிவன்: எல்லாம் அறிபவன், எல்லாம் வல்லவன்; தூய உண்மை, அறிவு, ஆனந்தம். சொற்பொருள்: "தலைவன்", "மந்தைக்கு உடையவன்".
    பாசம்
    Pasam (Pasa) · வடமொழி pāśa
    தளை, கட்டு: உயிரைப் பிறப்பிலும் இறப்பிலும் பிணிக்கும் மும்மலங்கள். அறிவற்றவை; ஆயினும் வலிமையாக இழுப்பவை.
    மாயை
    Mayai (Maya) · வடமொழி māyā
    உலகின் முதற்காரணம். மலமாக இருப்பதோடு மருந்தும் ஆகும்: ஆணவத்தைத் தேய்க்கும் உடலையும் அனுபவத்தையும் உயிருக்குத் தருகிறது.
    மும்மலம்
    Mummalam · வடமொழி trimala
    மூன்று மலங்களும் சேர்ந்து: ஆணவம், கன்மம், மாயை.
    வெண்பா
    Venba
    சீர்களுக்கும் அவற்றின் தளைகளுக்கும் நிலையான விதிகள் கொண்ட பழந்தமிழ்ப் பாவகை. திருக்களிற்றுப்படியார் அதன் நான்கடி வடிவைப் பயன்படுத்துகிறது: முதல் மூன்று அடிகளில் நான்கு சீர்கள், இறுதி அடியில் மூன்று.

    முழுச் சொற்பொருள் ›

    மலையைச் சுற்றிய வலம்